<p class="ql-block"> 朗誦:丁星茹 </p><p class="ql-block"> 風(fēng)</p><p class="ql-block"> 葉圣陶</p><p class="ql-block"> 誰也沒有看見過風(fēng),</p><p class="ql-block"> 不用說我和你了。</p><p class="ql-block"> 但是樹葉顫動的時候,</p><p class="ql-block"> 我們知道風(fēng)在那兒了。</p><p class="ql-block"> 誰也沒有看見過風(fēng),</p><p class="ql-block"> 不用說我和你了。</p><p class="ql-block"> 但是林木點頭的時候,</p><p class="ql-block"> 我們知道風(fēng)正走過了。</p><p class="ql-block"> 誰也沒有看見過風(fēng),</p><p class="ql-block"> 不用說我和你了。</p><p class="ql-block"> 但是河水起波紋的時候,</p><p class="ql-block"> 我們知道風(fēng)來游戲了。</p><p class="ql-block"> Who has seen the wind ?</p><p class="ql-block"> Who has seen the wind ?</p><p class="ql-block"> Neither I nor you:</p><p class="ql-block"> But when the leaves hang trembling,</p><p class="ql-block"> The wind is passing though.</p><p class="ql-block"> Who has seen the wind ?</p><p class="ql-block"> Neither you nor I:</p><p class="ql-block"> But when the trees bow down their heads, </p><p class="ql-block"> The wind is passing by.</p><p class="ql-block"> 賞析</p><p class="ql-block"> 風(fēng),你來無影,去無蹤</p><p class="ql-block"> 風(fēng),你時而狂躁,時而溫柔</p><p class="ql-block"> 風(fēng),你遠在天邊,近在眼前 </p><p class="ql-block"> 風(fēng),你是我們的朋友,但我們卻看不見,摸不著你</p><p class="ql-block"> 誰也沒有見過你,但當樹葉顫動時我們就知道你在那了!</p><p class="ql-block"> 誰也沒有見過你,但當林木點頭時我們就知道你經(jīng)過了!</p><p class="ql-block"> 誰也沒有見過你,但當河水起波時我們就知道你來游戲了!</p> <p class="ql-block"> 朗誦:王嘉昕</p><p class="ql-block"> 在山的那邊</p><p class="ql-block"> 作者:王嘉昕</p><p class="ql-block">小時候,我常伏在窗口癡想</p><p class="ql-block">山那邊是什么呢?</p><p class="ql-block">媽媽給我說過:海</p><p class="ql-block">哦,山那邊是海嗎?</p><p class="ql-block">于是,懷著一種隱秘的想望</p><p class="ql-block">有一天我終于爬上了那個山頂</p><p class="ql-block">可是,我卻幾乎是哭著回來了</p><p class="ql-block">在山的那邊,依然是山</p><p class="ql-block">山那邊的山啊,鐵青著臉</p><p class="ql-block">給我的幻想打了一個零分!</p><p class="ql-block">媽媽,那個海呢?</p><p class="ql-block">在山的那邊,是海!</p><p class="ql-block">是用信念凝成的海</p><p class="ql-block">今天啊,我竟沒想到</p><p class="ql-block">一顆從小飄來的種子</p><p class="ql-block">卻在我的心中扎下了深根</p><p class="ql-block">是的,我曾一次又一次的失望過</p><p class="ql-block">當我爬上那一座座誘惑著我的山頂</p><p class="ql-block">但我又一次次鼓起信心向前走去</p><p class="ql-block">因為我聽到海依然在遠方為我喧騰</p><p class="ql-block">那雪白的海潮啊,夜夜奔來</p><p class="ql-block">一次次浸濕了我那枯干的心靈......</p><p class="ql-block">在山的那邊,是海嗎?</p><p class="ql-block">是的!