<p class="ql-block"><b>沒(méi)有雪的冬天,只有凜冽,沒(méi)有詩(shī)意;</b></p><p class="ql-block"><b>沒(méi)有雪的冬天,只有單調(diào),沒(méi)有斑斕;</b></p><p class="ql-block"><b>沒(méi)有雪的冬天,只有枯朽,沒(méi)有生機(jī)。</b></p> <p class="ql-block"><b>時(shí)序步入季節(jié)的極致,</b></p><p class="ql-block"><b>歲月忘卻了冬天的天分。</b></p><p class="ql-block"><b>雪的幽靈跑得無(wú)影無(wú)蹤……</b></p> <p class="ql-block"><b>高山夢(mèng)寐她的裝扮,</b></p><p class="ql-block"><b>樹(shù)木渴慕她的光顧,</b></p><p class="ql-block"><b>大地思戀她的滋潤(rùn),</b></p><p class="ql-block"><b>大河尋覓她的地毯,</b></p><p class="ql-block"><b>大海接納她的純潔。</b></p> <p class="ql-block"><b>天女不弄散花,</b></p><p class="ql-block"><b>舞姿難見(jiàn)翩躚。</b></p><p class="ql-block"><b>冷風(fēng)時(shí)或光顧,</b></p><p class="ql-block"><b>牽動(dòng)人的衣衫,</b></p><p class="ql-block"><b>敲響窗欞,震動(dòng)屋脊。</b></p> <p class="ql-block"><b>銀裝素裹捉迷藏,</b></p><p class="ql-block"><b>撩人心扉如針扎。</b></p><p class="ql-block"><b>山野滿目蕭涼,</b></p><p class="ql-block"><b>干燥與日俱增,</b></p><p class="ql-block"><b>季節(jié)顯得有些灰暗。</b></p> <p class="ql-block"><b>這是一個(gè)無(wú)雪的冬天。</b></p><p class="ql-block"><b>許是季節(jié)的腳步太匆忙,忽略了問(wèn)候。</b></p><p class="ql-block"><b>陰霾的天空封藏著干冷的消息,落落寡歡。</b></p><p class="ql-block"><b>蒼翠或是枯黃爬滿掌心,</b></p><p class="ql-block"><b>樹(shù)葉飄搖,</b></p><p class="ql-block"><b>以一種無(wú)奈的姿勢(shì)度過(guò)這個(gè)季節(jié)。</b></p> <p class="ql-block"><b>季節(jié)之外,</b></p><p class="ql-block"><b>思緒透過(guò)斑駁時(shí)光遙想著最初的模樣,</b></p><p class="ql-block"><b>有一種渴望穿越時(shí)空,</b></p><p class="ql-block"><b>落滿你長(zhǎng)長(zhǎng)的睫毛,</b></p><p class="ql-block"><b>在水樣的的眼眸里閃光。</b></p> <p class="ql-block"><b>抖落一身疲憊,</b></p><p class="ql-block"><b>淺淺的衣襟沾染著睡夢(mèng)中的顏色。</b></p> <p class="ql-block"><b>這個(gè)冬天,陽(yáng)光終將普照,</b></p><p class="ql-block"><b>多么希望在陽(yáng)光的縫隙里,</b></p><p class="ql-block"><b>有一場(chǎng)來(lái)自遙遠(yuǎn)之處的雪。</b></p> <p class="ql-block"><b>北方的冬天,若沒(méi)有雪落下,就如人生沒(méi)有驚喜。</b></p><p class="ql-block"><b>灰暗的天空是常態(tài),難得風(fēng)吹的日子,天空澄澈,飄著幾縷白云。</b></p><p class="ql-block"><b>枯椏的樹(shù)上,有群鴉的聒噪。</b></p><p class="ql-block"><b>干冷的地面浮起蒙蒙的塵土。