<p class="ql-block">《園冶》中將亭定義為:“亭者,停也,人所停集也。”亭是一種中國(guó)傳統(tǒng)建筑,在古時(shí)候是供行人休息的地方。歷經(jīng)數(shù)百年來(lái),亭子始終是我國(guó)古典建筑藝術(shù)中的魁寶。</p><p class="ql-block">余選中華十大古亭.皆富有歷史人文靈魂,以詩(shī)詞詠之。</p> <p class="ql-block">蘭亭</p><p class="ql-block">永和九年(353年),東晉書(shū)圣王羲之邀集名流謝安等41人到此飲酒賦詩(shī),羲之即興寫(xiě)下聞名于世的《蘭亭集序》,成為中國(guó)書(shū)法藝術(shù)登峰造極的作品。從此,蘭亭成為中國(guó)書(shū)法史上的一塊圣地。現(xiàn)存蘭亭為清代重建,景色宜人。</p><p class="ql-block">五律·蘭亭</p><p class="ql-block">幽人愛(ài)蘭亭,一到心自清。</p><p class="ql-block">不知花開(kāi)落,但見(jiàn)草縱橫。</p><p class="ql-block">風(fēng)來(lái)香欲遠(yuǎn),月出影還明。</p><p class="ql-block">誰(shuí)能繼高詠,為我寫(xiě)馀聲。</p><p class="ql-block">七律·蘭亭</p><p class="ql-block">山前水畔有蘭亭,花木蔥蘢景色新。</p><p class="ql-block">不盡清風(fēng)生遠(yuǎn)意,無(wú)邊綠蔭染芳馨。</p><p class="ql-block">春光明媚人如玉,歲月崢嶸筆走神。</p><p class="ql-block">我亦詩(shī)情隨處寫(xiě),何時(shí)重與賞東君。</p> <p class="ql-block">愛(ài)晚亭</p><p class="ql-block">在湖南長(zhǎng)沙岳麓山清風(fēng)峽口,修建于清乾隆年間,為岳麓書(shū)院山長(zhǎng)羅典所建。后取唐人杜牧“停車坐愛(ài)楓林晚,霜葉紅于二月花”詩(shī)句而改名愛(ài)晚亭。毛主席青年時(shí)代常到此游覽,現(xiàn)在“愛(ài)晚亭”額為毛主席所題。這里春時(shí)青翠、夏日陰涼,深秋則紅葉滿山,別有情趣。</p><p class="ql-block">七絕·愛(ài)晚亭</p><p class="ql-block">一亭風(fēng)月兩清虛,愛(ài)晚人來(lái)坐看書(shū)。</p><p class="ql-block">不是山翁無(wú)酒飲,也應(yīng)多情似相如。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">七律·岳麓書(shū)院</p><p class="ql-block">湘江水碧映湖光,書(shū)院千年此有芳。</p><p class="ql-block">天上文章傳翰墨,人間桃李競(jìng)芬香。</p><p class="ql-block">云霄路迥青藜杖,日月星輝紫氣祥。</p><p class="ql-block">不羨蓬萊仙島好,何時(shí)歸去老滄涼。</p> <p class="ql-block">醉翁亭</p><p class="ql-block">在安徽滁縣的瑯琊山麓,為瑯琊寺僧智地所建,宋代文學(xué)家歐陽(yáng)修被貶到滁州任太守時(shí),常來(lái)亭中飲酒賦詩(shī),撰寫(xiě)千古名篇《醉翁亭記》?,樼鹕交狙谟?,又有醉翁亭點(diǎn)綴其間,吸引大量游人。</p><p class="ql-block">七律·醉翁亭</p><p class="ql-block">仙翁去后無(wú)消息,猶有遺蹤在此山。</p><p class="ql-block">千載風(fēng)流今已矣,一時(shí)人物尚依顏。</p><p class="ql-block">云深不見(jiàn)松間鶴,月冷空聞澗底泉。</p><p class="ql-block">我欲攜琴上高閣,卻愁明日又飛還。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">七律·懷念歐陽(yáng)修</p><p class="ql-block">一曲悲歌淚滿襟,千年故事憶同心。</p><p class="ql-block">風(fēng)云變幻誰(shuí)能料,天地蒼茫我獨(dú)吟。</p><p class="ql-block">白雪陽(yáng)修難入耳,青山綠水不關(guān)身。</p><p class="ql-block">何時(shí)再遇歐公面,笑看紅塵萬(wàn)里春。</p> <p class="ql-block">陶然亭</p><p class="ql-block">在北京宣武區(qū),清康熙三十四年(1695)工部郎中江藻所建,初名“江亭”,“陶然”二字取唐人白居易詩(shī)句“更待菊黃家釀熟,與君一醉一陶然”之意。和醉翁亭、愛(ài)晚亭、杭州西湖湖心亭并列為中國(guó)四大名亭。</p><p class="ql-block">陶然亭實(shí)際上只是三間“小敞軒”。這三間小敞軒現(xiàn)在仍在陶然亭公園內(nèi)中央島一座高臺(tái)建筑慈悲庵小廟內(nèi)。解放后,在此建起陶然亭公園,增建水榭、亭臺(tái)、石橋等許多建筑,湖光橋影,游艇蕩漾,令人心醉陶然。</p><p class="ql-block">七律·陶然亭</p><p class="ql-block">我愛(ài)陶然樂(lè)有馀,一軒瀟灑稱幽虛。