亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

竹報(bào)平安

一果

<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">五月知竹,人生知足。</p><p class="ql-block">《道德經(jīng)》里講:知足者富。知足的人內(nèi)心才更富有,生活才更幸福。知足,才能無(wú)憂;無(wú)憂,才能心靜;心靜,才能自在;自在,才能快樂(lè)。</p><p class="ql-block">知足,是內(nèi)心里的從容和淡定,就像輕輕走過(guò)歲月,不染風(fēng)塵。知足常樂(lè),才能看見內(nèi)心的豐盈燦爛,尋找到真實(shí)的自我。</p><p class="ql-block">弱水三千,只取一瓢,知足,便是幸福。愿你做一個(gè)知足的人,享受幸??鞓?lè)生活。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《竹石》清代畫家鄭燮(鄭板橋)</p><p class="ql-block">咬定青山不放松,立根原在破巖中。千磨萬(wàn)擊還堅(jiān)勁,任爾東西南北風(fēng)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">全詩(shī)的意思:緊緊咬定青山不放松,原本深深扎根石縫中。千磨萬(wàn)擊,身骨仍堅(jiān)勁,任憑你刮東西南北風(fēng)。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詠竹</p><p class="ql-block">唐 · 唐彥謙</p><p class="ql-block">醉臥涼陰沁骨清,石床冰簟夢(mèng)難成。</p><p class="ql-block">月明午夜生虛籟,誤聽風(fēng)聲是雨聲。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詠竹</p><p class="ql-block">宋 · 徐庭筠</p><p class="ql-block">不論臺(tái)閣與山林,愛爾豈惟千畝陰。未出土?xí)r先有節(jié),便凌云去也無(wú)心。</p><p class="ql-block">葛陂始與龍俱化,嶰谷聊同鳳一吟。月朗風(fēng)清良夜永,可憐王子獨(dú)知音。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">題李次云窗竹</p><p class="ql-block">唐 · 白居易</p><p class="ql-block">不用裁為鳴鳳管,不須截作釣魚竿。</p><p class="ql-block">千花百草凋零后,留向紛紛雪里看。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">滿江紅·詠竹</p><p class="ql-block">明 · 陸容</p><p class="ql-block">不種閑花,池亭畔、幾竿修竹。相映帶、一泓流水,森寒潔綠。風(fēng)動(dòng)仙人鳴佩遂,雨余凈女添膏沐。未成林,難望鳳來(lái)?xiàng)?,聊醫(yī)俗。</p><p class="ql-block">問(wèn)華胄,名淇澳。尋苗裔,湘江曲。性孤高似柏,阿嬌金屋。坐蔭從容煩暑退,清心恍惚微香觸。歷冰霜、不變好風(fēng)姿,溫如玉。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詠竹</p><p class="ql-block">宋 · 袁燮</p><p class="ql-block">此君林下靜無(wú)塵,苗裔生來(lái)便逸群。頭角嶄然圓玉峙,養(yǎng)成直節(jié)要凌云。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">新竹</p><p class="ql-block">清 · 鄭板橋</p><p class="ql-block">新竹高于舊竹枝,全憑老干為扶持。</p><p class="ql-block">明年再有新生者,十丈龍孫繞鳳池。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">絕句</p><p class="ql-block">元 · 王庭筠</p><p class="ql-block">竹影和詩(shī)瘦,梅花入夢(mèng)香。</p><p class="ql-block">可憐今夜月,不肯下西廂。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《竹》</p><p class="ql-block">梁·劉孝先</p><p class="ql-block">竹生空野外,梢云聳百尋。</p><p class="ql-block">無(wú)人賞高節(jié),徒自抱貞心。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《賦得階前嫩竹》</p><p class="ql-block">陳·張正見</p><p class="ql-block">翠云梢云自結(jié)叢,輕花嫩筍欲凌空。