<h3><br></h3><h3>本著對中華傳統(tǒng)文化的摯愛!特此轉(zhuǎn)發(fā)!希望與大家一起閱讀,一起分享,閱讀中華書,閱讀中華根……</h3><h3><br></h3><h3>感謝蔣公替我們炎黃子孫守護住了傳統(tǒng)文化,守護住了咱們的根!此處中華兒女無關(guān)政治,只關(guān)我們共同的姓,我們的根!</h3><h3><br></h3><h3>…………白東陽</h3><h3><br></h3><h3>民國老課本美得讓人驚艷:這樣的課本才是教育,才出大師</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>前幾天,“落霞與孤鶩齊飛”上了熱搜,很多人紛紛感慨:突然感受到了中文之美,也感受到了讀書的用處,最起碼它可以讓你在面對大千世界美景時,腦子里出現(xiàn)的不是“臥槽”、“牛逼”、“真特么好看”。</div><div><br></div><div>作為教語言的課程,語文也本應是最有吸引力的課程。它會教人欣賞韻律的美、文學的美、敘述的美,在潛移默化中塑造人的心靈,在藝術(shù)和美的享受中實現(xiàn)民族文化的傳承。而不是想到它就是創(chuàng)作背景,段落大意,中心思想等。</div><div><br></div><div>而語文中的這種魅力也許只存在于那些民國老課本中了。</div><div><br></div><div>先讓大家看幾張民國時期小學生看的課本,看他們是怎么描寫秋天的▼</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>天氣冷了</div><div><br></div><div>樹葉黃了</div><div><br></div><div>一片一片的</div><div><br></div><div>從樹上落下來</div><div><br></div><div>弟弟跳來跳去</div><div><br></div><div>用手去接著</div><div><br></div><div>哥哥用掃帚去掃開</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>秋天的四野</div><div><br></div><div>秋風起天氣涼</div><div><br></div><div>秋云淡淡雁成行</div><div><br></div><div>棉田白稻田黃</div><div><br></div><div>家家農(nóng)人去來忙</div><div><br></div><div>紅葉村蘆花港</div><div><br></div><div>處處聽得蟲聲響</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>秋天的蟲聲</div><div><br></div><div>秋天多秋蟲鳴聲都不同</div><div><br></div><div>有的在墻角有的在林中</div><div><br></div><div>蟋蟀的聲音唧唧居唧唧居</div><div><br></div><div>好像銀笛吹小曲</div><div><br></div><div>紡織娘聲音大梭拉拉梭拉拉</div><div><br></div><div>好像布廠里紡面紗</div><div><br></div><div>金鈴子聲音清丁令令丁令令</div><div><br></div><div>好像學校里搖小鈴</div><div><br></div><div>唧唧唧鈴鈴鈴</div><div><br></div><div>秋蟲的叫聲多么好聽</div><div><br></div><div>民國課本里,沒有“寶寶”,沒有“靜靜”,沒有word天,更沒有“藍瘦香菇”,有的是氣質(zhì)。他們的文字清新質(zhì)樸,卻極具意象之美,能讓人感受到母語久違的自然和張力。</div><div><br></div><div>無疑,民國,是一個大師輩出、最有風骨的年代,這跟當時的教育,當時讀的書無不相關(guān)。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>當時書內(nèi)容之豐富,編撰理念之先進,文字平實深度,遠勝今天。楊絳、冰心先生正是看這些書本長大的。</div><div><br></div><div>資中筠認為,民國時期的老課本,既能獲得基本文化知識、文字修養(yǎng)、做人的道理,并且具備現(xiàn)代公民的品格和一定的世界眼光,終生受用。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>那時候的書,不說教,站在孩子純真的口吻敘述人性、修為、自然……內(nèi)容淺顯易懂,向善向上,寫給孩子,更是寫給當下的大人。</div><div><br></div><div>下面我們就來看看民國時期發(fā)行了6000多萬冊的兒童課本,到底有著怎樣的魅力:</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>這是老課本中的一課,這一課只有一個字,叫做“人”,還有一幅畫,畫著一家人</div><div><br></div><div>▼</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>人是生活中的人,有著極為平常的情感,人不能離開父母兄弟,亦不能不先立定自己。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>“竹幾上,有針、有線、有尺、有剪刀,我母親,坐幾前,取針穿線,為我縫衣?!?lt;/div><div><br></div><div>寥寥數(shù)語,全是白描,只是把針頭線腦的字,集中起來給孩子認識,但慈母手中線的唐詩意境,卻翩然躍于紙上。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>學生入校。</div><div><br></div><div>先生曰“汝來何事”。</div><div><br></div><div>學生曰“奉父母之命,來此讀書”。</div><div><br></div><div>先生曰“善,人不讀書,不能成人”。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>“三只牛吃草,一只羊也吃草,一只羊不吃草,它看著花?!?lt;/div><div><br></div><div>最后一句,突然一轉(zhuǎn),那只羊就變成了哲學家,生活的審美和情趣一下流淌出來。