</p><p class="ql-block">不知身世今何似,但覺(jué)胸中萬(wàn)卷余。</p><p class="ql-block">風(fēng)月滿前無(wú)俗物,江山到處是吾廬。</p><p class="ql-block">此心已與孤云遠(yuǎn),誰(shuí)道人間只蠹魚(yú)。</p><p class="ql-block">七言絕句.陶然亭</p><p class="ql-block">一泓清水凈無(wú)塵 </p><p class="ql-block">幾個(gè)亭亭竹樹(shù)新 </p><p class="ql-block">我亦愛(ài)閑陶處士 </p><p class="ql-block">與君同作四山人 </p> <p class="ql-block"> 湖心亭</p><p class="ql-block">在杭州西湖上,初建于明嘉靖三十一年,萬(wàn)歷年間重建。亭為重檐式,黃色琉璃瓦鋪?lái)?,宏麗壯觀,明代張岱在《西湖夢(mèng)錄》中贊其豐姿:“游人希之如海市蜃樓,煙云吞吐,恐滕王閣、岳陽(yáng)樓俱無(wú)其偉觀也”。這里湖光亭影,游人絡(luò)繹不絕,有詩(shī)詠道:“百遍清游未擬還,孤亭好在云水間;停闌四面空明里,一面城頭三面山”。</p><p class="ql-block">七律·湖心亭</p><p class="ql-block">西風(fēng)吹雨過(guò)湖心,萬(wàn)頃波光一鏡涵。</p><p class="ql-block">天上有星皆北拱,人間無(wú)地不東瞻。</p><p class="ql-block">云開(kāi)遠(yuǎn)岫千重碧,水落寒沙幾點(diǎn)藍(lán)。</p><p class="ql-block">欲問(wèn)亭翁何處好,白鷗飛去夕陽(yáng)酣。</p><p class="ql-block">河滿子.湖心亭</p><p class="ql-block">杭州斷橋湖畔 </p><p class="ql-block">一篙綠水波平 </p><p class="ql-block">兩岸蒲帆如畫(huà) </p><p class="ql-block">隔江煙柳初暝 </p><p class="ql-block">湖心亭琉璃地 </p><p class="ql-block">半灣斜月明星 </p> <p class="ql-block">滄浪亭</p><p class="ql-block">原亭位于蘇州市南三元坊附近,世界文化遺產(chǎn),在蘇州現(xiàn)存諸園中歷史最為悠久。始建于北宋,著名詩(shī)人蘇舜欽傍水造亭,因感于“滄浪之水清兮,可以濯吾纓;滄浪之水濁兮,可以濯吾足”,題名“滄浪亭”,自號(hào)滄浪翁,并作《滄浪亭記》。</p><p class="ql-block">歐陽(yáng)修應(yīng)邀作《滄浪亭》長(zhǎng)詩(shī),詩(shī)中以“清風(fēng)明月本無(wú)價(jià),可惜只賣四萬(wàn)錢”題詠此事,自此,“滄浪亭”名聲大振,千古留名。</p><p class="ql-block">七律·滄浪亭</p><p class="ql-block">亭前流水碧潺淙,石上幽花晚自香。</p><p class="ql-block">山色半含秋雨潤(rùn),溪聲不斷夕陽(yáng)長(zhǎng)。</p><p class="ql-block">一時(shí)勝賞情何限,萬(wàn)古清名世未量。</p><p class="ql-block">欲問(wèn)遺民今在否,滄浪空繞釣魚(yú)床。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">聲聲慢.滄浪詩(shī)話</p><p class="ql-block">泛棹歌聲 </p><p class="ql-block">湖濤浪涌萬(wàn)頃 </p><p class="ql-block">畫(huà)舸西泠 </p><p class="ql-block">滄浪之水清兮</p><p class="ql-block">可以濯吾纓兮</p><p class="ql-block">悵望中 </p><p class="ql-block">清風(fēng)明月</p><p class="ql-block">記當(dāng)日 </p><p class="ql-block">賞萬(wàn)錢</p><p class="ql-block">此際有誰(shuí)知聽(tīng) </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">酒醒燈昏夢(mèng)冷 </p><p class="ql-block">空想像 </p><p class="ql-block">歐公亭中云吟</p><p class="ql-block">幾度停橈 </p><p class="ql-block">滄浪之水濁兮</p><p class="ql-block">可以濯吾足兮</p><p class="ql-block">滄浪翁</p><p class="ql-block">一片衫影 </p><p class="ql-block">便化作 </p><p class="ql-block">這些子 </p><p class="ql-block">無(wú)限好景 </p> <p class="ql-block">歷下亭</p><p class="ql-block">位于山東濟(jì)南市大明湖中的小島上,又稱古歷亭。亭前回廊臨水,岸有臨湖閣,中懸清高宗弘歷書(shū)寫(xiě)的“歷下亭”木匾。