<p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">《將進酒》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">李白</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">君不見黃河之水天上來,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">奔流到海不復回。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">君不見高堂明鏡悲白發(fā),</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">朝如青絲暮成雪。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">人生得意須盡歡,莫使金樽空對月。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">天生我材必有用,千金散盡還復來。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">烹羊宰牛且為樂,會須一飲三百杯。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">岑夫子,丹丘生,將進酒,杯莫停。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">與君歌一曲,請君為我傾耳聽:</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">鐘鼓饌玉不足貴,但愿長醉不復醒。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">古來圣賢皆寂寞,惟有飲者留其名。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">陳王昔時宴平樂,斗酒十千恣歡謔。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">主人何為言少錢,徑須沽取對君酌。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">五花馬、千金裘,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">呼兒將出換美酒,與爾同銷萬古愁。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">解讀:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">《將進酒》篇幅不算長,卻五音繁會,氣象不凡。它筆酣墨飽,情極悲憤而作狂放,語極豪縱而又沉著。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">詩篇具有震動古今的氣勢與力量,這誠然與夸張手法不無關系,比如詩中屢用巨額數(shù)目字(“千金”、“三百杯”、“斗酒十千”、“千金裘”、“萬古愁”等等)表現(xiàn)豪邁詩情,同時,又不給人空洞浮夸感,其根源就在于它那充實深厚的內在感情,那潛在酒話底下如波濤洶涌的郁怒情緒。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">此外,全篇大起大落,詩情忽翕忽張,由悲轉樂、轉狂放、轉憤激、再轉狂放、最后結穴于“萬古愁”,回應篇首,如大河奔流,有氣勢,亦有曲折,縱橫捭闔,力能扛鼎。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">其歌中有歌的包孕寫法,又有鬼斧神工、“絕去筆墨畦徑”之妙。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">《唐詩別裁》謂“讀李詩者于雄快之中,得其深遠宕逸之神,才是謫仙人面目”,此篇足以當之。</span></p>