<p class="ql-block">《樂(lè)游原》 </p><p class="ql-block">李商隱·唐代</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">向晚意不適,驅(qū)車(chē)登古原</p><p class="ql-block">夕陽(yáng)無(wú)限好,只是近黃昏。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">太陽(yáng)一邊西沉,一邊變換著色彩,似乎要把它五彩斑斕的色彩,最后展示給世界。它把湖面照得通紅,金光閃閃,紅火粼粼…….是那樣的壯觀(guān),扣人心弦。</p> <p class="ql-block">在夕陽(yáng)的余暉里,靜看落日的光彩,有一種癡癡的喜歡。雖日落比日出快,只在眨眼之間,但它走得并不沉重。輝煌總有沉寂的一刻,也許無(wú)奈,但為了新的一天、新的開(kāi)始,也心甘情愿。</p> <p class="ql-block">“輕輕的我走了,</p><p class="ql-block">正如我輕輕的來(lái);</p><p class="ql-block">我輕輕的招手,</p><p class="ql-block">作別西天的云彩?!?lt;/p> <p class="ql-block">出鏡:鴿子眼睛 攝影:游客</p><p class="ql-block">攝影、視頻、編輯:鴿子眼睛</p><p class="ql-block"><br></p>