亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

李白:繡口一吐,就是半個(gè)盛唐

老師^^好

<p><span style="font-size: 15px;">公元701年,李白在綿州青蓮出生。相傳李母懷孕時(shí),曾夢(mèng)見(jiàn)過(guò)太白金星,于是,太白便成了他的字。</span></p><p><span style="font-size: 15px;">?</span></p><p><span style="font-size: 15px;">李白從小就不同凡響,五歲誦六甲,十歲觀百家,十五閱奇書(shū),作賦凌相如,好劍術(shù),愛(ài)游仙,“少任俠,手刃數(shù)人”,成年后,依舊恃才傲物,飛揚(yáng)跋扈,即使面對(duì)名士高官,也照樣銳氣不減,“宣父猶能畏后生,丈夫未可輕年少?!?lt;/span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(128, 128, 128);">但驕橫輕狂,難免會(huì)受傷。</span></p> <p><span style="font-size: 15px;">735年,李白在長(zhǎng)安遇見(jiàn)賀知章,兩人成為了忘年交。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">第二年春試之前,賀知章還專門寫(xiě)了一封推薦信,送給主考楊國(guó)忠和監(jiān)考高力士,希望二人多多提攜李白。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">兩個(gè)考官收到信后,卻是一聲冷笑:這個(gè)賀老頭,自己拿了好處,卻在我這里白討人情,我呸!</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">到了應(yīng)試那天,李大才子最先交卷。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">楊國(guó)忠一把就將卷子撕個(gè)粉碎:“什么玩意兒,這樣的書(shū)生,只配給我磨墨!”高力士也在旁邊打call:“對(duì)對(duì)對(duì),給我脫靴都不配!”</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">?李白何曾受過(guò)此等羞辱,氣得破口大罵:“總有一天,我要讓你倆為我磨墨脫靴!”</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">就這樣,李白被趕出了考場(chǎng),吃完了賀府的最后一餐酒,便離開(kāi)了長(zhǎng)安。</span></p> <p><span style="font-size: 15px;">公元742年,唐玄宗正在大明宮內(nèi),接見(jiàn)番邦使者。使者遞上國(guó)書(shū),翰林學(xué)士打開(kāi)一看,滿紙異域文字,全都不認(rèn)識(shí)。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">換個(gè)人看,亦如此。再換,再如此。一番擊鼓傳花,眾位大學(xué)士齊刷刷地跪下:“陛下恕罪,微臣愚鈍,實(shí)在辨識(shí)不了此等鳥(niǎo)獸之書(shū)。”</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">玄宗一聽(tīng),目光轉(zhuǎn)向楊國(guó)忠:“愛(ài)卿,你來(lái)瞅瞅?!睏钐珟熌闷饑?guó)書(shū),也是兩眼一抹黑,啥都不認(rèn)得。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">玄宗微怒:“諸位都看看,可有能識(shí)此文者?!庇质且环瑩艄膫骰?,文臣武將,竟無(wú)一人搭話。寂靜,死一般的寂靜。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">玄宗大怒:“想我泱泱大唐,禮儀之邦,文武大臣,竟不識(shí)蠻夷之文,實(shí)在可恥可恨!”皇帝的怒吼,加之番使鄙夷的目光,讓全場(chǎng)官員,后背發(fā)涼。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">少頃,殿中站起一人:“陛下息怒,微臣推薦一人,姓李名白,博學(xué)多才……”</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">玄宗一看,原來(lái)是太子賓客賀知章,臉上立刻陰轉(zhuǎn)晴:“那還等什么,速速宣他進(jìn)京!”</span></p><p><span style="font-size: 15px;">?</span></p><p><span style="font-size: 15px;">吁……滿朝文武,如釋重負(fù)。</span></p> <p><span style="font-size: 15px;">于是李白奉詔入京。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;"><span class="ql-cursor">?</span>他打開(kāi)番邦國(guó)書(shū),微微一笑,當(dāng)場(chǎng)就翻譯了出來(lái)。國(guó)書(shū)大意是,大唐須將高麗一百七十六城,割讓至番邦,否則會(huì)兵戎相見(jiàn),遍地狼煙。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">玄宗聽(tīng)后,甚是不悅。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">見(jiàn)番邦如此無(wú)禮,在場(chǎng)的文臣主戰(zhàn),武將主和,弄得皇帝老兒不知所措。