</b></p><p class="ql-block"><b>如今的冬天,難得有幾場(chǎng)像樣的雪。</b></p> <p class="ql-block"><b>沒(méi)有雪的冬天,常常蝸居室內(nèi),想像飄雪的意境……想像描雪的詩(shī)句和畫(huà)……</b></p> <p class="ql-block"><b>沁園春·雪</b></p><p class="ql-block"><b>[現(xiàn)代] 毛澤東</b></p><p class="ql-block"><b>北國(guó)風(fēng)光,千里冰封,萬(wàn)里雪飄。</b></p><p class="ql-block"><b>望長(zhǎng)城內(nèi)外,惟余莽莽;</b></p><p class="ql-block"><b>大河上下,頓失滔滔。</b></p><p class="ql-block"><b>山舞銀蛇,原馳蠟象,欲與天公試比高。</b></p><p class="ql-block"><b>須晴日,看紅妝素裹,分外妖嬈。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>江山如此多嬌,</b></p><p class="ql-block"><b>引無(wú)數(shù)英雄競(jìng)折腰。</b></p><p class="ql-block"><b>惜秦皇漢武,略輸文采;</b></p><p class="ql-block"><b>唐宗宋祖,稍遜風(fēng)騷。</b></p><p class="ql-block"><b>一代天驕,成吉思汗,只識(shí)彎弓射大雕。</b></p><p class="ql-block"><b>俱往矣,數(shù)風(fēng)流人物,還看今朝。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>《沁園春·雪》這首詞,是毛澤東于1936年2月所作?!扒邎@春”為詞牌名,“雪”為詞名。當(dāng)時(shí),毛澤東和彭德懷率領(lǐng)紅軍長(zhǎng)征部隊(duì)勝利到達(dá)陜北清澗縣袁家溝,為了視察地形,毛澤東登上海拔千米白雪覆蓋的塬上,當(dāng)“千里冰封”的大好河山和這白雪皚皚的塬地展現(xiàn)在他眼前時(shí),不禁感慨萬(wàn)千,詩(shī)興大發(fā),欣然提筆,寫(xiě)下了這一首豪放之詞。</b></p> <p class="ql-block"><b>只有向唐詩(shī)宋詞中尋覓幾首,</b></p><p class="ql-block"><b>聊以安慰冬日的寂寞。</b></p> <p class="ql-block"><b>忽如一夜春風(fēng)來(lái),千樹(shù)萬(wàn)樹(shù)梨花開(kāi)?!瘏ⅰ栋籽└杷臀渑泄贇w京》</b></p><p class="ql-block"><b>三日柴門(mén)擁不開(kāi),階平庭滿白皚皚?!谠冻晖醵崛搜┲幸?jiàn)寄》</b></p><p class="ql-block"><b>雪粉華,舞梨花,再不見(jiàn)煙村四五家?!P(guān)漢卿《大德歌·冬景》</b></p><p class="ql-block"><b>不知庭霰今朝落,疑是林花昨夜開(kāi)?!沃畣?wèn)《苑中遇雪應(yīng)制》</b></p><p class="ql-block"><b>亂云低薄暮,急雪舞回風(fēng)?!鸥Α秾?duì)雪》</b></p> <p class="ql-block"><b> 江雪</b></p><p class="ql-block"><b>[作者] 柳宗元[朝代] 唐</b></p><p class="ql-block"><b>千山鳥(niǎo)飛絕,</b></p><p class="ql-block"><b>萬(wàn)徑人蹤滅。</b></p><p class="ql-block"><b>孤舟蓑笠翁,</b></p><p class="ql-block"><b>獨(dú)釣寒江雪。 </b></p><p class="ql-block"><b>翻譯:所有的山上都沒(méi)有了飛鳥(niǎo)的蹤跡,所有的路上也沒(méi)有了行人的足跡。江面的孤舟之上有一位穿著蓑衣、戴著斗笠的漁翁,正在寒氣逼人的江心垂釣。</b></p><p class="ql-block"><b> 簡(jiǎn)析:這是一首山水寫(xiě)景詩(shī),詩(shī)的前兩句描繪了寂靜的雪景,烘托出雪之大,也渲染出純潔而寂靜的天地,一塵不染,萬(wàn)籟無(wú)聲。