</p><p class="ql-block">人們啊,請相信</p><p class="ql-block">在不停地翻過無數(shù)座山后</p><p class="ql-block">在一次次地戰(zhàn)勝失望之后</p><p class="ql-block">你終會攀上這樣一座山頂</p><p class="ql-block">而在這座山的那邊,就是海呀</p><p class="ql-block">是一個全新的世界</p><p class="ql-block"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">在一瞬間照亮你的眼睛......</span></p> <p class="ql-block"> 朗誦:李藝佳 </p><p class="ql-block"> 哀詞</p><p class="ql-block"> 冰心</p><p class="ql-block">他的周圍只有“血”與“淚”——</p><p class="ql-block">人們舉著“需要”的旗子</p><p class="ql-block">逼他寫“血”和“愛”,</p><p class="ql-block">他只得欲哭的笑了。</p><p class="ql-block">他的周圍只有“光”和“愛”,</p><p class="ql-block">人們舉著“需要”的旗子,</p><p class="ql-block">逼他寫“血”與“淚”,</p><p class="ql-block">他只得欲笑的哭了。</p><p class="ql-block">欲哭的笑,</p><p class="ql-block">欲笑的哭——</p><p class="ql-block">需要的旗兒舉起了,</p><p class="ql-block">真實已從世界上消滅了!</p><p class="ql-block"> 八,七,一九二二</p> <p class="ql-block"> 朗誦:楊宇馳 </p><p class="ql-block"> 七律·長征</p><p class="ql-block"> 毛澤東 〔近現(xiàn)代〕</p><p class="ql-block">紅軍不怕遠征難,萬水千山只等閑。</p><p class="ql-block">五嶺逶迤騰細浪,烏蒙磅礴走泥丸。</p><p class="ql-block">金沙水拍云崖暖,大渡橋橫鐵索寒。</p><p class="ql-block">更喜岷山千里雪,三軍過后盡開顏。</p> <p class="ql-block"> 朗誦:劉銘杰 </p><p class="ql-block"> 沁園春·雪</p><p class="ql-block"> [現(xiàn)代] 毛澤東</p><p class="ql-block">北國風(fēng)光,千里冰封,萬里雪飄。</p><p class="ql-block">望長城內(nèi)外,惟余莽莽;</p><p class="ql-block">大河上下,頓失滔滔。</p><p class="ql-block">山舞銀蛇,原馳蠟象,欲與天公試比高。</p><p class="ql-block">須晴日,看紅裝素裹,分外妖嬈。</p><p class="ql-block">江山如此多嬌,</p><p class="ql-block">引無數(shù)英雄競折腰。</p><p class="ql-block">惜秦皇漢武,略輸文采;</p><p class="ql-block">唐宗宋祖,稍遜風(fēng)騷。</p><p class="ql-block">一代天驕,成吉思汗,只識彎弓射大雕。</p><p class="ql-block">俱往矣,數(shù)風(fēng)流人物,還看今朝。</p> <p class="ql-block"> 朗誦:朱振豫 </p><p class="ql-block"> 念奴嬌·赤壁懷古</p><p class="ql-block"> 宋 · 蘇軾</p><p class="ql-block">大江東去,浪淘盡,千古風(fēng)流人物。</p><p class="ql-block">故壘西邊,人道是,三國周郎赤壁。</p><p class="ql-block">亂石穿空,驚濤拍岸,卷起千堆雪。</p><p class="ql-block">江山如畫,一時多少豪杰。</p><p class="ql-block">遙想公瑾當年,小喬初嫁了,雄姿英發(fā)。</p><p class="ql-block">羽扇綸巾,談笑間,檣櫓灰飛煙滅。</p><p class="ql-block">故國神游,多情應(yīng)笑我,早生華發(fā)。</p><p class="ql-block">人生如夢,一尊還酹江月。</p> <p class="ql-block"> 朗誦:李昭影 </p><p class="ql-block"> 卜算子·送鮑浩然之浙東</p><p class="ql-block"> 宋 · 王觀</p><p class="ql-block">水是眼波橫,山是眉峰聚。欲問行人去那邊?</p><p class="ql-block">眉眼盈盈處。才始送春歸,又送君歸去。