<div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><font color="#b06fbb"><br></font></div><font color="#b06fbb"><div><font color="#b06fbb"><br></font></div><h1 style="text-align: center;">青島梅園看梅花【十梅庵公園】</h1></font> <div><br></div><div>我的故鄉(xiāng)大棗園村東面就是十梅庵村,山上的水庫是人民公社大集體時代大棗園、十梅庵、南嶺三個村修的澆地用,現(xiàn)在這里早都劃成市區(qū)沒有地種了、十梅庵人依水庫建成了十梅庵公園、水庫變成景點、發(fā)揮了它的作用。公園內(nèi)種了梅花,是目前中國長江以北最大的梅園,就是青島梅園。</div><div><br></div><div>六年前我來見梅花獨自開放,賞花之余有感做古風詩一首以為此行的紀念:<br></div><div><br><h1><font color="#167efb">蒼枝如鐵迎霜冷,<br>芳蕊似玉送雪寒。<br>百花叢中不見君,<br>報得春暉總在先。</font></h1><br></div><div><br></div><div>今年我又來公園見漫山遍野梅花怒放芳香彌漫,又作古風詩一首,不論平仄規(guī)矩,只為抒發(fā)情感志趣而已。<br><br></div><h1><font color="#167efb">故鄉(xiāng)東坡是梅園,<br>春來鮮花開滿山。<br>紅黃白綠顏色好,<br>更有清香上九天。</font></h1><div><br></div> 梅園一角<div><br></div><div><br></div> <p class="ql-block"><br></p> <div><br></div>寶劍鋒從磨礪出 梅花香自苦寒來 <div><br></div><div><br></div><div><br></div> 梅花叢中迎春花 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 梅園局部風光 <div><br></div> <div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 梅亭遠眺 <div><br></div><div><br></div><div><br></div> 《毛澤東詩詞》·卜算子·詠梅<br>讀陸游詠梅詞,反其意而用之。<br><br>風雨送春歸,飛雪迎春到。<br>已是懸崖百丈冰,猶有花枝俏。<br>俏也不爭春,只把春來報。<br>待到山花爛漫時,<br>她在叢中笑。<br><br>陸游· 卜算子·詠梅<br><br>驛外斷橋邊,寂寞開無主。<br>已是黃昏獨自愁,更著風和雨。<br>無意苦爭春,一任群芳妒。<br>零落成泥碾作塵,只有香如故。 <div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 松竹梅 歲寒三友 <div><br></div> <div><br></div><div>元. 王冕</div><div>三月東風吹雪消,湖南山色翠如澆。</div><div>一聲羌管無人見,無數(shù)梅花落野橋。</div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 全家出動 <div><br></div> <div><br></div><div><br></div> 梅柳爭春 <div><br></div><div><br></div> 老樹新花 <div><br></div> <div><br></div><div>宋代<br>林和靖<br><br>眾芳搖落獨暄妍,占盡風情向小園。<br>疏影橫斜水清淺,暗香浮動月黃昏。<br>霜禽欲下先偷眼,粉蝶如知合斷魂。<br>幸有微吟可相狎,不須檀板共金尊。</div> <div><br></div><div> 宋. 王琪 </div><div>不受塵埃半點侵,竹籬茅舍自甘心。</div><div>只因誤識林和靖,惹得詩人說到今。</div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div>江梅 <br>唐·杜甫 <br> 梅蕊臘前破,梅花年后多。</div><div> 絕知春意好,最奈客愁何? <br>雪樹元同色,江風亦自波。</div><div> 故園不可見,巫岫郁嵯峨。 </div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div>元· 方回 </div><div> 芳草茸茸沒屨深,清和天氣潤園林。 </div><div>霏微小雨初晴處,暗數(shù)青梅立樹陰。<br></div><div><br></div> <div><br></div><div> <br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 唐· 王維 <br>君自故鄉(xiāng)來,應知故鄉(xiāng)事。<br>來日倚窗前,寒梅著花未? <br> <div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div> <br></div><div><br></div> 宋 . 蔡襄<br>日暖香繁巳盛開, 開時曾達千百回。<br>春風豈是多情思, 相伴花前去又來。 <div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 忙于拍照 留下倩影 <div><br></div> <div> <br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 宋. 陸游 <br>雪虐風號愈凜然,花中氣節(jié)最高堅。<br>過時自會飄零去, 恥向東君更乞憐。 <br> <div><br></div> 梅石相依 <div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div>。 <br></div><div><br></div><div><br></div> 梅 王安石 <br>墻角數(shù)枝梅,凌寒獨自開。<br>遙知不足雪 ,為有暗香來。 <div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div> <br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 南朝·謝燮<br>迎春故早發(fā),獨自不疑寒。<br>畏落眾花后,無人別意看。 <br> <div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div> 中間休息 <div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div> </div><div>明·徐渭 </div><div>從來不見梅花譜,信手拈來自有神。</div><div>不信試看千萬樹,東風吹著便成春。 <br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div>老干發(fā)新花</div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 爭奇斗艷 <div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 梅園起舞 芬芳清新 <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 惠風和暢 <div><br></div><div><br></div> 蒼枝如鐵 <div><br></div><div><br></div> 元王冕 白梅 <br>冰雪林中著此身,不同桃李混芳塵。<br>忽然一夜清香發(fā),散作乾坤萬里春。 <div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div> <br> </div> 冰清玉潔 <div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 南朝. 宋. 陸凱 贈范曄 <br>折梅逢驛使,寄與隴頭人。<br>江南無所有,聊贈一枝春。 <div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 元 王冕<br>我家洗硯池邊樹,朵朵花開淡墨痕。<br>不要人夸好顏色,只留清氣滿乾坤 <div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> 繁花似錦 <div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div>我第一次到梅園看梅花時畫的小品 <div><br></div><div><br></div>我前年畫的梅花 <div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> <div><br></div>