亭建于北魏,唐代杜甫與北海太守李邕到此聚會(huì),杜甫寫(xiě)下《陪北海宴歷下亭》詩(shī),遂使此亭聞名遐邇。</p><p class="ql-block">現(xiàn)存亭子建于清康熙三十一年(1693),亭名為乾隆皇帝所題,廳前柱上有郭沫若的楹聯(lián):“楊柳春風(fēng)萬(wàn)方極樂(lè),芙蕖秋月一片大明?!?lt;/p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">七律·歷下亭</p><p class="ql-block">濟(jì)南大明水連空,歷下亭前萬(wàn)里風(fēng)。</p><p class="ql-block">云氣半隨天上落,江光常與日邊通。</p><p class="ql-block">乾隆為誰(shuí)題亭名,千載猶應(yīng)有路窮。</p><p class="ql-block">欲問(wèn)東風(fēng)借馀力,不須春草怨衰翁。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">七絕.歷下亭展望</p><p class="ql-block">歷下人間萬(wàn)事非 </p><p class="ql-block">茫茫何處有風(fēng)微 </p><p class="ql-block">東風(fēng)此去傳消息 </p><p class="ql-block">東升西降好時(shí)機(jī)</p> <p class="ql-block">放鶴亭</p><p class="ql-block">位于江蘇省徐州市云龍區(qū)云龍山頂,最初為北宋年間彭城隱士張?zhí)祗K于元豐元年(1078)所建,蘇軾曾作有《放鶴亭記》,使放鶴亭與云龍山聞名于世。明嘉靖十一年(1532)原址上重建,清康熙、同治和光緒時(shí)均予重修。今建筑面闊三間,歇山頂,前有平臺(tái),蓮花柱頭石欄桿圍繞。亭南十余米為招鶴亭,因《放鶴亭記》有招鶴之歌而得名。</p><p class="ql-block">七律·放鶴亭</p><p class="ql-block">鶴亭放下便高眠,此地何人著謫仙。</p><p class="ql-block">不是乘風(fēng)能到海,只應(yīng)騎鹿歇山頂。</p><p class="ql-block">一聲長(zhǎng)嘯驚東坡,萬(wàn)壑平林入晚煙。</p><p class="ql-block">卻憶舊游作亭記,招鶴歌詠水云邊。</p> <p class="ql-block">沉香亭</p><p class="ql-block">位于陜西西安市興慶公園內(nèi),建于唐開(kāi)元二年,是專供唐玄宗李隆基和貴妃楊玉環(huán)欣賞牡丹用的,亭用沉香木建成,故名“沉香亭”。此亭雕梁畫(huà)棟,富麗堂皇。相傳公元743年春的一天,唐玄宗帶楊玉環(huán)在這里觀看牡丹,命詩(shī)人李白當(dāng)場(chǎng)填詞助興,李白在沉香亭寫(xiě)下一首詩(shī)詞:“一枝紅艷露凝香,云雨巫山枉斷腸;借問(wèn)漢宮誰(shuí)得似?可憐飛燕倚新妝?!?lt;/p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">蝶戀花·沉香亭</p><p class="ql-block">一曲霓裳真錯(cuò)舞。舊日蕭郎,無(wú)分通眉語(yǔ)。別苑棄英枉斷腸。沉香飛上牡丹樹(shù)。</p><p class="ql-block">莫是蛾眉天與嫵。借問(wèn)誰(shuí)似,影入菱花妒。解唱回風(fēng)馬嵬驛。白練秋去沙鷗鷺。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">七律·沉香亭</p><p class="ql-block">興慶園中花正開(kāi),沈香亭下水縈回。</p><p class="ql-block">一枝未許人間見(jiàn),幾朵先從天上來(lái)。</p><p class="ql-block">月里有光終不滅,風(fēng)前無(wú)力更相摧。</p><p class="ql-block">莫將玉笛吹殘盡,留取清陰覆綠苔。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">十王亭</p><p class="ql-block">遼寧沈陽(yáng)故宮內(nèi)有座八角形的大政殿,殿前面廣場(chǎng)兩邊各建有5座方亭,共10座方亭,東西排列,叫做“十王亭”,建于1625—1636年,為清室當(dāng)年十個(gè)王爺所用。這種出自八旗制度的布局、融合漢、滿、蒙三族的建筑風(fēng)格,是沈陽(yáng)故宮的特色。獨(dú)具民族特色和地方特色。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">卜算子.十王亭感慨</p><p class="ql-block">改朝換代來(lái) </p><p class="ql-block">不再帝王李 </p><p class="ql-block">只有江山大一統(tǒng)</p><p class="ql-block">人在花間笑</p><p class="ql-block">春來(lái)花開(kāi)早</p><p class="ql-block">東升西降兆</p><p class="ql-block">昨夜東風(fēng)吹大洋</p><p class="ql-block">又見(jiàn)舵手招</p><p class="ql-block"><br></p>