亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

神貂俠呂 第二十三回

寒江釣叟

<p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0);">第二十三回 雪中炭</b></p><p class="ql-block">建安十二年冬,許昌大雪不止。</p><p class="ql-block">貂蟬居宣文坊,已五百五十日矣。</p><p class="ql-block">自凌云閣宴罷,宣文坊外明樁暗哨又添三成。往日可隔五日一出的采買(mǎi),如今亦被限制,須提前三日稟報(bào),由丞相府派人“陪同”入市。名曰護(hù)衛(wèi),實(shí)為監(jiān)視。</p><p class="ql-block">貂蟬安之若素。</p><p class="ql-block">唯每至夜深,她獨(dú)坐燈下,將那柄竹扇置于案頭,扇面“淡泊明志”四字,墨跡猶新。</p><p class="ql-block">諸葛亮去已半年矣。</p><p class="ql-block">臘月初三,顧長(zhǎng)風(fēng)自外歸,神色有異。</p><p class="ql-block">“夫人,荀公達(dá)傳信——司馬懿近日頻召方士入府,所議者非丹術(shù),乃‘銅鏡’二字?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬擱筆。</p><p class="ql-block">“銅鏡?”</p><p class="ql-block">“是?!鳖欓L(zhǎng)風(fēng)壓低聲音,“公達(dá)細(xì)作冒死窺得,司馬懿密室中懸一圖,圖上繪七片殘鏡,分布四方。皖城、江東、許昌……皆有標(biāo)注?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬掌中雖無(wú)殘片,然聞言之際,指尖仍微微一涼。</p><p class="ql-block">七年之期。</p><p class="ql-block">司馬懿等的,從來(lái)不是她,亦非呂布,而是鏡厄應(yīng)劫的那一刻。</p><p class="ql-block">她沉吟良久,忽問(wèn):</p><p class="ql-block">“荀軍師可曾言,司馬懿近日與何人往來(lái)最密?”</p><p class="ql-block">顧長(zhǎng)風(fēng)道:“有一人,姓華名歆,字子魚(yú),現(xiàn)任議郎。此人曾為豫章太守,與江東頗有淵源。司馬懿每召方士,華歆必在座?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬眸光微動(dòng)。</p><p class="ql-block">華歆。此人她聽(tīng)說(shuō)過(guò),漢室老臣,然與江東孫氏有舊。昔年孫策定江東,華歆舉豫章以降,孫策待以上賓之禮。后曹操征召,華歆入許昌,與江東漸行漸遠(yuǎn),然舊誼未絕。</p><p class="ql-block">司馬懿與華歆往來(lái),所圖者……江東?</p><p class="ql-block">她緩緩闔目。</p><p class="ql-block">窗外雪落無(wú)聲,窗內(nèi)炭火微紅。</p><p class="ql-block">臘月初八,臘八節(jié)。</p><p class="ql-block">宣文坊得皖城急報(bào)。呂布手書(shū),依舊厚厚一疊。</p><p class="ql-block">首數(shù)頁(yè)記呂安:開(kāi)蒙已讀《論語(yǔ)》,龐統(tǒng)夸他聰慧,呂布說(shuō)“某小時(shí)候不識(shí)字,安兒比某強(qiáng)”。他會(huì)寫(xiě)“父”字,會(huì)寫(xiě)“母”字,寫(xiě)得最好的那個(gè)“母”字,壓在枕下,等娘親歸來(lái)看。</p><p class="ql-block">次數(shù)頁(yè)記呂定:三歲半,話多如雀,每日問(wèn)“娘親什么時(shí)候回來(lái)”。龐統(tǒng)騙他說(shuō)“雪融了就回”,他便日日趴在窗臺(tái)上看雪,盼雪化。</p><p class="ql-block">末頁(yè):“某每日抱定兒登城北望。雪積肩甲,定兒?jiǎn)枺旱诳词裁??某說(shuō):看娘親歸來(lái)的路?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬持信,久久不語(yǔ)。</p><p class="ql-block">阿鳶在側(cè),已紅了眼眶。</p><p class="ql-block">貂蟬將信折好,收入枕匣。那枕匣已滿,滿得幾乎合不上蓋,五百五十日,呂布來(lái)信五十七封,她一封未棄,一封未損。</p><p class="ql-block">她凡提筆回信,記許昌風(fēng)土,記凌云閣宴,記園中蒟蒻長(zhǎng),不記刺客,不記刁難,不記司馬懿密圖銅鏡,不記華歆往來(lái)之疑。</p><p class="ql-block">末頁(yè):“雪融當(dāng)歸。妾信將軍,將軍亦當(dāng)信妾。”</p><p class="ql-block">臘月十五,宣文坊來(lái)客。</p><p class="ql-block">客自太傅府來(lái),年方弱冠,眉目清俊。</p><p class="ql-block">楊修。