<p class="ql-block"> 《 思帝鄉(xiāng)》 燕北十年</p><p class="ql-block">幽燕,</p><p class="ql-block">萬(wàn)仞穿云亂。</p><p class="ql-block">風(fēng)殘草凄路望行人斷。</p><p class="ql-block">誰(shuí)知夢(mèng)覺(jué)五載,</p><p class="ql-block">新榜贖客棧,</p><p class="ql-block">卻是柔腸幾向柔腸換。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 春夜自吟</p><p class="ql-block">舊事多趨淡,誠(chéng)心向摯情,不期仍疑舉,欄橋步悄停。</p><p class="ql-block">春燕相歸去,檐下筑巢坪,忽覺(jué)感傷至,何處有香茗?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 聞 托酋 絞畢 有感</p><p class="ql-block">失政布酋苦捐命,東巴北巴夜不靜。夜不靜,在野潛恨,哈克遺病。</p><p class="ql-block">清側(cè)何須濫酷刑,縱然放歸也非明。也非明,政壇猴戲,你退我行。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 乙末冬雪 與友邀園</p><p class="ql-block">氣暖輕吹薄雪殘,枝頭初見(jiàn)綠斑斑,一盞遺風(fēng)邀春色,兩箸清碟望雁還。</p><p class="ql-block">湖魚(yú)焦尸汁未冷,三池水澈聽(tīng)遠(yuǎn)弦,已覺(jué)春風(fēng)拍扉扇,卻賞零落雪一壇。</p>