攝影:制作--老者步入 梅花是中國十大名花之首,<div>與蘭花,竹子,菊花一起列為</div><div>“四君子”,與松,竹并稱為</div><div>歲寒三友。</div><div>在中國傳統(tǒng)文化中,</div><div>梅以它的高潔,堅強(qiáng),謙虛的品格,</div><div>給人以立志奮發(fā)的激勵。</div><div>在嚴(yán)寒中,梅開百花之先,</div><div>獨(dú)天下而香。</div> 梅花是中國的傳統(tǒng)文化,<div>它不僅是清雅俊逸的風(fēng)度</div><div>使古今詩人畫家為它贊美,</div><div>更以它的冰肌玉骨,凌寒留香</div><div>被譽(yù)為民族的精華而為世人所敬重。</div><div>紅梅是桃紅色的,形狀像玫瑰,</div><div>看起來像冬天開的桃花。</div><div>中國歷代文人志士愛梅,</div><div>頌梅者極多。</div> <p class="ql-block"> 《卜算子.詠梅》.毛澤東</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">風(fēng)雨送春歸,</p><p class="ql-block">飛雪迎春到。</p><p class="ql-block">已是懸崖百丈冰,</p><p class="ql-block">猶有花枝俏。</p><p class="ql-block">俏也不爭春,</p><p class="ql-block">只把春來報。</p><p class="ql-block">待到山花爛漫時,</p><p class="ql-block">她在叢中笑。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 《梅花》.宋.王安石</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">墻角數(shù)枝梅,</p><p class="ql-block">凌寒獨(dú)自開。</p><p class="ql-block">遙知不是雪,</p><p class="ql-block">為有暗香來。</p> <p class="ql-block"> 《西江月.梅花》.宋.蘇軾</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">玉骨那愁瘴霧,</p><p class="ql-block">冰姿自有仙風(fēng)。</p><p class="ql-block">海仙時遣探芳叢。</p><p class="ql-block">倒掛綠毛么風(fēng)。</p><p class="ql-block">素面翻嫌粉涴,</p><p class="ql-block">洗妝不褪唇紅。</p><p class="ql-block">高情已逐曉云空。</p><p class="ql-block">不與梨花同夢。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> 《畫梅》.清.金農(nóng)<div><br></div><div>老梅愈來愈精神,</div><div>誰讓山樓若有人。</div><div>清到十分寒滿把,</div><div>如知明月是前身。</div> 《雪梅》.宋.盧梅坡<div><br></div><div>梅雪爭春未肯降,</div><div>騷人擱筆費(fèi)評章。</div><div>梅須遜雪三分白,</div><div>雪卻輸梅一段香。<br><div><br></div><div><br></div></div> 《贈嶺上梅》.宋.蘇軾<div><br></div><div>梅花開盡百花開,</div><div>過盡行人君不來。</div><div>不趁香梅嘗煮酒,</div><div>要看細(xì)雨熟黃梅。</div> 《題畫梅》.清.李方膺<div><br></div><div>梅花此日未生芽,</div><div>旋轉(zhuǎn)乾坤書畫家。</div><div>筆底春風(fēng)揮不盡,</div><div>東涂西抹總開花。<br><div><br></div><div><br></div></div> 《梅花詩》.清.木樾內(nèi)子<div><br></div><div>耐得人間雪與霜,</div><div>百花頭上爾先香。</div><div>清風(fēng)自有神仙骨,</div><div>冷艷偏宜到玉堂。</div> 《紅樓夢》.詠梅花. 清.曹雪芹<div><br></div><div>桃未芳菲杏未紅,</div><div>沖寒先已笑東風(fēng)。</div><div>魂飛庾嶺春難辨,</div><div>霞隔羅浮夢未通。</div><div>綠萼添妝融寶炬,</div><div>縞仙扶醉跨殘紅。</div><div>看來豈是尋常色,</div><div>濃淡由它冰雪中。<br><div><br></div><div><br></div></div> 梅花美,把美留給了天地。<div>梅花香,但誰知</div><div> “梅花香自苦寒來”</div><div>梅花俏,卻“俏也不爭春,</div><div> 只把春來報”。</div><div>梅花,一抹余紅換來春滿天地。</div> 《枯梅》.清.吳淇<div><br></div><div>奇香異色著林端,</div><div>百十年來忽興闌。</div><div>盡把精華收拾去,</div><div>止留骨骼與人看。</div> <p class="ql-block">圖片2021年2月</p><p class="ql-block">拍攝于新泰市羊祜公園</p><p class="ql-block">清音公園</p><p class="ql-block"><br></p>