<h1><br>琴棋書畫詩酒茶,柴米油鹽醬醋茶,其一雅,其一俗,茶兼而有之,亦俗亦雅,蓋物之品性,隨情而賦,雅俗莫定。余嗜茶而不擇良莠,不肯一日無此君矣。寧可食無肉,不可飲無茶。</h1><p style="font-family: -webkit-standard; white-space: normal; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto;"></h3> <h1><br>余乃一俗人耳,莫不能為五斗米折腰,終日疲于俗事,適公務(wù)纏身,喉干舌燥,欲解乏消困,振精提神,其茶雖苦如藥湯,亦狀若牛飲也,而不計優(yōu)劣矣。</h1> <h1><br>夫若得閑,邀三五友朋,覓一閑宅,置洗器具,燒炭煮茶?;蛴谔梦荩i熖炜?,促膝暢談,可申雅懷,能述豪情;或于庭院,明月清風(fēng),蛙聲蟲鳴,淺唱低吟,各思己懷。若得精茶良具,細(xì)做慢耕,便茶香盈室,而喉舌潤滑,唇齒留香。雖屋陋而境幽,縱人俗而事雅,可消俗事之煩,能解身心之疲矣,不亦快哉!</h1> <h1><br>學(xué)優(yōu)則欲仕,還鄉(xiāng)求衣錦。此人情之所同,而古今之所共也。然人生如寄,倏忽而已。欲無窮而生有涯,謀無盡而信可貴,寓久則溺,慮深則殆,需能見可欲,思知足自戒,離汩汩榮辱之場,棄錙銖磨戛之所。誠如茶者,不求濃烈之味,而覓純淡之道。靜心而寡欲,悠久而綿長。料賢者必笑余迂闊甚矣!</h1> <h1><br>人生逆順無常,安知前路坦途或間道?古之圣賢亦皆寂然消遁,豈吾儕而獨存哉!誠若茶者,品盡澀苦,留其甘醴,舍其囂闐,取其孤寂,謂人生之常態(tài)。</h1> <h3><p style="caret-color: rgb(0, 0, 0); color: rgb(0, 0, 0); font-family: -webkit-standard; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; orphans: auto; text-align: start; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; text-decoration: none;"></h3></h3><p style="caret-color: rgb(0, 0, 0); color: rgb(0, 0, 0); font-family: -webkit-standard; font-style: normal; font-variant-caps: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; orphans: auto; text-align: start; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; text-decoration: none;"></h3><h1>噫!世間萬物,靜躁異殊,仁山智水,取舍各異。酒喧而多情,茶靜而生慧,世人樂酒者眾,而喜茶者寡,余鐘茶之情終不易也。</h1>