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>“貓捕鼠,犬守門,人無職業(yè),不如貓犬?!?lt;/div><div><br></div><div>一十八字,道出生命的莊重。進化的自然選擇,適己而利人,善哉。不可無職業(yè),也不可職業(yè)亂竄。犬捕鼠,多管閑事;貓看門,形同虛設。世上職業(yè)千萬,有需要就有職業(yè);可世上好職業(yè)只有一種:喜愛又能謀生。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>瓶中有果。</div><div><br></div><div>兒伸手入瓶,取之滿握。</div><div><br></div><div>拳不能出。</div><div><br></div><div>手痛心急,大哭。</div><div><br></div><div>母曰:“汝勿貪多,則拳可出矣?!?lt;/div><div><br></div><div>小事情,大道理!</div><div><br></div><div>淺顯但不淺薄,簡約卻不簡單。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>一個小孩打開窗戶眺望遠方,天邊一輪明月透過薄云升了起來。</div><div><br></div><div>此番情景,不禁讓人想起黑格爾的一句名言:“一個民族有一些關(guān)注天空的人,他們才有希望;一個民族只是關(guān)心腳下的事情,那是沒有未來的。”</div><div><br></div><div>哪怕是一本地理教材,也編得讓人拍案叫絕。為了讓孩子更好記憶,各個省份都用趣味的形象,進行比喻</div><div><br></div><div>▼</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>如何向孩子闡釋地球是圓的?民國地理老課本是這樣教的——</div><div><br></div><div>“王生不明地球的形狀,他哥哥對他道:地圓像皮球,所以我們叫他地球。試立在海岸,遠望來船,必先見桅桿,后見船身,這便是地圓的實證。”</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>再輔以配圖佐證:“在岸上望海船,見甲船全身時,乙船只見桅桿,丙船則全不見,可證地為圓形?!?lt;/div><div><br></div><div>通俗易懂,明白曉暢。</div><div><br></div><div>各省形狀的比喻,也讓人絕倒。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>“山東,如跪倒的駱駝;陜西,如風中舞著的美女?!?lt;/div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>“陜西省,古稱關(guān)中,在山西河南的西面,地勢都是山川,農(nóng)產(chǎn)很多,煤礦要算是中國最豐富的地方了?!?lt;/div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>這樣的地理,是不是充滿了趣味和想象力?</div><div><br></div><div>民國時期的文字,清新質(zhì)樸,卻極具意象之美,讓人感受到母語久違的自然和張力</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>與世無爭,朝作而暮息,一個千年流傳的世外桃源。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>簡簡單單的景,平平凡凡的日常,雖一人卻不顯孤清看后只有內(nèi)心的安詳。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>試想下,當你看到此景會想到什么?</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>又好記,又好互動。寓教于樂。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>識字、畫畫兩不誤。</div><div><br></div><div>這樣的國語課本,兒童得到的不僅僅是母語能力的提高,還有對中國書法、繪畫的欣賞能力,進而潛移默化地影響其審美觀,屬于中國人的審美觀。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>看圖,識字;讀書,遐思。</div><div><br></div><div>不繁文縟節(jié),不急功近利,給孩子傳授的思想和信仰全都浸透在短短的字句里,循循善誘,娓娓道來。潛移默化地提高孩童的識字能力,鑒賞能力,想象力和自理能力。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>書里沒有說教,沒有口號,講倫理、塑審美、育習慣,既注私德教育,也重公德培養(yǎng)。樸實無華但傳達了厚重的價值觀。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>朱熹曰,凡飲食,舉匙必置箸,</div><div><br></div><div>舉箸必置匙,食已,則置匙箸于案。</div><div><br></div><div>記得幼年時,父母親就是這樣要求和規(guī)范我們的用餐禮儀的。餐畢,還要向長輩們道一句“慢用”。出生于民國、受民國教育長大的父母親,一定是讀過這些民國老課本的。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>寒天大雪,推窗一望,屋瓦皆白。</div><div><br></div><div>北風起,大雪飛,兄與妹,</div><div><br></div><div>往看雪,庭前屋上,一片白色。</div><div><br></div><div>語言簡省、明凈,三言兩語構(gòu)造出一個冬日看雪美景。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>竹簾外,兩燕子,忽飛來,忽飛去。</div><div><br></div><div>庭前樹,有鳥巢,小鳥一群,數(shù)間飛鳴。</div><div><br></div><div>簾外飛燕,樹間鳥鳴,簡單卻不單調(diào),蘊含著生命的真諦。