<h3>北方有佳人，絕世而獨(dú)立</h3><h3>一顧傾人城，再顧傾人國(guó)</h3> <h3>惟有山茶偏耐久，綠叢又放數(shù)枝紅。</h3><h3>花開(kāi)花落無(wú)間斷，春來(lái)春去不相關(guān)!</h3><h3>疑是洛川神女作，千嬌萬(wàn)態(tài)破朝霞。</h3> <h3>淡眉如秋水,玉肌伴輕風(fēng)</h3> <h3>其形也，翩若驚鴻，婉若游龍。榮曜秋菊，華茂春松。仿佛兮若輕云之蔽月，飄搖兮若流風(fēng)之回雪。</h3> <h3>巧笑倩兮，美目盼兮。</h3> <h3>輕羅小扇白蘭花，纖腰玉帶舞天紗。疑是仙女下凡來(lái)，回眸一笑勝星華。</h3> <h3>最是那回眸一笑,萬(wàn)般風(fēng)情繞眉梢。</h3> <h3>俏麗若三春之桃，清素若九秋之菊</h3>