</p><p class="ql-block">貂蟬于正堂延見(jiàn),顧長(zhǎng)風(fēng)按劍侍側(cè)。</p><p class="ql-block">楊修落座,不飲茶,只拱手道:</p><p class="ql-block">“夫人,修有一事相告?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬道:“楊主簿請(qǐng)講?!?lt;/p><p class="ql-block">楊修目視她,緩緩道:</p><p class="ql-block">“家父臨終,曾以玉玦相托。修不才,愿繼父志?!?lt;/p><p class="ql-block">他從袖中取出一卷帛書(shū),雙手呈上。</p><p class="ql-block">貂蟬展開(kāi),只一眼,面色驟變。</p><p class="ql-block">衣帶詔。</p><p class="ql-block">天子血書(shū),密授董承,令誅曹操。董承事敗,衣帶詔本已焚毀,然楊彪當(dāng)年曾密錄副本,藏于太傅府夾墻之中,二十一年無(wú)人知。</p><p class="ql-block">楊修道:</p><p class="ql-block">“家父臨終言:此詔在,漢室未亡。然董承已死,伏完已誅,朝中忠臣零落殆盡。持此詔者,若無(wú)兵無(wú)權(quán),不過(guò)一紙空文?!?lt;/p><p class="ql-block">他目視貂蟬:</p><p class="ql-block">“然夫人不同。夫人有呂將軍,有皖城,有江淮民心。夫人持此詔,便是漢室旗纛?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬默然良久。</p><p class="ql-block">她將那卷帛書(shū)輕輕放下,如放千鈞重物。</p><p class="ql-block">“楊主簿,此詔……蟬不敢受。”</p><p class="ql-block">楊修一怔。</p><p class="ql-block">貂蟬道:</p><p class="ql-block">“蟬非不受,乃不能受?!?lt;/p><p class="ql-block">“蟬若受此詔,便是以漢室之名,逼將軍起兵。將軍守皖城,為百姓,為妻兒,非為天下。蟬不能以己之志,強(qiáng)加于將軍?!?lt;/p><p class="ql-block">“且……”她頓了頓,“此詔一出,天下皆知。曹操必傾國(guó)來(lái)攻,皖城彈丸之地,何以當(dāng)之?彼時(shí)將軍欲守城而不得,百姓欲安居而不能,妾之罪也?!?lt;/p><p class="ql-block">楊修沉默。</p><p class="ql-block">良久,他輕聲道:</p><p class="ql-block">“夫人之言,修受教?!?lt;/p><p class="ql-block">他起身,將那卷帛書(shū)收回袖中。</p><p class="ql-block">行至門(mén)邊,忽駐足回首:</p><p class="ql-block">“夫人,修有一問(wèn)?!?lt;/p><p class="ql-block">“請(qǐng)講?!?lt;/p><p class="ql-block">“夫人信呂將軍否?”</p><p class="ql-block">貂蟬不假思索:</p><p class="ql-block">“信?!?lt;/p><p class="ql-block">楊修微微一笑:</p><p class="ql-block">“修亦信家父。家父臨終言:此詔終有用時(shí)。修不知何時(shí),然修等得起。”</p><p class="ql-block">“夫人保重?!?lt;/p><p class="ql-block">言罷,長(zhǎng)揖而退。</p><p class="ql-block">是夜,貂蟬獨(dú)坐燈下。</p><p class="ql-block">窗外雪落無(wú)聲,窗內(nèi)炭火微紅。</p><p class="ql-block">她望著案上那柄竹扇,扇面“淡泊明志”四字,墨跡如初。</p><p class="ql-block">諸葛亮分神化念而來(lái),贈(zèng)扇而去。</p><p class="ql-block">楊彪遺玉玦,楊修遺衣帶詔副本。</p><p class="ql-block">荀攸隱忍二十一年,只為“續(xù)司徒遺志”。</p><p class="ql-block">而她,一個(gè)司徒府歌伎出身的女子,何德何能,受此重托?</p><p class="ql-block">她緩緩闔目。</p><p class="ql-block">腦海中浮起呂布那張臉,虎牢關(guān)前初見(jiàn)時(shí)的狂傲,白門(mén)樓火起時(shí)的決絕,巢湖舟中為她擋箭時(shí)的驚痛,皖城城頭抱定兒北望時(shí)的沉默。</p><p class="ql-block">她信他。</p><p class="ql-block">信他守得住皖城,信他等得了她歸,信他無(wú)論何時(shí)何地,終不負(fù)她。</p><p class="ql-block">而她的信,便是他的甲。</p><p class="ql-block">“妾信將軍,將軍亦當(dāng)信妾?!?lt;/p><p class="ql-block">她在信中寫(xiě)。</p><p class="ql-block">她亦在心中念。