<p class="ql-block">韭菜歌:</p><p class="ql-block">啥叫覺悟高,韭菜贊鐮刀。</p><p class="ql-block">韭菜割不盡,春風(fēng)吹又生!</p><p class="ql-block">韭菜真好養(yǎng),不怕水浸澇,</p><p class="ql-block">不怕肥太重,不怕太陽烤。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">飄灑捋青絲,尖動翠綠搖,</p><p class="ql-block">無骨軟弱相,無枝欠節(jié)操,</p><p class="ql-block">不盤根錯結(jié),不串聯(lián)通氣。</p><p class="ql-block">獨特的香味,醇樸而厚道,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">陽剛通正氣,柔美避濕邪,</p><p class="ql-block">生津且壯陽,餐桌贊譽良。</p><p class="ql-block">聚生雖擁擠,從不抱團齊,</p><p class="ql-block">卑微似小草,弱小不受蹧,</p><p class="ql-block">愚昧且麻木,偏又記性孬,</p><p class="ql-block">不逮的歲月,居高的虛榮,</p><p class="ql-block">小事怕吃虧,大事上大當(dāng),</p><p class="ql-block">默默遭蹂躪,屢屢人指責(zé),</p><p class="ql-block">只知瘋生長,不知生何意,</p><p class="ql-block">來不及流血,等不得愈合,</p><p class="ql-block">一茬接一茬,等待鐮刀割。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">經(jīng)冬雪未消,寒盡覺春曉,</p><p class="ql-block">榮枯相交替,死而再發(fā)芽,</p><p class="ql-block">沃土捂殘根,何時得悟醒?</p><p class="ql-block">骨無三分傲,情留一點癡,</p><p class="ql-block">不覺該同情,實乃嘆可悲!</p><p class="ql-block">什么樣土圵,長什么莊稼,</p><p class="ql-block">沒有眾韭菜,哪來獨鐮刀?</p><p class="ql-block">若愚2019年12月于燕郊</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">付發(fā)良潤色:</p><p class="ql-block">韭菜歌:</p><p class="ql-block">啥叫覺悟高,韭菜贊鐮刀,</p><p class="ql-block">飄灑捋青蒿,尖動翠綠絳。</p><p class="ql-block">無骨之軟物,真正的草根,</p><p class="ql-block">獨特的香味,醇樸而細(xì)膩。</p><p class="ql-block">陽剛通正氣,柔美邪濕去,</p><p class="ql-block">生津且壯陽,餐桌贊譽良。</p><p class="ql-block">叢生相擁忙,傲骨獨立郎,</p><p class="ql-block">卑微似小草,脆弱受煎熬。</p><p class="ql-block">麻木又愚味,記性難尋覓,</p><p class="ql-block">默默遭蹂躪,任憑其猖狂。</p><p class="ql-block">冬雪未消亡,寒盡覺春長,</p><p class="ql-block">一茬接一茬,終生順鐮囊。</p><p class="ql-block">子孫尚來到,就等被割掉,</p><p class="ql-block">一生好純真,死而才復(fù)生!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">鐮刀忽悠韭菜道:</p><p class="ql-block">只有被我割,</p><p class="ql-block">你才能茁壯生長,</p><p class="ql-block">舍生取義,</p><p class="ql-block">是你生存的意義!</p><p class="ql-block">韭菜哀求鐮刀,</p><p class="ql-block">更鋒利一點,</p><p class="ql-block">讓我麻木疼痛減少。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">附杜甫《春夜喜雨》</p><p class="ql-block">原文:</p><p class="ql-block">春夜喜雨</p><p class="ql-block">好雨知時節(jié),當(dāng)春乃發(fā)生。</p><p class="ql-block">隨風(fēng)潛入夜,潤物細(xì)無聲。</p><p class="ql-block">野徑云俱黑,江船火獨明。</p><p class="ql-block">曉看紅濕處,花重錦官城。</p><p class="ql-block">白話譯文</p><p class="ql-block">好雨似乎會挑選時辰,降臨在萬物萌生之春。</p><p class="ql-block">伴隨和風(fēng),悄悄進入夜幕。細(xì)細(xì)密密,滋潤大地萬物。</p><p class="ql-block">濃濃烏云,籠罩田野小路;點點燈火,閃爍江上漁船。</p><p class="ql-block">明早再看帶露的鮮花,成都滿城必將繁花盛開。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《無名氏乞丐歌》</p><p class="ql-block">身世渾如水上鷗,又?jǐn)y竹杖過南州。飯囊傍晚盛殘月,歌板臨風(fēng)唱曉秋。兩腳踢翻塵世界,一肩挑盡古今愁。而今不食嗟來食,黃犬何須吠不休。</p><p class="ql-block">評述:</p><p class="ql-block">開篇說自己的身世如水上沙鷗,漂泊無定,但還是可以效仿蘇東坡的心境——“竹杖芒鞋輕勝馬,誰怕?一蓑煙雨任平生!”雖然身世凄苦,卻不改疏狂豪邁。第二句更是將流浪生活作了美化——“飯囊傍晚盛殘月,歌板臨風(fēng)唱曉秋”,雖然生活貧困,可他還是能找到人生樂趣,這曉風(fēng)殘月又不收錢,自己盡情欣賞,誰能管得著?</p><p class="ql-block">他自得其樂,一路獨行,甚至敢宣稱自己“兩腳踢翻塵世界,一肩挑盡古今愁”。好大的氣勢!塵世紛擾,千古情愁,自己身處其中感受甚深,那又如何呢?這些都束縛不了自己,他了無牽掛,無所畏懼。最后一句才是全詩精華所在:“而今不食嗟來食,黃犬何須吠不休!”</p><p class="ql-block">縱然身份低微,被人瞧不起,但他也不是人人呼來喝去的乞食者,“呼爾而與之,行道之人弗受;蹴爾而與之,乞人不屑也”(出自《孟子》),或許是他生前就不吃嗟來之食,也或許是他說自己就要死了,再不會凄慘地活著,那黃狗(很可能指代權(quán)貴),何必再沖著我吠叫!</p>