<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">李白,字太白,號(hào)青蓮居士,人稱“詩(shī)仙”。生于唐武后長(zhǎng)安元年(701),卒于代宗寶應(yīng)元年(762),享年六十二歲。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他一生未曾循科舉正途,卻以詩(shī)名震動(dòng)天下;心懷報(bào)國(guó)之志,卻始終與廟堂格格不入。其一生,可概為:生于蜀,游于四方,盛于長(zhǎng)安,困于亂世,終于漂泊。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">李白少時(shí)居蜀地,讀書(shū)學(xué)劍,自負(fù)奇才。弱冠之年,便有俠氣,好任俠,輕財(cái)重施。二十四歲,他“仗劍去國(guó),辭親遠(yuǎn)游”,出三峽,泛長(zhǎng)江,游洞庭,登廬山,下?lián)P州,一路山河入詩(shī),聲名漸起。其間娶妻安家,雖有短暫安定,卻不甘終老田園,一心欲以布衣之身直取卿相。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">天寶初年,李白因詩(shī)名被唐玄宗征召入京,為翰林待詔。初入長(zhǎng)安,賀知章一見(jiàn)呼為“謫仙人”。他陪駕賦詩(shī),揮筆立就,《清平調(diào)》三章傾倒宮廷。然其性情傲岸,不肯屈身權(quán)貴,飲酒放達(dá),無(wú)視禮法。終因不容于近臣,被玄宗“賜金放還”。長(zhǎng)安三年,是他一生最耀眼的高光,亦是理想初次破碎的開(kāi)始。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">離京之后,李白再度漫游,與杜甫、高適等人詩(shī)酒相交,留下千古文壇佳話。他雖放浪山水,心中仍系家國(guó)。安史之亂起,天下大亂,李白避地廬山,一心報(bào)國(guó)。后入永王李璘幕府,本欲平亂安邦,卻不料卷入皇室紛爭(zhēng),永王兵敗,李白因此獲罪,幾至于死,終被判長(zhǎng)流夜郎。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">乾元二年,李白行至白帝城,忽聞大赦,驚喜交加,即刻乘舟東還,寫(xiě)下“千里江陵一日還”的千古絕唱。晚年的他,雖身得自由,卻已垂老困頓,無(wú)家無(wú)業(yè),往來(lái)于宣城、金陵一帶,依人為生。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">寶應(yīng)元年,李白投奔當(dāng)涂縣令李陽(yáng)冰,不久病重。臨終前,賦《臨終歌》,以大鵬自喻,慨嘆中天摧折、壯志未酬。一代詩(shī)仙,就此隕落,葬于當(dāng)涂青山。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">李白一生,不以功名顯,卻以詩(shī)名垂千古。他的詩(shī),豪放飄逸,想象奇絕,寫(xiě)盡山河壯麗、人生豪情,亦寫(xiě)盡失意與悲憤。他不屑摧眉折腰事權(quán)貴,堅(jiān)守本心,雖一生坎坷,卻活成了后世心中最自由的靈魂。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">其詩(shī)可傳,其心可仰,其人,千古一人。</p> <p class="ql-block">李白謫仙人賦</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">夫天地者,萬(wàn)物之逆旅;光陰者,百代之過(guò)客。而有一人,自九天而降,挾星斗以臨凡,攜仙氣以入世——此非人間凡客,乃太白謫仙人也。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">其生也,長(zhǎng)于西蜀,幼負(fù)奇姿,讀書(shū)破卷,學(xué)劍凌云。心藏風(fēng)云之志,腹納江海之量。弱冠之年,仗劍去國(guó),辭親遠(yuǎn)游,浮洞庭,登廬山,泛長(zhǎng)江,臨滄海。一步一詩(shī),一詠一嘯,筆落則山河動(dòng),詩(shī)成則鬼神驚。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">天寶之年,名動(dòng)京華。玄宗降輦以迎,玉真折節(jié)而待,賀監(jiān)一見(jiàn),呼為謫仙。供奉翰林,揮毫立馬,清平三調(diào),艷絕古今。然其骨帶煙霞,心傲云霄,不肯摧眉折腰,不屑屈事權(quán)貴。天子呼來(lái),佯狂不上;權(quán)奸側(cè)目,笑傲自如。紅塵富貴,未鎖仙骨;金樽美酒,方是知音。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">及安史亂起,四海煙塵。心懷報(bào)國(guó),誤投幕府,一朝蹉跌,流放夜郎。萬(wàn)里崎嶇,命途多舛,而仙風(fēng)不改,浩氣猶存。行至白帝,忽逢大赦,輕舟千里,一日東還。一句“輕舟已過(guò)萬(wàn)重山”,道盡半生風(fēng)雨,寫(xiě)盡一世曠達(dá)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">晚年漂泊,寄身當(dāng)涂,窮且益堅(jiān),老而彌烈。臨終一歌,以大鵬自喻,振翼八裔,雖中天摧折,其志不息。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">蓋其一生,非人間之富貴,乃天上之詩(shī)魂。來(lái)也如長(zhǎng)風(fēng),去也如流云。功名于其如塵土,詩(shī)酒于其如性命。不戀?gòu)R堂之高,獨(dú)愛(ài)江湖之遠(yuǎn);不慕簪纓之貴,惟求風(fēng)月之親。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">是以千年而下,世皆知其為詩(shī)仙,不知其本是謫仙。暫臨塵世,一醉千年。詩(shī)在,魂在;仙風(fēng)傲骨,萬(wàn)古長(zhǎng)存。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">贊曰:</p><p class="ql-block">星精月魄降凡塵,一斗詩(shī)成泣鬼神。