</p><p class="ql-block">臘月二十,許昌得鄴城急報(bào)。</p><p class="ql-block">曹操自鄴城還,車(chē)駕已過(guò)漳水,不日將至許昌。</p><p class="ql-block">隨行者,有司馬懿,有西征凱旋諸將,有那玄鐵匣、隴西京觀之祭、七年期將滿的厭勝續(xù)術(shù)。</p><p class="ql-block">宣文坊外,暗哨又添三成。</p><p class="ql-block">顧長(zhǎng)風(fēng)按劍立于廊下,望天邊鉛云低垂。</p><p class="ql-block">貂蟬自內(nèi)室出,披一襲素色斗篷,立于他身側(cè)。</p><p class="ql-block">“顧先生?!?lt;/p><p class="ql-block">“夫人。”</p><p class="ql-block">“先生隨蟬入京,幾時(shí)矣?”</p><p class="ql-block">顧長(zhǎng)風(fēng)算了算:“自建安十一年六月至今,一年有半?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬輕聲道:</p><p class="ql-block">“一年有半,五百五十余日。先生本江湖人,為蟬困于此籠,蟬愧之?!?lt;/p><p class="ql-block">顧長(zhǎng)風(fēng)搖頭:</p><p class="ql-block">“夫人言重。某當(dāng)年在巢湖荒島,對(duì)呂將軍言:某在,夫人在。此某之諾,非為困,乃為守?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬默然。</p><p class="ql-block">良久,她道:</p><p class="ql-block">“先生可曾想過(guò),他日蟬歸皖城,先生欲何往?”</p><p class="ql-block">顧長(zhǎng)風(fēng)望著漫天大雪,緩緩道:</p><p class="ql-block">“某未想過(guò)?!?lt;/p><p class="ql-block">“某自十六歲離東萊,江湖為家,無(wú)處不可往。然某有一事,欲待天下太平后為之。”</p><p class="ql-block">“何事?”</p><p class="ql-block">“尋師尊云鶴先生下落?!鳖欓L(zhǎng)風(fēng)道,“師尊云游四海,十余年無(wú)音訊。某想,他或在大漠,或在南海,或在某處深山,等某去尋?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬微微頷首:</p><p class="ql-block">“那時(shí),蟬與將軍,當(dāng)為先生踐行?!?lt;/p><p class="ql-block">顧長(zhǎng)風(fēng)抱拳:</p><p class="ql-block">“某先謝過(guò)夫人?!?lt;/p><p class="ql-block">臘月廿三,小年。</p><p class="ql-block">宣文坊得皖城急報(bào)。</p><p class="ql-block">呂布手書(shū),只一行:</p><p class="ql-block">“雪未融。某與安兒定兒,日日盼春?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬持信,立于廊下。</p><p class="ql-block">雪落無(wú)聲,積她肩頭,覆她鬢邊。</p><p class="ql-block">阿鳶捧著手爐過(guò)來(lái),輕聲道:“夫人,天寒,進(jìn)屋吧?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬搖頭:</p><p class="ql-block">“再站一會(huì)兒?!?lt;/p><p class="ql-block">阿鳶不解:“夫人站什么?”</p><p class="ql-block">貂蟬不答。</p><p class="ql-block">她只是在等。</p><p class="ql-block">等雪融,等春歸,等那個(gè)人來(lái)迎她。</p><p class="ql-block">她信,他會(huì)來(lái)。</p><p class="ql-block">正如她信,皖城的雪,終將消融。</p><p class="ql-block">顧長(zhǎng)風(fēng)按劍立于廊柱之側(cè),望夫人背影。</p><p class="ql-block">五百五十余日,他日日護(hù)于此院,夜夜警于此廊。刺客來(lái)過(guò),毒藥來(lái)過(guò),刁難羞辱都來(lái)過(guò),夫人一一接下,一一化去,從未失態(tài),從未落淚。</p><p class="ql-block">唯讀信時(shí),她落過(guò)一滴淚。</p><p class="ql-block">唯今夜,她立于雪中,不言不動(dòng),如一株覆雪的老梅。</p><p class="ql-block">他忽然想起那年巢湖荒島,呂布對(duì)他說(shuō):</p><p class="ql-block">“某只求護(hù)住這一個(gè)?!?lt;/p><p class="ql-block">彼時(shí)他不懂。