<p class="ql-block"> 據(jù)說,古代詩(shī)人們也愛夏天,歌詠著夏日,贊美著荷香,有詩(shī)為證。</p> <p class="ql-block">接天蓮葉無窮碧,映日荷花別樣紅。</p><p class="ql-block">——楊萬里《曉出凈慈寺送林子方》</p> <p class="ql-block">一花一葉自相連,待得花開葉已圓</p><p class="ql-block"> 北宋一一孔平仲</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">荷葉羅裙一色裁,芙蓉向臉兩邊開</p><p class="ql-block">—一王昌齡《采蓮曲》</p> <p class="ql-block">一朵芙蕖,開過尚盈盈。</p><p class="ql-block">——蘇軾《江神子·江景》</p> <p class="ql-block">荷風(fēng)送香氣,竹露滴清響。</p><p class="ql-block">—一孟浩然《夏日南亭懷辛大》</p> <p class="ql-block">青荷蓋綠水,芙蓉披紅鮮。</p><p class="ql-block">下有并根藕,上有并頭蓮。</p><p class="ql-block"> 一一晉樂府《青陽渡》</p><p class="ql-block">?</p>