<p class="ql-block">文/楊秀清</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">《冬至其一》</p><p class="ql-block">冬至陽升日漸長(zhǎng),冰封雪舞朔風(fēng)狂。</p><p class="ql-block">千家餃餌迎寒至,萬戶爐煙散暖香。</p><p class="ql-block">夜永何妨尋古韻,晝短正好賦新章。</p><p class="ql-block">且期來歲春花燦,滿目光輝耀八荒。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">《冬至其二》</p><p class="ql-block">時(shí)令輪回至凍寒,山川素裹鳥聲殘。</p><p class="ql-block">霜枝瑟瑟搖風(fēng)影,爐火融融暖畫欄。</p><p class="ql-block">晝短夜長(zhǎng)終有盡,陰消陽長(zhǎng)始回瀾。</p><p class="ql-block">遙思岸柳萌新綠,靜待東君破霧巒。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">《冬至其三》</p><p class="ql-block">冬至來臨數(shù)九天,銀花飄舞落峰巔。</p><p class="ql-block">梅枝孕蕊含春信,松葉凝霜傲歲年。</p><p class="ql-block">把酒圍爐詩韻涌,憑窗望月夢(mèng)魂?duì)俊?lt;/p><p class="ql-block">心期暖律催芳草,大地回蘇展秀妍。</p>