</p><p class="ql-block">砌曲橫枝屢解籜,階來(lái)疏葉強(qiáng)來(lái)風(fēng)。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《洗竹》</p><p class="ql-block">唐·王貞白</p><p class="ql-block">道院竹繁教略洗,鳴琴酌酒看扶疏。</p><p class="ql-block">不圖結(jié)實(shí)來(lái)雙鳳,且要長(zhǎng)竿釣巨魚。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《從韋二明府續(xù)處覓綿竹》</p><p class="ql-block">唐·杜甫</p><p class="ql-block">華軒藹藹他年到,綿竹亭亭出縣高。</p><p class="ql-block">江上舍前無(wú)此物,幸分蒼翠拂波濤。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詠竹五首</p><p class="ql-block">明 · 憨山德清</p><p class="ql-block">寒飛千尺玉,清灑一林霜。</p><p class="ql-block">縱是塵心重,相看亦頓忘。</p><p class="ql-block">矯矯凌云姿,風(fēng)生龍夜吼。</p><p class="ql-block">霜雪不知年,真吾歲寒友。</p><p class="ql-block">霜干寒如玉,風(fēng)枝響似琴。</p><p class="ql-block">瀟湘一夜雨,滴碎客中心。</p><p class="ql-block">葉落根偏固,心虛節(jié)更高。</p><p class="ql-block">一林寒吹發(fā),清夜伴松濤。</p><p class="ql-block">淇澳春云碧,瀟湘夜雨寒。</p><p class="ql-block">虛窗人靜聽,颯颯響瑯玕。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">野竹 ——元.吳鎮(zhèn)&nbsp;</p><p class="ql-block">野竹野竹絕可愛,枝葉扶疏有真態(tài)。</p><p class="ql-block">生平素守遠(yuǎn)荊榛,走壁懸崖穿石埭。</p><p class="ql-block">虛心抱節(jié)山之河,清風(fēng)白月聊婆娑。</p><p class="ql-block">寒梢千尺將如何,渭川淇澳風(fēng)煙多。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《初食筍呈座中》</p><p class="ql-block">唐·李商隱</p><p class="ql-block">嫩籜香苞初出林,於陵論價(jià)重如金。</p><p class="ql-block">皇都陸海應(yīng)無(wú)數(shù),忍剪凌云一寸金。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">竹風(fēng)——唐.唐彥謙&nbsp;</p><p class="ql-block">竹映風(fēng)窗數(shù)陣斜,人愁坐思無(wú)涯。</p><p class="ql-block">夜來(lái)留得江湖夢(mèng),全為乾聲似荻花。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">新筍歌 ——明.岳岱&nbsp;</p><p class="ql-block">滿林黃鳥不勝啼,林下新筍與人齊。</p><p class="ql-block">春風(fēng)閉門走山兔,白晝露滴驚竹雞。</p><p class="ql-block">雨中三日春已過(guò),又近石床添幾個(gè)。</p><p class="ql-block">競(jìng)將頭角向青云,不管階前綠苔破。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">唐代.李白《別儲(chǔ)邕之剡中》</p><p class="ql-block">借問(wèn)剡中道,東南指越鄉(xiāng)。</p><p class="ql-block">舟從廣陵去,水入會(huì)稽長(zhǎng)。</p><p class="ql-block">竹色溪下綠,荷花鏡里香。</p><p class="ql-block">辭君向天姥,拂石臥秋霜。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">宋.蘇軾《鷓鴣天·林?jǐn)嗌矫髦耠[墻》</p><p class="ql-block">林?jǐn)嗌矫髦耠[墻。亂蟬衰草小池塘。翻空白鳥時(shí)時(shí)見,照水紅蕖細(xì)細(xì)香。</p><p class="ql-block">村舍外,古城旁。杖藜徐步轉(zhuǎn)斜陽(yáng)。殷勤昨夜三更雨,又得浮生一日涼。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">山中雜詩(shī)</p><p class="ql-block">南北朝 · 吳均</p><p class="ql-block">山 際 見 來(lái) 煙 ,竹 中 窺 落 日 。