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>東方月出,庭前散步,明月在天,人影在地。</div><div><br></div><div>天初晚,月光明,窗前遠望,月在東方。</div><div><br></div><div>明麗、省凈的語言,如《詩經(jīng)》一般,可以培養(yǎng)孩子的審美與語言。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>到學校,見先生,先生早,</div><div><br></div><div>先生點頭說,小朋友早。</div><div><br></div><div>好寶寶,年紀小,志氣稿,</div><div><br></div><div>早上到學校,功課做得好。</div><div><br></div><div>把最簡單、樸實的禮節(jié)寫成朗朗上口的韻文,更加實在、質(zhì)樸。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>室中宜常灑掃,以去塵垢,</div><div><br></div><div>窗戶宜常開,以通空氣,以透日光。</div><div><br></div><div>飯后即用心力,則胃中食物,不易消化,故必游散片時。</div><div><br></div><div>力透紙背的溫潤、儒雅,不生硬,不說教,讓孩子們在日常點滴中明事理。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>書中無虛偽說教,無空洞口號,家國之源、江山之遠、永恒之義,多在平白明凈的故事之中。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>小室中,燈火明,母教女,取絨繩,學手工。</div><div><br></div><div>多么溫暖的母女畫面,短短數(shù)字的課文,帶給我們是母愛、親情和習勞的教育?,F(xiàn)在,我們還能看到這種教育嗎?</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>梅花盛開,我折兩枝,插瓶中,置案上,瓶中花香,時時入鼻。</div><div><br></div><div>寥寥數(shù)語,一個美好而溫馨的場景就浮現(xiàn)眼前。仿佛讓人聞到了梅花的清香。讀這樣的課文,也難怪民國小學生的作文水平,今日的大學生都不及。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>兒習手工。編紙為中華二字。</div><div><br></div><div>告其弟曰。我等中華人。同愛中華國。</div><div><br></div><div>那個時候的課文也教愛國。這樣的愛國教育,來得簡單而有力。其實,愛國原本就不需太多的說教。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>母親節(jié)時的內(nèi)容</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>這是植樹節(jié)</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>生活常識</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>農(nóng)耕之美</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>有勤讀之功</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>有淺顯的道理</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>有快樂的游戲</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>有童年的歌謠</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>有生活的片段</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>有舐犢之情</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>有手足之情</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>或寥寥數(shù)語</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>或不著一字</div><div><br></div><div>卻畫面感十足,潛移默化影響著人們的生活</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>呵護</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>勸誡</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>情景</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>詩情</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>畫意</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>知識</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>自律</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>勞作</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>逸興</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>生靈</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>家常</div><div><br></div><div>這也許就是潛移默化的教育吧。</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div>