</p><p class="ql-block">今夜他懂了。</p><p class="ql-block">護(hù)一個(gè)人,不是護(hù)她的命,是護(hù)她的念。</p><p class="ql-block">念在,人就在。</p><p class="ql-block">建安十二年臘月三十,除夕。</p><p class="ql-block">宣文坊閉門(mén)守歲。阿鳶張羅了一桌酒菜,青兒幫著掛桃符,吳普熬了防寒湯藥,王貴父子掃凈院中積雪。</p><p class="ql-block">貂蟬坐于堂上,望著這小小庭院中的燈火。</p><p class="ql-block">沒(méi)有皖城的喧囂,沒(méi)有將軍的甲胄,沒(méi)有安兒定兒的笑聲。</p><p class="ql-block">然她有信。</p><p class="ql-block">枕匣中五十七封信,是她這一年半的糧食。</p><p class="ql-block">她取出一封,輕輕展開(kāi)。</p><p class="ql-block">呂布的字歪歪扭扭,錯(cuò)別字隨處可見(jiàn),然每一筆都用力極深,墨跡透到紙背。</p><p class="ql-block">“定兒今日會(huì)叫爹爹了。某抱著他,教他叫娘。他叫了,叫得不太像,但某聽(tīng)懂了。”</p><p class="ql-block">“某想,你在許昌,也一定聽(tīng)見(jiàn)了?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬垂眸。</p><p class="ql-block">一滴淚,落在信紙上。</p><p class="ql-block">她沒(méi)有拭。</p><p class="ql-block">五百七十日,她第二次落淚。</p><p class="ql-block">窗外,許昌城萬(wàn)家燈火,爆竹聲遠(yuǎn)遠(yuǎn)近近。</p><p class="ql-block">她抬首望天。</p><p class="ql-block">雪停了。</p><p class="ql-block">東天盡頭,隱隱有一線青光。</p><p class="ql-block">那是天將明的光。</p><p class="ql-block">她輕輕將信折好,收入枕匣。</p><p class="ql-block">“待雪融時(shí)?!?lt;/p><p class="ql-block">她喃喃。</p><p class="ql-block">顧長(zhǎng)風(fēng)立于廊下,望夫人窗紙透出的燈火,望東天漸亮的那一線青白。</p><p class="ql-block">他忽然想起師尊云鶴先生的話:</p><p class="ql-block">“長(zhǎng)風(fēng),你可知這世上最有力之物是什么?”</p><p class="ql-block">他答:“劍?”</p><p class="ql-block">師尊搖頭。</p><p class="ql-block">“刀?”</p><p class="ql-block">師尊仍搖頭。</p><p class="ql-block">師尊指著檐下融化的冰凌:</p><p class="ql-block">“是水。”</p><p class="ql-block">“水至柔,然可穿石;水至靜,然可載舟;水至卑,然萬(wàn)物賴之以生?!?lt;/p><p class="ql-block">“雪融為水,水聚為江,江奔入海,天下莫能御?!?lt;/p><p class="ql-block">顧長(zhǎng)風(fēng)望著檐下滴落的雪水,忽然懂了。</p><p class="ql-block">雪終將融。</p><p class="ql-block">春終將歸。</p><p class="ql-block">而夫人,終將回到那個(gè)人身邊。</p><p class="ql-block">建安十三年正月初一。</p><p class="ql-block">許昌城朝陽(yáng)初升,照得積雪反光刺眼。</p><p class="ql-block">宣文坊外,馬蹄聲響。</p><p class="ql-block">顧長(zhǎng)風(fēng)按劍而出,見(jiàn)一騎飛至,馬背使者背插三色羽翎,乃皖城急報(bào)。</p><p class="ql-block">他接過(guò)信,疾步入內(nèi)。</p><p class="ql-block">貂蟬正梳妝,見(jiàn)顧長(zhǎng)風(fēng)神色,擱下梳篦。</p><p class="ql-block">信拆開(kāi),只一行:</p><p class="ql-block">“雪已融。某來(lái)接夫人歸?!?lt;/p><p class="ql-block">貂蟬持信,怔立當(dāng)場(chǎng)。</p><p class="ql-block">良久,她將那封信,輕輕貼于胸口。</p><p class="ql-block">窗外,檐下雪水滴滴答答,如漏刻,如心跳,如春來(lái)的腳步。</p><p class="ql-block">她抬眸,望向東天那輪新升的朝陽(yáng)。</p><p class="ql-block">“將軍……”</p><p class="ql-block">她喃喃。</p><p class="ql-block">“妾當(dāng)歸矣。”</p><p class="ql-block">(未完待續(xù))</p>