<p class="ql-block"> 《驚蟄會學(xué)友之感》</p><p class="ql-block"> 作者/懸壺軒</p><p class="ql-block"> 2026.03.05.驚蟄</p><p class="ql-block">風(fēng)欺雙老以登堂,下有兒孫在職場。</p><p class="ql-block">半醒昏沉曾也發(fā),病軀寂寞挫神傷。</p><p class="ql-block">人情世故染芬郁,碎剪浮云換蜀桑。</p><p class="ql-block">不盡心隨波逐影,一蓑煙雨任平常。</p> <p class="ql-block">詩人似虛無縹緲的歌者,即便是現(xiàn)實(shí)中的無奈也是一種高光吟唱的面對。</p><p class="ql-block"> ——草__根</p> <p class="ql-block">讀懸壺軒贈(zèng)詩《驚蟄會學(xué)友之感》淺釋:</p><p class="ql-block">不知不覺中上蒼賜予我們的光陰已經(jīng)所剩無幾了啊,</p><p class="ql-block">可看著兒孫們在職場上的疲憊奔波身影,</p><p class="ql-block">即使我們老了又怎敢顧及黃土掩了半身的病軀。</p><p class="ql-block">風(fēng)光不及皆奚落而歸的世事,</p><p class="ql-block">終還是這悲催傷神的病體,</p><p class="ql-block">唯寂寞相伴獨(dú)自憔悴了過往的煙云。</p><p class="ql-block">人情世故也只不過是芬芳與腐臭的染色體,</p><p class="ql-block">明知是浮云可比之疏散風(fēng)熱、清肺潤燥、平肝明目、涼血止血、利水消腫還重要些個(gè)嗎。</p><p class="ql-block">心隨著波兒逐影浮動(dòng),</p><p class="ql-block">是否知曉暮鐘為什么不報(bào)黎明的到來。</p><p class="ql-block">又是一年驚蟄至,天地輪回春夏秋冬。</p><p class="ql-block">學(xué)友?。∧蝗缧Х聳|坡居士,</p><p class="ql-block">一身蓑衣任憑風(fēng)吹雨打,照樣過我的一生。</p><p class="ql-block"> 2026.03.10.</p><p class="ql-block"> ——草__根</p>