亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

盛唐 王維

叢淵

作者原意(續(xù)九十五) <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 漢 江 臨 眺</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">楚塞三湘接,荊門(mén)九派通。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">江流天地外,山色有無(wú)中。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">郡邑浮前浦,波瀾動(dòng)遠(yuǎn)空。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">襄陽(yáng)好風(fēng)日,留醉與山翁。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 楚塞,楚國(guó)的邊關(guān),湖北一帶屬楚國(guó)。 三湘,湖南湘水之總稱,漓湘、瀟湘、蒸湘。 荊門(mén),山名,在湖北宜都西北,戰(zhàn)國(guó)時(shí)稱“楚之西塞”。 山翁,指晉代山簡(jiǎn)。其曾任征南將軍,時(shí)常攜酒出游,大醉而歸。 漢水連接湘江、長(zhǎng)江,遠(yuǎn)望江水好象流出天地之外,山色忽隱忽現(xiàn)??ひ匾埠孟笤谒吀×?,波濤在遠(yuǎn)空翻涌。襄陽(yáng)好風(fēng)景,作者很想留下與山簡(jiǎn)那樣的人歡聚。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本詩(shī)寫(xiě)襄陽(yáng)山川景色佳麗,氣象空闊,是游賞的好地方。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 觀 獵</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">風(fēng)勁角弓鳴,將軍獵渭城。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">草枯鷹眼疾,雪盡馬蹄輕。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">忽過(guò)新豐市,還歸細(xì)柳營(yíng)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">回看射雕處,千里暮云平。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 詩(shī)題一作“獵騎”,今不從。 渭城,長(zhǎng)安西北,渭水北岸。 秦代咸陽(yáng)舊址,漢武帝時(shí)改名渭城。 野草枯干,禽獸無(wú)處遮蔽,積雪消融,馬跑亦顯輕松。 新豐市,位于長(zhǎng)安東北,即現(xiàn)在的陜西新豐。 細(xì)柳營(yíng),漢時(shí)名將周亞夫屯兵之處,在長(zhǎng)安西。借指將軍駐地并暗示治軍嚴(yán)謹(jǐn)。 雕,飛得很高,不易射中。是以其稱贊將軍善射。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 輞川閑居贈(zèng)裴秀才迪</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">寒山轉(zhuǎn)蒼翠,秋水日潺湲。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">倚杖柴門(mén)外,臨風(fēng)聽(tīng)暮蟬。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">渡頭余落日,墟里上孤煙。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">復(fù)信接輿醉,狂歌五柳前。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 秋風(fēng)中寒山蒼翠更顯濃郁,潺潺溪水流淌不息。我臨風(fēng)倚杖立院門(mén)細(xì)聽(tīng)晚蟬,觀看渡口落日村莊炊煙。仿佛又遇古之接輿酒醉狂舞在我五柳先生之門(mén)前縱歌。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 輞川,地名,今陜西藍(lán)田。 潺湲,水徐流貌。 接輿,春秋楚隱士,此處比裴迪。 五柳,陶淵明自稱五柳先生,此處喻自己。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 山 居 秋 暝</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">空山新雨后,天氣晚來(lái)秋。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">明月松間照,清泉石上流。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">竹喧歸浣女,蓮動(dòng)下漁舟。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">隨意春芳歇,王孫自可留。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 大雨剛過(guò),山谷空寂。夜幕降臨,秋涼氣清。月光灑松林,清水流石上。洗衣女歸途嘻笑,漁舟唱晚。春光消逝秋色醉人。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 陶醉山水,即將隱居。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 歸 嵩 山 作</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">清川帶長(zhǎng)薄,車(chē)馬去閑閑。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">流水如有意,暮禽相與還。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">荒城臨古渡,落日滿秋山。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">迢遞嵩高下,歸來(lái)且閉關(guān)。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 清河淌入密林,我駕車(chē)歸去。流水作伴,倦鳥(niǎo)鳴送。荒涼的城池緊挨古渡口,落日余暉染遍秋山。不遠(yuǎn)千里而來(lái)嵩山下,我將閉門(mén)不沾紅塵。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 嵩山歸隱,隔絕塵世。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 鹿 柴</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">空山不見(jiàn)人,但聞人語(yǔ)響。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">返景入深林,復(fù)照青苔上。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 王維《輞川集》組詩(shī)二十首。 此二十字以夕照與人聲襯托深山的幽靜空。 具體而微,妙不可言。 一首幽美之詩(shī),一幅生動(dòng)之畫(huà),足是作者感覺(jué)之敏銳細(xì)致。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 竹 里 館</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">獨(dú)坐幽篁里,彈琴?gòu)?fù)長(zhǎng)嘯。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">深林人不知,明月來(lái)相照。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 此詩(shī)與上首意境相似。 獨(dú)坐清幽的竹林之中何等靜謐。 況且還在彈琴長(zhǎng)嘯,更增添幽?之氣,風(fēng)神散朗。 作者總是表現(xiàn)一種寂滅般之幽靜,對(duì)閑靜孤寂之欣賞。歷代許多文人卻以為此乃作品之消極面。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">  王維(七O一——七六一年),字摩詰,唐蒲州(治所在山西省永濟(jì))人,二十一歲舉進(jìn)士,初任大樂(lè)丞。唐玄宗開(kāi)元二十二年,張九齡為相,提撥王維右拾遺,開(kāi)元二十五年張被貶,王遭冷遇,出使塞上。開(kāi)元二十七自涼州回長(zhǎng)安。安史之亂,安祿山攻陷長(zhǎng)安脅迫其任給事中。兩京收復(fù)后,肅宗欲治偽官罪,王維賴其弟刑部侍郎王縉講情得從寬發(fā)落,降職為太子中允,繼又升任尚書(shū)右丞。 他年青有政治抱負(fù)。邊寒詩(shī)有佳句,后期的山水田園詩(shī)能代表其詩(shī)歌特色。成就頗高,刻畫(huà)細(xì)致。變化多采,獨(dú)創(chuàng)風(fēng)格。蘇軾說(shuō)他詩(shī)中中畫(huà),更多者說(shuō)他消極避世。關(guān)于他最終如何、至死之因說(shuō)法不一而查無(wú)實(shí)據(jù)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 王維兼長(zhǎng)書(shū)畫(huà)與音樂(lè)。著有《王右丞集》二十八卷。</span></p>