<p> 秋天在許多詩(shī)人的眼里,總是凄涼悵惆的。秋風(fēng)蕭瑟落葉盡,秋殤離落悲涼至。</p><p>碧云天,黃葉地,秋色連波,波上寒煙翠。 ----范仲淹</p><p>玉露凋傷楓樹(shù)林,巫山巫峽氣蕭森。</p><p> ----杜甫</p><p>而在北宋詩(shī)人蘇軾的筆下秋是什么樣的呢?讓我們一起來(lái)了解一下吧!</p> <h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">贈(zèng)劉景文</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">荷盡已無(wú)擎雨蓋,菊殘猶有傲霜枝。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">一年好景君須記,最是橙黃橘綠時(shí)。</span></h1><p><br></p><p> 荷花凋謝,菊花的花枝還在傲寒斗霜。一年中最好的景致就是在橙子金黃、橘子青綠的秋末冬初的時(shí)節(jié)。</p> <h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">書(shū)李世南所畫(huà)秋景·其一</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);"> 野水參差落漲痕,疏林欹倒出霜根。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">扁舟一棹歸何處?家在江南黃葉村。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"> </span></h1><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"> 曲折的水岸邊露出舊日水漲淹沒(méi)時(shí)留下的河床痕跡,稀疏的林木傾倒在地,露出如霜般白的樹(shù)根。</span></p><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">一葉扁舟飛快地劃著槳,它將要飄去哪里呢?應(yīng)該是回到江南的黃葉村。</span></h1><h1><br></h1><p><br></p> <h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">秋興</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">野鳥(niǎo)游魚(yú)信往還,此身同寄水云間。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">誰(shuí)家晚吹殘紅葉,一夜歸心滿舊山。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">可慰摧頹仍健食,此生通脫屢酡顏。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">年華豈是催人老,雙鬢無(wú)端只自斑。</span></h1><p><br></p><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">行香子·秋與</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">昨夜霜風(fēng)。先入梧桐。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">渾無(wú)處、回避衰容。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">問(wèn)公何事,不語(yǔ)書(shū)空。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">但一回醉,一回病,一回慵;</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">朝來(lái)庭下,光陰如箭,</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">似無(wú)言、有意傷儂。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">都將萬(wàn)事,付與千鐘。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">任酒花白,眼花亂,燭花紅。</span></h1><p style="text-align: center;"><br></p><p style="text-align: center;"> 作者一生多舛,幾遭貶謫。這時(shí),曾經(jīng)驕傲的才子,回望一生漂泊,秋風(fēng)中過(guò)往的淡然、堅(jiān)定、灑脫似一一看穿。這時(shí)的他褪去了才子的傲然,傷得真切。全詞悲切中又有作者一如既往的曠達(dá),也表達(dá)了作者對(duì)坎坷一生的無(wú)謂態(tài)度,在傷感中放任心性的情感,哀而不傷。</p><p><br></p> <h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">浣溪沙·縹緲紅妝照淺溪</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">縹緲紅妝照淺溪。薄云疏雨不成泥。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">送君何處古臺(tái)西。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">廢沼夜來(lái)秋水滿,茂林深處晚鶯啼。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">行人腸斷草凄迷。</span></h1><p style="text-align: center;"><br></p><p style="text-align: center;"> 這首詞大半寫(xiě)景,寫(xiě)景卻栩栩如生,或視、或聽(tīng)、或聲、或色,描繪一幅真切動(dòng)人的送別場(chǎng)景,更加深了依依惜別的情意。</p><p><br></p> <h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">菩薩蠻·秋風(fēng)湖上蕭蕭雨</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">秋風(fēng)湖上蕭蕭雨。使君欲去還留住。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">今日漫留君。明朝愁殺人。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">佳人千點(diǎn)淚。灑向長(zhǎng)河水。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">不用斂雙蛾。路人啼更多。