</p><p class="ql-block">縱是人間多坎坷,歸來(lái)仍是謫仙人。</p> <p class="ql-block">李白一生,與月最親。</p><p class="ql-block">少時(shí)望月,是舉頭望明月,低頭思故鄉(xiāng)的溫柔;中年邀月,是舉杯邀明月,對(duì)影成三人的孤高;晚年醉月,是今人不見(jiàn)古時(shí)月,今月曾經(jīng)照古人的通透。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他把失意寫(xiě)進(jìn)月,把豪情寄于月,把鄉(xiāng)愁歸于月,把一生都托付給了月。人間容不下他的狂,唯有月亮,懂他的仙。千百年后,我們抬頭看見(jiàn)月亮,想起的不只是一輪清輝,更是那個(gè)仗劍天涯、不肯折腰、舉杯邀月、乘風(fēng)歸去的李白。</p><p class="ql-block">月光不老,詩(shī)魂不滅。</p><p class="ql-block">李白的月,早已成了中華民族,最溫柔也最浪漫的集體記憶。</p><p class="ql-block">有詩(shī)為證:</p><p class="ql-block"> 一肩霜雪一囊詩(shī),</p><p class="ql-block">醉里呼月共相知。</p><p class="ql-block">人間縱有千般苦,</p><p class="ql-block">明月長(zhǎng)照謫仙姿。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">又有古風(fēng)贊曰:</p><p class="ql-block">月出天山,照我長(zhǎng)劍寒;</p><p class="ql-block">風(fēng)渡關(guān)山,拂我白衣衫。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">曾攜明月出蜀川,</p><p class="ql-block">萬(wàn)里江河踏浪還。</p><p class="ql-block">舉杯邀月飲星河,</p><p class="ql-block">醉里橫劍氣如山。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">長(zhǎng)安市上酒為歌,</p><p class="ql-block">天子呼來(lái)不上船。</p><p class="ql-block">一肩明月?lián)鷤b義,</p><p class="ql-block">不向權(quán)貴折腰彎。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">江湖漂泊霜滿鬢,</p><p class="ql-block">唯有清輝照肝膽。</p><p class="ql-block">月是知己劍是友,</p><p class="ql-block">一身傲骨天地間。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">待到云開(kāi)風(fēng)也靜,</p><p class="ql-block">舉杯對(duì)月一長(zhǎng)嘆:</p><p class="ql-block">此生不負(fù)詩(shī)與酒,</p><p class="ql-block">明月同歸萬(wàn)古安。</p> <p class="ql-block">李白一生大事年表</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">- 701年|出生于蜀地(今四川江油)</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 706年左右|5歲開(kāi)始讀書(shū),天資過(guò)人</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 718–724年|隱居大匡山讀書(shū),學(xué)劍、任俠</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 725年|24歲仗劍去國(guó),辭親遠(yuǎn)游,出蜀漫游</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 727年|在安陸成婚,定居十年</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 730年|首次入長(zhǎng)安求仕,失意而歸</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 742年|42歲被唐玄宗征召入京,任翰林待詔</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 744年|遭權(quán)貴排擠,賜金放還,離開(kāi)長(zhǎng)安</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 744–755年|再度漫游,與杜甫、高適交游</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 755年|安史之亂爆發(fā),避亂江南</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 757年|入永王幕府,后兵敗牽連入獄</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 758年|被判流放夜郎</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 759年|行至白帝城遇大赦,作《早發(fā)白帝城》</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 760–762年|晚年漂泊,投奔當(dāng)涂李陽(yáng)冰</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">- 762年|病逝于當(dāng)涂,終年62歲</p>