<p class="ql-block">青衫未改舊時色,藍緞浮花映晚晴。</p>
<p class="ql-block">珍珠疊疊垂素頸,電話輕握似聽鶯。</p>
<p class="ql-block">竹影斜移燈影暖,一幀風(fēng)雅入屏盈。</p>
<p class="ql-block">誰道舊物難生趣?指尖輕點,便成新景。</p> <p class="ql-block">黑衣如墨染春枝,紅蕊悄然上襟衣。</p>
<p class="ql-block">扇開半掩三分笑,風(fēng)起猶帶舊園詩。</p>
<p class="ql-block">檐角飛翹云影過,一步一韻是當(dāng)時。</p>
<p class="ql-block">美圖秀秀非造夢,只把流光細細織。</p> <p class="ql-block">墨痕未干紙尚溫,斜陽漫過舊書痕。</p>
<p class="ql-block">旗袍靜立如初語,珍珠低垂似有魂。</p>
<p class="ql-block">燈影輕搖字句暖,時光在指間微醺。</p>
<p class="ql-block">原來優(yōu)雅不須遠,一幀定格即永恒。</p> <p class="ql-block">金線游走花間醒,黑緞沉沉托月明。</p>
<p class="ql-block">扇面微揚風(fēng)自起,珠光暗涌夜無聲。</p>
<p class="ql-block">華沙發(fā)上春山靜,一坐一顰皆可屏。</p>
<p class="ql-block">美圖秀秀不是改,是讓本真,更近一點。</p> <p class="ql-block">雨絲斜織夜未央,電車輕響過街旁。</p>
<p class="ql-block">黑衣白線如墨畫,蝶結(jié)低垂似思量。</p>
<p class="ql-block">珠鏈微光浮腕上,傘未撐開已生香。</p>
<p class="ql-block">原來最動人的濾鏡,是雨、是光、是那一瞬的回望。</p> <p class="ql-block">網(wǎng)紗輕籠眉眼柔,流蘇垂落似含秋。</p>
<p class="ql-block">白花簪在烏云鬢,珍珠映著燈影流。</p>
<p class="ql-block">電車遠去光成線,她立成詩不言愁。</p>
<p class="ql-block">美圖秀秀不修臉,只留那一份,低眉的溫柔。</p> <p class="ql-block">站臺風(fēng)起衣角揚,綠車靜候舊時光。</p>
<p class="ql-block">白線如筆勾輪廓,珍珠作點綴蒼茫。</p>
<p class="ql-block">網(wǎng)紗帽下眸微斂,仿佛等一封未拆的信。</p>
<p class="ql-block">濾鏡再美,也不及她站在時光里,不動聲色的篤定。</p> <p class="ql-block">黑袍盤龍氣自華,紅巾一繞即天涯。</p>
<p class="ql-block">金鯉躍出云水間,元寶捧在掌心霞。</p>
<p class="ql-block">光點紛飛如星落,喜氣盈屏不須夸。</p>
<p class="ql-block">美圖秀秀最妙處——不是換衣,是讓吉祥,自己開口說話。</p> <p class="ql-block">錦鯉吐珠山水靜,紅巾翻作云邊晴。</p>
<p class="ql-block">金光浮涌非特效,是心所愿自成屏。</p>
<p class="ql-block">“錦鯉送喜”四字落,不靠PS,只靠誠。</p>
<p class="ql-block">原來最靈的濾鏡,是相信美好,本就該發(fā)生。</p> <p class="ql-block">黑衣浮金花影重,披肩若霧繞肩輕。</p>
<p class="ql-block">綠耳微映燈下色,珍珠靜守頸間明。</p>
<p class="ql-block">金墻珠簾皆背景,她一笑,便是中心。</p>
<p class="ql-block">美圖秀秀不搶鏡,只悄悄,把她的光,調(diào)得更亮一點。</p> <p class="ql-block">團扇半遮面含春,雕花門里歲月深。</p>
<p class="ql-block">珍珠映著木紋暖,風(fēng)過門隙似低吟。</p>
<p class="ql-block">不需千層濾鏡疊,只取一隅舊時音。</p>
<p class="ql-block">原來最耐看的圖,是靜氣,是留白,是未說盡的余韻。</p> <p class="ql-block">楓葉紅似火,雪落肩頭輕。</p>
<p class="ql-block">圍巾裹住半日暖,陽光斜斜,照見眉間晴。</p>
<p class="ql-block">不是冬太冷,是心太熱,才讓雪也生溫。</p>
<p class="ql-block">美圖秀秀最懂我——不凍住時光,只留住,那一片紅與白的溫柔相認(rèn)。</p> <p class="ql-block">閉眼不為避風(fēng)雪,是聽楓落、雪落、心落。</p>
<p class="ql-block">指尖楓葉托著晶瑩,睫毛微顫,像蝶初醒。</p>
<p class="ql-block">不修雪,不調(diào)色,只讓這一瞬的靜,落進相冊深處。</p>
<p class="ql-block">原來最深的美圖,是讓心,先于眼睛,看見美。</p> <p class="ql-block">粉衣綴星如夜啟,紗袖飄搖似夢棲。</p>
<p class="ql-block">白花在手光流轉(zhuǎn),金輝漫過發(fā)梢低。</p>
<p class="ql-block">不靠特效堆幻境,只把少女心,輕輕托起。</p>
<p class="ql-block">美圖秀秀不是造夢機,是那支,替你把夢,輕輕描邊的筆。</p> <p class="ql-block">紅衣映燈暖如粥,蓮燈浮光似可掬。</p>
<p class="ql-block">橙紅漸染天邊色,她捧一盞,不滅的祝福。</p>
<p class="ql-block">不調(diào)色,不加光,只讓那暖,自己流淌。</p>
<p class="ql-block">原來最雅的修圖,是讓光,從她眼里,自然溢出。</p> <p class="ql-block">煙花炸開夜幕時,她笑得像小時候。</p>
<p class="ql-block">紅圍巾在風(fēng)里翻飛,像兩朵不落的云。</p>
<p class="ql-block">不拼接,不移位,只把那一瞬的歡喜,穩(wěn)穩(wěn)接住。</p>
<p class="ql-block">美圖秀秀最珍貴的功能——把熱鬧,存成心底的暖。</p> <p class="ql-block">黑衣繡花濃似酒,綠玉生光腕底流。</p>
<p class="ql-block">耳畔微搖春山色,指間戒痕亦溫柔。</p>
<p class="ql-block">背景愈暗,她愈亮,不是靠濾鏡,是氣韻自成章。</p>
<p class="ql-block">美圖秀秀最懂:真正的美,從不需要被“修”,只需被“看見”。</p>