<p class="ql-block"> 昨晚夢(mèng)到母親。她穿著那件大大的包裹著她整個(gè)身子的黑色棉衣,迎面而來(lái),我上前喚道:“媽…”可她好像沒(méi)看見(jiàn),徑自走了,我一驚,便醒了過(guò)來(lái)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 躺在床上輾轉(zhuǎn)難眠,又翻看起母親的詩(shī)來(lái)。</p> <p style="font-family: -webkit-standard; white-space: normal; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto;"> 母親的詩(shī)集里寫(xiě)給父親的詩(shī)近二十余首,大多通過(guò)<span style="-webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961);">抒寫(xiě)離情別緒來(lái)表達(dá)自己孤獨(dú)的</span><span style="-webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961);">凄苦境遇以及對(duì)父親的相思之情。母親的詩(shī)宛轉(zhuǎn)曲折,極其真摯,每每讀來(lái)都能真切地感受到她幾十年來(lái)對(duì)父親的思念與心中的酸楚。不禁感嘆,雖說(shuō)愛(ài)情這個(gè)字眼很虛無(wú),母親卻用她的詩(shī)歌見(jiàn)證了愛(ài)情這一千百年來(lái)被人們吟詠歌頌的主題。</span></h3><p style="font-family: -webkit-standard; white-space: normal; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto;"></h3><p style="font-family: -webkit-standard; white-space: normal; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto;"> </h3><p style="font-family: -webkit-standard; white-space: normal; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto;"><b><i><font color="#b04fbb"> 《青玉案·“文革”懷遠(yuǎn)》1970年</font></i></b></h3><p style="font-family: -webkit-standard; white-space: normal; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto;"><b><i><font color="#b04fbb">一鉤新月彎如故,奈霧鎖,銀河渡,惆悵此情誰(shuí)與訴?蛩聲無(wú)數(shù),繁星無(wú)數(shù),獨(dú)自寒宵度。</font></i></b></h3><p style="font-family: -webkit-standard; white-space: normal; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto;"><b><i><font color="#b04fbb">蓬山縹緲無(wú)從去,鴻雁難傳隔離句。禿筆新題皆淚語(yǔ)。一場(chǎng)兇夢(mèng),滿腔悲憤,化作瀟瀟雨。</font></i></b></h3><p style="font-family: -webkit-standard; white-space: normal; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto;"><br></h3><p style="font-family: -webkit-standard; white-space: normal; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto;"></h3><p style="font-family: -webkit-standard; white-space: normal; -webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961); -webkit-text-size-adjust: auto;"> 這是一個(gè)深秋的夜晚,母親獨(dú)立于月下,望著一鉤彎月,想起與父親一同賞月的美好時(shí)光。如今,新月彎彎,依然如故,可世事無(wú)常,突遭不白之寃,隔離審查,天各一方。“奈霧鎖,銀河渡,惆悵此情誰(shuí)與訴?”寫(xiě)出了母親失去了自由后對(duì)愛(ài)人思念的心境。牛郎織女尚可一年一會(huì)互訴衷腸,母親和父親卻無(wú)喜鵲搭橋,銀河難渡?!罢l(shuí)與訴”正是母親孤單惆悵、心情<span style="-webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961);">郁悶卻無(wú)處傾訴的真實(shí)寫(xiě)照</span><span style="-webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961);">?!膀寺暉o(wú)數(shù),繁星無(wú)數(shù),獨(dú)自寒宵度。”道出了母親那一刻,聽(tīng)耳旁蟋蟀鳴叫,望滿天繁星閃爍,獨(dú)自度寒宵的凄涼。此時(shí)此刻,她多想去看望自己的愛(ài)人啊,卻怎奈“蓬山縹緲”難以逾越;多想給遠(yuǎn)方的愛(ài)人寫(xiě)封信啊,卻怎奈因隔離審查而“鴻雁難傳”。提筆寫(xiě)下的是滿紙辛酸淚和一腔悲憤,滿腹思念只能化作瀟瀟秋雨般連綿不斷。全詩(shī)流露出</span><span style="-webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961);">濃郁的渴望與愛(ài)人相見(jiàn)的</span><span style="-webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961);">哀傷</span><span style="-webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961);">情緒</span><span style="-webkit-tap-highlight-color: rgba(26, 26, 26, 0.301961);">,讀來(lái)感人至深。</span></h3> <p> 我想起小時(shí)候的夏天,家家戶戶都會(huì)在院子里擺上竹床納涼。夜晚,仰望夜空,繁星點(diǎn)點(diǎn),母親教我們認(rèn)識(shí)牛郎星、織女星、銀河,還跟我們講那遙遠(yuǎn)的牛郎織女的傳說(shuō)。天上人間,皆有不如意處。母親與父親伉儷情深,卻遭遇一場(chǎng)兇夢(mèng),被無(wú)情拆散,咫尺天涯,人間七夕……然而,母親用她的詩(shī)歌,堅(jiān)貞不渝的一生譜寫(xiě)出了這蕩氣回腸的愛(ài)情。</p><p><br></p><p> 傳說(shuō)七夕這一天,在夜深人靜時(shí),在井邊或是在葡萄架下,可以聽(tīng)到牛郎織女鵲橋相會(huì)的私語(yǔ)。小時(shí)候我們家院子后面就有一片葡萄園,我?;孟肽茉谀莾郝?tīng)到牛郎和織女的情話。</p><p><br></p><p> 今天,在母親搭的葡萄架下,我讀到了那生死契闊,與子相悅的愛(ài)情 。什么是最好的愛(ài)情呢?也許就是人們羨慕而又難以遇到的“靈魂伴侶”吧,那是兩顆心靈的息息相通,哪怕歷經(jīng)滄桑,依舊溫潤(rùn)如初。從母親的詩(shī)詞里我感覺(jué)她找到了。</p>