作者原意一點(diǎn)通(續(xù)八十八) <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 清 溪 泛 舟</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">旅人倚征棹,薄暮起勞歌。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">笑攬清溪月,清輝不厭多。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 勞歌,勞作者所唱之歌。所謂饑者歌其食,勞者歌其事。此處為船工號(hào)子。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 桃 花 溪</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">隱隱飛橋隔野煙,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">石磯西畔問漁船。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">桃花盡日隨流水,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">洞在清溪何處邊?</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 桃花溪,在湖南桃源山桃源洞北。陶淵明所作《桃花源記》,相傳在此地。 石磯,水邊突出之巨石或石灘。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 山 行 留 客</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">山光物態(tài)弄春輝,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">莫為輕陰便擬歸。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">縱使晴明無雨色,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">入山深處亦沾衣。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 詩題,《唐詩別裁》作《山中留客》。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 春 游 值 雨</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">欲尋軒檻列清尊,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">江上煙云向晚昏。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">須倩東風(fēng)吹散雨,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">明朝卻待入華園。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 軒檻,長江之欄桿也。王粲《登樓賦》: “馮軒欄以遙望兮。”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">須倩,應(yīng)請(qǐng)、應(yīng)借。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 春 草</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">春草青青萬里余,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">邊城落日見離居。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">情知海上三年別,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">不寄云間一紙書。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 情知,猶明知。 一紙書,一封信。 此句暗用“雁足傳書〞之典。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 柳</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">濯濯煙條拂地垂,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">城邊樓畔結(jié)春思。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">請(qǐng)君細(xì)看風(fēng)流意,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">未減靈和殿里時(shí)。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 濯濯,明凈清新貌。 煙條者柳絲也。 風(fēng)流意,指春柳之多姿風(fēng)韻。 靈和殿,南朝齊武帝時(shí)所建宮殿。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 以上六首絕句為張旭僅有的??吹贸銎渲鲿?。雖然此是他的全部,但都細(xì)潤有致,清新俊逸,別具一格。描摹生動(dòng),構(gòu)思婉曲,耐人尋味。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 張旭,字伯高,吳(今江蘇蘇州)人。一生仕途失意,僅任常熟尉,金吾長史,世稱“張長史”。他是開元天寶時(shí)負(fù)有盛名的草書家,書法高絕,時(shí)常醉后落筆,揮灑自如,筆走龍蛇。故人們不遠(yuǎn)萬里,爭(zhēng)相師事。其中就有著名大書法家顏真卿幾次到洛陽向張旭師書法,并成為其得意門生。因此張旭獨(dú)風(fēng)格,極具個(gè)性之“狂草”,代表了盛唐書法的最高成就,此乃確定無疑也。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 請(qǐng)參考下列文件。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 《新唐書*張旭傳》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 旭,蘇州吳人。嗜酒,每大醉,呼叫狂走,乃下筆,或以頭濡墨而書,既醒自視,以為神,不可復(fù)得也,世呼張顛。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 初,仕為常熟尉,有老人陳牒求判,宿昔又來,旭怒其煩,責(zé)之。老人曰: “觀公筆奇妙,欲以藏家爾?!?旭因間所藏,盡出其父書,旭視之,天下奇筆也,自是盡其法。旭自言,始見公主擔(dān)夫爭(zhēng)道,又聞鼓吹,而得筆法章,觀倡公孫舞劍器,得其神。后人論書,歐、虞、褚、陸皆有異論,至旭,無非短者。傳其法,惟崔邈、顏真卿云。 (《新唐書》卷二O二)</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 《新唐書*李白傳》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 文宗時(shí),詔以白歌詩,斐旻舞劍,張旭草書為三絕。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 有關(guān)張旭資料甚多,是因從古至今愛好書法者多如牛毛,當(dāng)然美篇上亦多得很。其徒弟更是寫長文答謝與贊頌師傅,并系統(tǒng)地作了總結(jié)。即顏真卿“張長史十二意筆法記” 等篇。(文過長,從略)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 以下所選唐人高適、李頎,詩各一首。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 醉后贈(zèng)張九旭 高適</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">世上謾相識(shí),此翁殊不然。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">興來書自圣,醉后語尤顛。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">白發(fā)老閑事,青云在目前。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">床頭一壺酒,能更幾回眠?</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 贈(zèng) 張 旭 李頎</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">張公性嗜酒,豁達(dá)無所營。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">皓首窮草隸,時(shí)稱太湖精。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">露頂據(jù)胡床,長叫三五聲。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">興來灑素壁,揮筆如流星。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">下舍風(fēng)蕭條,寒草滿戶庭。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">問家何所有?生事如浮萍。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">左手持蟹螯,右手執(zhí)丹經(jīng)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">瞪目視宵漢,不知醉與醒。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">諸賓且方坐,旭日臨東城。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">荷葉裹江魚,白甌貯香秔。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">微祿心不屑,放神于八纮。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">時(shí)人不識(shí)者,即是安期生。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 代 答 閨 夢(mèng) 還</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">關(guān)塞年華早,樓臺(tái)別望違。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">試衫著暖氣,開鏡覓春暉。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">燕入窺羅幕,蜂來上畫衣。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">情催桃李艷,心寄管弦飛。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">妝洗朝相待,風(fēng)花暝不歸。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">夢(mèng)魂何處入,寂寂掩重扉。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 樓臺(tái),閨中少婦居室。 詩言桃李爭(zhēng)艷為少婦春思之情所催發(fā),將思情寄寓于樂曲之中飛到關(guān)塞。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">相待、不歸,均指少婦所思念之親人。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 這首五古作者張若虛,風(fēng)格綺麗,深受齊梁詩風(fēng)影響。還有一首美友皆知的,是七言歌行《春江花月夜》(從略),原來是樂府舊題,不過是思婦閨愁之傳統(tǒng)題材,其匠心獨(dú)運(yùn),另辟蹊徑。擴(kuò)大內(nèi)容,舊題翻新。探索人生哲理,宇宙奧秘。描繪春江花月夜的奇麗景色與抒發(fā)誠摯的相思之情。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 張若虛,揚(yáng)州人。曾任兗州兵曹。生平不詳,詩留二首。吳中四士,已講完畢。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 在此四人中,賀知章在朝廷做官為最牛。張旭官小名氣大,理應(yīng)排第二。包融亦為官,當(dāng)時(shí)名氣也不小,排居老三。至于張若虛,歷來無多大影響力,唐時(shí)幾乎查無資料或謂資料貧乏。只是到了明清時(shí)期經(jīng)文人詩家評(píng)論《春江花月夜》而聞名。 倘若是現(xiàn)代與當(dāng)代有如此精彩評(píng)論,張若虛則更為聞名遐邇。 在下經(jīng)常看到許多作者發(fā)布有關(guān)張若虛之文章,蓋俱瑕疵。 以上僅個(gè)人觀點(diǎn),謹(jǐn)作參考。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 以下資料,一看明了。 若存偏見,多讀幾篇。</span></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 《 唐詩歸》卷六 (明)鍾惺</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 淺淺說去,節(jié)節(jié)相生,使人傷感,未免有情,自不能讀,讀不能厭。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 將“春江花月夜”五字,煉成一片奇光,分合不得,真化工手。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 《唐詩評(píng)選》卷一 (清)王夫之</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 句句翻新,千條一縷,以動(dòng)古今人心脾,靈愚共感。………</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">《王志*論唐詩諸家源流》 (清)王闿運(yùn)</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 張若虛《春江花月夜》,用《西洲》格調(diào),孤篇橫絕,竟為大家。</span></p>