<p style="font-family: -webkit-standard; white-space: normal; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto;"> 春天,天地俱生,萬物以容。從古至今有不少文人墨客皆為之動容,留下了諸多名篇。我們也走出家門,去找找<span style="-webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961);">陳子昂筆下的“白日每不歸,春陽時暮矣”、</span><span style="-webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961);">唐朝詩人李白的“陽春召我以煙景”、</span><span style="-webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961);">陸機的“烈心厲勁秋,麗服鮮芳春”,用我們手中的相機做一回攝影師,記錄下此景、此情......</span></h3> <p style="font-family: -webkit-standard; white-space: normal; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto;">如此美景,我豈能甘愿只是攝影,忍不住詩興大發(fā),我也要作詩一首......做新時代的“攝影詩”。</h3> <h3>再來品讀一下經(jīng)典......</h3>