<p class="ql-block">㈠《七絕·秋色》(平水韻)</p><p class="ql-block">文/一方俠</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">丹楓浸露水云長,野渡迎寒雁獨(dú)行。</p><p class="ql-block">幾處漁燈搖碎影,一川秋色醉蕭郎。</p> <p class="ql-block">㈡?《七絕·清秋》(平水韻)</p><p class="ql-block">——步一方俠《七絕·秋色》詩韻</p><p class="ql-block">文/龍記</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">水光瀲滟碧流長,桂菊飄香山野行。</p><p class="ql-block">云淡天高飛雁影,金黃漫染醉詩郎。</p> <p class="ql-block">★臨習(xí)宋·蘇軾行書《示慈云老師偈》</p> <p class="ql-block">★宋·蘇軾行書《示慈云老師偈》,來源:姑孰帖卷三。</p> <p class="ql-block">★宋·蘇軾《示慈云老師偈》現(xiàn)代文翻譯大意如下:</p><p class="ql-block"> 請敬重壽圣師您,聽我吟這首送別偈語。愿您憐憫世間所有生靈,不中斷對一切佛法的修行與領(lǐng)悟。</p><p class="ql-block">別人說眼睛是清凈之地,任何事物都不能停留在那里。我卻認(rèn)為它像廣闊虛空,什么事物不能容納呢?</p><p class="ql-block">我并非只肯定自己的觀點(diǎn),而否定他人的道理。既然如此,兩種說法其實(shí)都有其合理性,否則就沒有正確的見解了。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">(此外,)呂夢得承事,今年八十三歲,讀書作詩從不停歇,手不離書卷。他的家中空蕩得像懸掛的石磬,只存放著古往今來的書法字帖罷了。(我)寫下這首詩呈給慈云老師。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">眉山蘇軾</p> <p class="ql-block">【釋文】</p><p class="ql-block">珍重壽圣師,聽我送行偈。愿憫諸有情,不斷一切法。人言眼睛上,一物不可住。我謂如虛空,</p> <p class="ql-block">【釋文】</p><p class="ql-block">何物住不得。我亦非然我,而不然彼義。然則兩皆然,否則無然者。</p><p class="ql-block">呂夢得承事,年八十三,讀書作詩手不廢卷。室如縣磬,但</p> <p class="ql-block">【釋文】</p><p class="ql-block">貯古今書帖而已。作詩以示慈云老師。</p><p class="ql-block">眉山蘇軾</p><p class="ql-block">龍書</p> <p class="ql-block">【網(wǎng)絡(luò)截圖·致謝原創(chuàng)】</p>