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">李白沉思片刻,輕聲稟告玄宗:“此事不足為慮,臣當(dāng)面回復(fù),必讓番使聞風(fēng)喪膽,落荒而逃?!?lt;/span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">事已至此,玄宗也只得一試。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">第二天,皇帝召番使覲見(jiàn),李白則手捧番書(shū),朗聲宣讀,一字不差,番使大為驚詫。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">李白繼續(xù)代表圣上發(fā)飆:“現(xiàn)有詔批答,爾等可要仔細(xì)聆聽(tīng)!”</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">番使跪在階下,不敢出聲。侍臣早將筆墨紙硯,準(zhǔn)備妥當(dāng)。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">玄宗已經(jīng)急不可耐:“愛(ài)卿快寫(xiě),愛(ài)卿快寫(xiě)!”</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">李白卻趁機(jī)上奏:“回陛下,昔年參加春闈,楊太師和高太尉均認(rèn)為,臣為之脫靴磨墨皆不配。今日見(jiàn)二位大人在旁,臣心里著實(shí)不爽。”</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">玄宗有點(diǎn)蒙:“你這是要鬧哪樣???”</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">李白叩首:“懇請(qǐng)陛下恩準(zhǔn),著楊、高二人,為臣脫靴磨墨。”</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">一心想著御蠻夷、揚(yáng)國(guó)威的玄宗,來(lái)不及考慮許多,連忙傳旨:“著楊國(guó)忠捧硯,高力士脫靴?!?lt;/span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">楊、高二人,心里萬(wàn)馬奔騰,也不敢抗旨不遵,只得彎下身,將自己挖的坑,哭著填平。</span></p><p><span style="font-size: 15px;">?</span></p><p><span style="font-size: 15px;">終于報(bào)了一箭之仇,李白精神抖擻,一篇雄文,片刻草就:</span></p> <p><span style="font-size: 15px; color: rgb(22, 126, 251);">況爾海外小邦,高麗附國(guó),比之中國(guó),不過(guò)一郡,士馬芻糧,萬(wàn)分不及……</span></p> <p><span style="font-size: 15px;">意思是:高麗都被我們滅了,你個(gè)小邦,僅與大唐一郡相當(dāng),還想怎樣?</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">通篇?dú)鈩?shì)恢宏,恣意昂揚(yáng),加之李白的全外文宣讀,瞬間就鎮(zhèn)住了全場(chǎng)。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">番使早已戰(zhàn)戰(zhàn)兢兢,連忙領(lǐng)旨謝恩,在賀知章的陪同下,退出宮門。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">臨別之際,番使忍不住詢問(wèn):“剛才宣詔的那個(gè)人,多大的官啊,竟讓太師磨墨,太尉脫靴?”</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">賀知章機(jī)智地回答:“太師也好,太尉也罷,在凡間,那是一人之下,萬(wàn)人之上了。</span><span style="font-size: 15px; color: rgb(22, 126, 251);">可方才讀詔的李白,是天上的謫仙??!”</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">番使恍然大悟:“原來(lái)如此!”</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">歸國(guó)后,番使將大唐所見(jiàn)所聞,悉數(shù)上陳。國(guó)主聽(tīng)后,認(rèn)為天助大唐,不可與之為敵,趕緊讓人寫(xiě)了降表,從此稍息立正,畢恭畢敬。</span></p> <p><span style="font-size: 15px;">自此,李白立下奇功,深受玄宗器重,很快就被任命為翰林供奉,經(jīng)常到宮中陪著皇帝喝酒聽(tīng)歌,寫(xiě)詩(shī)聊天,一時(shí)間,恩寵無(wú)限。</span></p> <p><span style="font-size: 15px;">玄宗的愛(ài)妃楊玉環(huán),作為“貴妃羞花”的女主,在偌大的后宮中,最喜歡做的事,就是一邊賞花自戀,一邊聽(tīng)曲設(shè)宴。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">時(shí)間久了,能拿來(lái)譜曲的詩(shī)歌便不夠用了。這自然難不倒楊貴妃,畢竟,人家嫁得那么好。