亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

靜思詩,年輕時不懂,讀懂時已不再年輕

東方寬容

<p><span style="font-size: 15px;">一個人總要到了一定年齡,才能恍然醒悟許多東西,才能比較清楚明白活著的意義。</span></p><p><span style="font-size: 15px;">人生就像一首詩,當我們年輕的時候,往往讀不懂它,只有等我們經(jīng)歷過世間滄桑,經(jīng)歷過和那些詩人相似的經(jīng)歷時,才能真的讀懂。</span></p><p><b style="font-size: 15px;">孤 獨</b></p><p><b style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">《江雪》</b></p><p><span style="font-size: 15px;">唐·柳宗元</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">千山鳥飛絕,萬徑人蹤滅。</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">孤舟蓑笠翁,獨釣寒江雪。</span></p><p><span style="font-size: 15px;">這首被稱為史上最孤獨的小詩的《江雪》,是多少中年人真實的寫照:</span></p><p style="text-align: justify;"><b style="font-size: 15px;">人生縱有萬千姿態(tài),唯中年得千萬孤獨。</b></p><p style="text-align: justify;"><b style="font-size: 15px;"><span class="ql-cursor">?</span></b></p><p style="text-align: justify;">惆悵</p><p><b style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">《丑奴兒·書博山道中壁》</b></p><p><span style="font-size: 15px;">宋·辛棄疾</span></p><p><span style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">少年不識愁滋味,愛上層樓。</span></p><p><span style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">愛上層樓,為賦新詞強說愁。</span></p><p><span style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">&nbsp;而今識盡愁滋味,欲說還休。</span></p><p><span style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">欲說還休,卻道天涼好個秋。</span></p><p><span style="font-size: 15px;">年少時以為自己懂得了人生的愁苦,侃侃而談生活的不如意,仿佛自己是一個洞穿世事的智者,能夠看清楚生活的真相,面對生活的苦難。</span></p><p style="text-align: justify;"><b style="font-size: 15px;">經(jīng)歷了一些事情,受過的一些挫折后,才發(fā)現(xiàn),真正的愁苦是說不出的。有些事情不知道如何說,向誰說,只能自己消化。</b></p><p style="text-align: justify;"><br></p><p><br></p><p><br></p> <p><b style="font-size: 15px;">失 意</b></p><p><b style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">《虞美人·聽雨》</b></p><p><span style="font-size: 15px;">宋·蔣捷</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">少年聽雨歌樓上。紅燭昏羅帳。</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">壯年聽雨客舟中。</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">江闊云低、斷雁叫西風。&nbsp;</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">而今聽雨僧廬下。鬢已星星也。</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">悲歡離合總無情。</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">一任階前、點滴到天明。</span></p><p><b style="font-size: 15px;">年少時,意氣風發(fā),縱情歌酒,中年時,失意低沉,患得患失。</b></p><p><span style="font-size: 15px;">到了暮年,把該放下的放下,該看清的看清后,才懂得,人生不如意事十之八九,悲歡離合自有天意,既然如此,有何必感嘆呢!順其自然吧!</span></p><p><b style="font-size: 15px;">蒼 涼</b></p><p><b style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">《唐多令·蘆葉滿汀洲》</b></p><p><span style="font-size: 15px;">宋·劉過</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">蘆葉滿汀洲,寒沙帶淺流。</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">二十年重過南樓。</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">柳下系船猶未穩(wěn),能幾日,又中秋。</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">黃鶴斷磯頭,故人今在否?</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">舊江山渾是新愁。</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(190, 26, 29);">欲買桂花同載酒,終不似,少年游。</span></p><p><span style="font-size: 15px; color: rgb(46, 46, 46);">詩人說,“我眼前滿目是蒼涼的舊江山,又平添了無盡的綿綿新愁。想要買上桂花,帶著美酒一同去水上泛舟逍遙一番。但卻沒有了少年時那種豪邁的意氣?!?lt;/span></p><p><span style="font-size: 15px;">花有重開日,人無再少年。仔細想想時間這個話題,總是讓人悲傷。</span></p><p><span style="font-size: 15px;">雖然行至中年,終不似,少年游,但愿我們還是有載酒買花的年少憧憬。</span></p> <p><b style="font-size: 15px;">懷 舊</b></p><p><b style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">《浣溪沙·誰念西風獨自涼》</b></p><p><span style="font-size: 15px;">清·納蘭性德</span></p><p><span style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">誰念西風獨自涼,蕭蕭黃葉閉疏窗,</span></p><p><span style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">沉思往事立殘陽。</span></p><p><span style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">被酒莫驚春睡重,賭書消得潑茶香,</span></p><p><span style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">當時只道是尋常。</span></p><p><span style="font-size: 15px;">人生如果不經(jīng)歷失去,又如何懂得珍惜的可貴。人生如果不經(jīng)歷繁華,又如何懂得平淡的可貴。</span></p><p><b style="font-size: 15px;">經(jīng)歷了轟轟烈烈,才懂平平淡淡才是真。平凡才是生活,一切都將歸于平淡。</b></p><p><b style="font-size: 15px;">遺 憾</b></p><p><b style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">《武陵春·春晚》</b></p><p><span style="font-size: 15px;">宋·李清照</span></p><p><span style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">風住塵香花已盡,日晚倦梳頭。</span></p><p><span style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">物是人非事事休,欲語淚先流。</span></p><p><span style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">聞?wù)f雙溪春尚好,也擬泛輕舟。</span></p><p><span style="color: rgb(190, 26, 29); font-size: 15px;">&nbsp;只恐雙溪舴艋舟,載不動許多愁。</span></p><p><span style="color: rgb(46, 46, 46); font-size: 15px;">人到中年,經(jīng)歷得多了,遺憾自然也就多了。</span></p><p><span style="font-size: 15px;">這種物是人非之感,也總是讓人覺得無力面對。</span><b style="font-size: 15px;">我們總想“以前我要是……”就好,但時間永遠不會回頭,人活一世,還是要學會向前看。</b></p> <p><span style="font-size: 15px;">時光已逝,我們也不再是少年錦時,過往的懵懂無知,都已隨風而去。</span></p><p><span style="font-size: 15px;">人到中年,明白了許多事理,</span><b style="font-size: 15px;">小時候讀過的詩句,在歲月中漸漸泛黃,卻仍會一次次為我們還原出人生最本真的模樣,散發(fā)它最后的光。</b></p><p><span style="font-size: 15px;">這時,才真正懂得了,什么是:“少時不知詩中意,再讀已是詩中人?!?lt;/span></p><p><b style="font-size: 15px;">即便如此,我仍愿你經(jīng)歷再多,也知世故而不世故;長路孤單,跋涉時也有人在旁;生死兩茫,盼你不忘珍惜眼前人;飽經(jīng)風霜,愿你眼里有陽光,笑里全是坦蕩。</b></p>