后兩句則是突出脫離世俗、超然物外、清高孤傲的漁翁的形象。</b></p> <p class="ql-block"><b> 絕句</b></p><p class="ql-block"><b>[作者] 杜甫[朝代] 唐</b></p><p class="ql-block"><b>兩個(gè)黃鸝鳴翠柳,一行白鷺上青天。窗含西嶺千秋雪,門(mén)泊東吳萬(wàn)里船。 </b></p><p class="ql-block"><b> 成對(duì)的黃鸝在新綠的柳枝上鳴叫,一行白鷺在青天上自由飛翔。憑窗望去,西山千秋雪景好像是嵌在其中的一幅畫(huà),門(mén)外停泊著來(lái)自東吳,暢行萬(wàn)里的船只。</b></p><p class="ql-block"><b> 這首詩(shī)描繪出四個(gè)獨(dú)立的景色,營(yíng)造出一幅生機(jī)勃勃的圖畫(huà),詩(shī)人陶醉其中,望著來(lái)自東吳的船只,不覺(jué)勾起了鄉(xiāng)愁,細(xì)致的內(nèi)心活動(dòng)自然地流露出來(lái)。</b></p> <p class="ql-block"><b> 清平樂(lè)·雪宋 · 孫道絢</b></p><p class="ql-block"><b> 悠悠飏飏。做盡輕模樣。半夜蕭蕭窗外響。多在梅邊竹上。</b></p><p class="ql-block"><b> 朱樓向曉簾開(kāi)。六花片片飛來(lái)。無(wú)奈熏爐煙霧,騰騰扶上金釵。</b></p><p class="ql-block"><b> 摹寫(xiě)雪花的詩(shī)句甚多,寫(xiě)得質(zhì)樸可愛(ài)的不多。此首詞句有未加雕飾妙處,做盡輕模樣,有如好友相嗔,又如黠女逗趣,雪花之自然飛舞淋漓盡致,比之柳絮之喻生機(jī)勃晞。騰騰飛向金釵,更是將雪之野趣描摹如撲面而來(lái)。</b></p><p class="ql-block"><b> 南鄉(xiāng)子·冬夜宋 · 黃升</b></p><p class="ql-block"><b> 萬(wàn)籟寂無(wú)聲。衾鐵棱棱近五更。香斷燈昏吟未穩(wěn),凄清。只有霜華伴月明。</b></p><p class="ql-block"><b> 應(yīng)是夜寒凝。惱得梅花睡不成。我念梅花花念我,關(guān)情。起看清冰滿玉瓶。</b></p><p class="ql-block"><b> 雪與梅花是冬日最靚麗的顏色,尤其是在江南,若有若無(wú)的雪和正傲然的梅花,總是讓人怦然心動(dòng)。在北方,厚重的雪花也掩不住梅花香。豈止是詩(shī)人夜半牽掛,連鳥(niǎo)兒都要占盡風(fēng)情。</b></p> <p class="ql-block"><b>殘雪庭陰,輕寒簾影,霏霏玉管春葭。——王沂孫《高陽(yáng)臺(tái)·和周草窗寄越中諸友韻》</b></p><p class="ql-block"><b>倚闌凝望,獨(dú)立漁翁滿江雪?!罹V《六么令·次韻和賀方回金陵懷古鄱陽(yáng)席上作》</b></p><p class="ql-block"><b>有梅無(wú)雪不精神,有雪無(wú)詩(shī)俗了人。——盧梅坡《雪梅·其二》</b></p><p class="ql-block"><b>江涵雁影梅花瘦,四無(wú)塵、雪飛云起,夜窗如晝?!R祖皋《賀新郎·挽住風(fēng)前柳》</b></p> <p class="ql-block"><b>朔風(fēng)如解意,容易莫摧殘。——崔道融《梅花》</b></p><p class="ql-block"><b>燕山雪花大如席,片片吹落軒轅臺(tái)?!畎住侗憋L(fēng)行》</b></p><p class="ql-block"><b>隔牖風(fēng)驚竹,開(kāi)門(mén)雪滿山?!蹙S《冬晚對(duì)雪憶胡居士家》</b></p><p class="ql-block"><b>明月照積雪,朔風(fēng)勁且哀。——謝靈運(yùn)《歲暮》</b></p> <p class="ql-block"><b>美麗的雪景,誘人的風(fēng)光,已成為一種奢侈。</b></p> <p class="ql-block"><b>防控疫情,抗擊新冠,共克時(shí)艱。</b></p><p class="ql-block"><b>每個(gè)人都了不起!</b></p><p class="ql-block"><b>我們都是戰(zhàn)士!</b></p> 企盼冬雪迎接明天