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">唐玄宗拉著她的手,深情告白:“愛(ài)妃,別急,我要為你寫(xiě)詩(shī),為你靜止,為你做不可能的事?!?lt;/span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">語(yǔ)畢,便命令李龜年,速召李白進(jìn)宮??赡闹畎渍c幾位舊友在酒樓酣暢淋漓,李龜年見(jiàn)此狀況,用冷水激醒李白,硬生生給拖到唐玄宗面前。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">李白借著酒勁,一沒(méi)看牡丹、二沒(méi)看貴妃,宿醉半醒中揮筆寫(xiě)下三首《清平調(diào)》,詩(shī)文極其富有意境。從仙人瑤臺(tái)寫(xiě)到漢皇宮廷,再回到現(xiàn)實(shí)的沉香亭,大開(kāi)大合,亦幻亦真……又正好襯托了此時(shí)的美景,唐玄宗對(duì)其也贊不絕口!</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: 15px;">&lt; 一 &gt;</span></p><p style="text-align: center;"><span style="font-size: 15px;">云想衣裳花想容,春風(fēng)拂檻露華濃。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="font-size: 15px;">若非群玉山頭見(jiàn),會(huì)向瑤臺(tái)月下逢。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="font-size: 15px;">&lt; 二 &gt;</span></p><p style="text-align: center;"><span style="font-size: 15px;">一枝紅艷露凝香,云雨巫山枉斷腸。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="font-size: 15px;">借問(wèn)漢宮誰(shuí)得似?可憐飛燕倚新妝。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="font-size: 15px;">&lt; 三 &gt;</span></p><p style="text-align: center;"><span style="font-size: 15px;">名花傾國(guó)兩相歡,長(zhǎng)得君王帶笑看。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="font-size: 15px;">解釋春風(fēng)無(wú)限恨,沉香亭北倚闌干。</span></p><p><br></p> <p><span style="font-size: 15px; color: rgb(128, 128, 128);">(注解:所謂“清平調(diào)”,其實(shí)是漢樂(lè)府的兩種曲調(diào),一個(gè)叫清調(diào),一個(gè)叫平調(diào)。兩者都是絲竹樂(lè),用的樂(lè)器有笙、笛、琴、瑟、箏、琵琶等。)</span></p> <p><span style="font-size: 15px;">就在眾人拍手叫好之際,一直懷恨在心的楊國(guó)忠,卻抓住了李白的小把柄。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">他偷偷告訴楊貴妃:“李白在詩(shī)中把您比作趙飛燕,是在誹謗您與近臣有染?。 睏钣癍h(huán)一聽(tīng)這話,嚇得心驚膽戰(zhàn)。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;">此后,她便在玄宗面前屢進(jìn)讒言,今天說(shuō)李白不懂規(guī)矩,目中無(wú)人,明天說(shuō)李白豪飲無(wú)度,嗜酒如命。</span></p><p><br></p><p><span style="font-size: 15px;"><span class="ql-cursor">?</span>加之李白在揮毫潑墨之余,常常操心國(guó)事,玄宗不勝其煩,便對(duì)李白有意疏遠(yuǎn)。</span></p> <p><span style="font-size: 15px;">失落的李白,只得月下獨(dú)酌,聊以解憂,“花間一壺酒,獨(dú)酌無(wú)相親。舉杯邀明月,對(duì)影成三人。”</span></p><p><span style="font-size: 15px;">?</span></p><p><span style="font-size: 15px;">終于,在雙方撕破臉之前,李白“懇請(qǐng)還山”,玄宗也就順?biāo)浦?,同意“賜金放還”。</span></p> <p><span style="font-size: 15px;">李白生性熱情大方,對(duì)待宮中的那些事也較為看不慣,那詩(shī)中是否真的在暗諷楊玉環(huán)呢?還是為了自身自由的向往而故意設(shè)下的一個(gè)暗喻呢?留給大家去評(píng)判……</span></p> <p><span style="color: rgb(128, 128, 128); font-size: 15px;">不過(guò),在我看來(lái):李白好像就應(yīng)該那樣, 你是權(quán)貴了不起?我偏不。</span></p><p><br></p><p><span style="color: rgb(128, 128, 128); font-size: 15px;"><span class="ql-cursor">?</span>(附:劇圖《妖貓傳》,帶你領(lǐng)略大唐風(fēng)采)</span></p>