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><br></h1><h1 style="text-align: center;"><br></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">蝶戀花·昨夜秋風(fēng)來(lái)萬(wàn)里</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">昨夜秋風(fēng)來(lái)萬(wàn)里。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">月上屏幃,冷透人衣袂。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">有客抱衾愁不寐。那堪玉漏長(zhǎng)如歲。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">羈舍留連歸計(jì)未。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">夢(mèng)斷魂銷(xiāo),一枕相思淚。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">衣帶漸寬無(wú)別意。新書(shū)報(bào)我添憔悴。</span></h1><h1><br></h1><p> 秋風(fēng)萬(wàn)里,月冷不寐,羈旅思妻</p> <h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">菩薩蠻·回文秋閨怨</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">井桐雙照新妝冷,冷妝新照雙桐井。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">羞對(duì)井花愁,愁花井對(duì)羞。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">影孤憐夜永,永夜憐孤影。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">樓上不宜秋,秋宜不上樓。</span></h1><h1><br></h1><p> 全詞運(yùn)用象征、雙關(guān)的手法,在蘇軾筆下,愛(ài)情所具有的神秘而微妙的內(nèi)蘊(yùn),少女羞澀而多愁的心態(tài),被反復(fù)描繪。從極為普通且能反映秋色衰臨的景物“桐”、“井”、“花”、“樓”,寄寓了少婦“永夜”孤影的夢(mèng)幻感、寂寞感和愁苦感。</p> <h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">南鄉(xiāng)子·重九涵輝樓呈徐君猷</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">霜降水痕收。淺碧鱗鱗露遠(yuǎn)洲。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">酒力漸消風(fēng)力軟,颼颼。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">破帽多情卻戀頭。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">佳節(jié)若為酬。但把清尊斷送秋。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">萬(wàn)事到頭都是夢(mèng),休休。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">明日黃花蝶也愁。</span></h1><h1><br></h1><p> 詞中抒發(fā)了作者以順處逆、曠達(dá)樂(lè)觀而又略帶惆悵、哀愁的矛盾心境。詞人以詩(shī)的意境、語(yǔ)言和題材、內(nèi)容入詞,緊扣重九樓頭飲宴,情景交融地抒寫(xiě)了自己的胸襟懷抱。</p> <h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">木蘭花令·梧桐葉上三更雨</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">梧桐葉上三更雨。驚破夢(mèng)魂無(wú)覓處。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">夜涼枕簟已知秋,更聽(tīng)寒蛩促機(jī)杼。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">夢(mèng)中歷歷來(lái)時(shí)路。猶在江亭醉歌舞。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">尊前必有問(wèn)君人,為道別來(lái)心與緒。</span></h1><h1><br></h1><p> 蘇軾與胞弟子由感情深篤,離別后經(jīng)常思念。這一夜,作者又在夢(mèng)中與親人重逢,并且一同“在江亭醉歌舞”,十分愜意??墒呛脡?mèng)不長(zhǎng),三更時(shí)分,雨打梧桐,那淅淅瀝瀝的雨聲驚醒了作者的好夢(mèng)?,F(xiàn)實(shí)中的他,依然與親人天各一方。他懷著無(wú)限惆悵想再找夢(mèng)境,已經(jīng)“無(wú)覓處”了。</p><p><br></p> <h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">浣溪沙·山色橫侵蘸暈霞</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">山色橫侵蘸暈霞,湘川風(fēng)靜吐寒花。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">遠(yuǎn)林屋散尚啼鴉。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">夢(mèng)到故園多少路,酒醒南望隔天涯。</span></h1><h1 style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 138, 0);">月明千里照平沙。</span></h1><h1><br></h1><p> 宋仁宗嘉祐四年(1059年)十一月,蘇軾自故鄉(xiāng)四川眉山沿長(zhǎng)江返回朝堂,行舟至荊州之前,見(jiàn)長(zhǎng)江兩岸深秋季節(jié)的景色寫(xiě)下該詞。</p> <p> 九月的手掌拂去小溪夏日的狂躁,用心聆聽(tīng)著秋日的私語(yǔ),溫順地彈唱著九月醉人的秋歌,惹得天空湛藍(lán)高遠(yuǎn),碧空如洗。九月果香,九月菊黃,你我卻仍聞到,三月桃李的芬芳;秋高氣爽,丹桂飄揚(yáng),你我仿佛看到,未來(lái)播灑著希望。</p> <p>審核:姚紅艷</p><p>責(zé)任編輯:肖淑芹</p><p>圖文編輯:張凱月</p><p>校對(duì):王輔冉</p>