若到江南趕上春,千萬和春住。</p> <p class="ql-block"> 朗誦:陳思穎 </p><p class="ql-block"> 如果我是一片雪花</p><p class="ql-block"> 金波</p><p class="ql-block">如果我是一片雪花,</p><p class="ql-block">你猜,我會飄落什么地方去呢?</p><p class="ql-block">我愿飄到小河里,</p><p class="ql-block">變成一滴水,</p><p class="ql-block">和小魚小蝦游戲。</p><p class="ql-block">我愿飄到廣場上,</p><p class="ql-block">堆個胖雪人,</p><p class="ql-block">望著你笑瞇瞇。</p><p class="ql-block">我更愿飄落在媽媽的臉上,</p><p class="ql-block">親親她,親親她,</p><p class="ql-block">然后就快樂地融化。</p> <p class="ql-block"> 朗誦:王溢涵 </p><p class="ql-block"> 《北京的春節(jié)》</p><p class="ql-block"> 照北京的老規(guī)矩,春節(jié)差不多在臘月的初旬就開始了?!芭D七臘八,凍死寒鴉”,這是一年里最冷的時候。在臘八這天,家家都熬臘八粥(zhōu)。粥是用各種米,各種豆,與各種干果熬成的。這不是粥,而是小型的農(nóng)業(yè)展覽會。</p><p class="ql-block"> 除此之外,這一天還要泡臘八蒜。把蒜瓣放進醋里,封起來,為過年吃餃子用。到年底,蒜泡得色如翡翠,醋也有了些辣味,色味雙美,使人忍不住要多吃幾個餃子。在北京,過年時,家家吃餃子。</p><p class="ql-block"> 孩子們準備過年,第一件大事就是買雜拌兒。這是用花生、膠棗、榛子、栗子等干果與蜜餞(jiàn)摻(chān)和成的。孩子們喜歡吃這些零七八碎兒。第二件大事是買爆竹,特別是男孩子們??峙碌谌虏攀琴I各種玩意兒——風(fēng)箏、空竹、口琴等。</p><p class="ql-block"> 孩子們歡喜,大人們也忙亂。他們必須預(yù)備過年吃的、喝的、穿的、用的,好在新年時顯出萬象更新的氣象。</p><p class="ql-block"> 臘月二十三過小年,差不多就是過春節(jié)的“彩排”。天一擦黑,鞭炮響起來,便有了過年的味道。這一天,是要吃糖的,街上早有好多賣麥芽糖與江米糖的,糖形或為長方塊或為瓜形,又甜又黏(nián),小孩子們最喜歡。</p><p class="ql-block"> 過了二十三,大家更忙。必須大掃除一次,還要把肉、雞、魚、青菜、年糕什么的都預(yù)備充足——店鋪多數(shù)正月初一到初五關(guān)門,到正月初六才開張。</p><p class="ql-block"> 除夕真熱鬧。家家趕做年菜,到處是酒肉的香味。男女老少都穿起新衣,門外貼上了紅紅的對聯(lián),屋里貼好了各色的年畫。除夕夜家家燈火通宵(xiāo),不許間斷,鞭炮聲日夜不絕。在外邊做事的人,除非萬不得已,必定趕回家來吃團圓飯。這一夜,除了很小的孩子,沒有什么人睡覺,都要守歲。</p><p class="ql-block"> 正月初一的光景與除夕截然不同:鋪戶都上著板子,門前堆著昨夜燃放的爆竹紙皮,全城都在休息。</p><p class="ql-block"> 男人們午前到親戚家、朋友家拜年。女人們在家中接待客人。城內(nèi)城外許多寺院舉辦廟會,小販(fàn)們在廟外擺攤賣茶、食品和各種玩具。小孩子們特別愛逛廟會,為的是有機會到城外看看野景,可以騎毛驢(lǘ),還能買到那些新年特有的玩具。廟會上有賽馬的,還有賽駱駝的。這些比賽并不為爭誰第一誰第二,而是在觀眾面前表演馬、駱駝與騎者的美好姿態(tài)與嫻(xián)熟技能。</p><p class="ql-block"> 多數(shù)鋪戶在正月初六開張,不過并不很忙,鋪中的伙計們還可以輪流去逛廟會、逛天橋和聽戲。</p><p class="ql-block"> 元宵上市,春節(jié)的又一個高潮到了。正月十五,處處張燈結(jié)彩,整條大街像是辦喜事,紅火而美麗。有名的老鋪子都要掛出幾百盞燈來,各形各色,有的一律是玻璃的,有的清一色是牛角的,有的都是紗燈,有的通通彩繪全部《紅樓夢》或《水滸(hǔ)傳》故事。這在當年,也是一種廣告。燈一懸起,任何人都可以進到鋪中參觀。晚上燈中點上燭,觀者就更多。</p><p class="ql-block"> 小孩子們買各種花炮燃放,即使不跑到街上去淘氣,在家中照樣能有聲有光地玩耍。家中也有燈:走馬燈、宮燈、各形各色的紙燈,還有紗燈,里面有小鈴,到時候就叮叮地響。這一天大家還必須吃元宵呀!這的確是美好快樂的日子。</p><p class="ql-block"> 一眨眼,到了殘燈末廟,春節(jié)在正月十九結(jié)束了。學(xué)生該去上學(xué),大人又去照常做事。臘月和正月,在農(nóng)村正是大家最閑的時候。過了燈節(jié),天氣轉(zhuǎn)暖,大家就又去忙著干活了。北京雖是城市,可是它也跟著農(nóng)村一齊過年,而且過得分外熱鬧。</p>