</p><p class="ql-block">鳥 向 檐 上 飛 ,云 從 窗 里 出 。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">竹里館</p><p class="ql-block">唐 · 王維</p><p class="ql-block">獨(dú) 坐 幽 篁 里 ,彈 琴 復(fù) 長(zhǎng) 嘯 。</p><p class="ql-block">深 林 人 不 知 ,明 月 來(lái) 相 照 。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">竹 (清)鄭板橋</p><p class="ql-block">舉世愛栽花,老夫只栽竹, 霜雪滿庭除,灑然照新綠. 幽篁一夜雪,疏影失青綠, 莫被風(fēng)吹散,玲瓏碎空玉。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《詠竹》</p><p class="ql-block">王安石</p><p class="ql-block">人憐直節(jié)生來(lái)瘦,自許高材老更剛。曾與蒿藜同雨露,終隨松柏到冰霜。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詠竹</p><p class="ql-block">(清)紀(jì)瓊</p><p class="ql-block">風(fēng)來(lái)笑有聲,雨過(guò)凈如洗。</p><p class="ql-block">有時(shí)明月來(lái),弄影高窗里。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詠竹</p><p class="ql-block">宋 · 徐庭筠</p><p class="ql-block">不論臺(tái)閣與山林,愛爾豈惟千畝陰。未出土?xí)r先有節(jié),便凌云去也無(wú)心。</p><p class="ql-block">葛陂始與龍俱化,嶰谷聊同鳳一吟。月朗風(fēng)清良夜永,可憐王子獨(dú)知音。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《鷓鴣天·林?jǐn)嗌矫髦耠[墻》</p><p class="ql-block">宋·蘇軾</p><p class="ql-block">林?jǐn)嗌矫髦耠[墻。亂蟬衰草小池塘。</p><p class="ql-block">翻空白鳥時(shí)時(shí)見,照水紅蕖細(xì)細(xì)香。</p><p class="ql-block">村舍外,古城旁。杖藜徐步轉(zhuǎn)斜陽(yáng)。</p><p class="ql-block">殷勤昨夜三更雨,又得浮生一日涼。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《卜算子·竹里一枝梅》</p><p class="ql-block">宋·向子諲</p><p class="ql-block">歲見梅追和一首,終恨有兒女子態(tài)耳</p><p class="ql-block">竹里一枝梅,雨洗娟娟靜。</p><p class="ql-block">疑是佳人日暮來(lái),綽約風(fēng)前影。</p><p class="ql-block">新恨有誰(shuí)知,往事何堪省。</p><p class="ql-block">夢(mèng)繞陽(yáng)臺(tái)寂寞回,沾袖余香冷。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">竹林里的一枝梅花,經(jīng)過(guò)雨水的沖洗顯得柔美可人,亭亭靜立。讓人懷疑這是美人在傍晚時(shí)綽約的身影。此時(shí)此景,心中的遺憾有誰(shuí)知道呢?</p><p class="ql-block">人生總有遺憾,總會(huì)不完美。坦然接受生活中的不完美,多想想生活中好的一面,這就是知足。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《詠竹》</p><p class="ql-block">宋·黃庭堅(jiān)</p><p class="ql-block">竹筍才生黃犢角,蕨芽初長(zhǎng)小兒拳。</p><p class="ql-block">試尋野菜炊香飯,便是江南二月天。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">竹筍才生長(zhǎng)出來(lái),如小黃牛的牛角,蕨菜的嫩芽初長(zhǎng)成,如嬰兒的拳頭。人們找尋野菜燒制成香噴噴的飯菜,能過(guò)上這種無(wú)憂無(wú)慮的田園生活的人,應(yīng)當(dāng)很知足吧!</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《慈竹》</p><p class="ql-block">宋·樂(lè)史</p><p class="ql-block">蜀中何物靈,有竹慈為名。</p><p class="ql-block">一叢闊數(shù)步,森森數(shù)十莖。</p><p class="ql-block">長(zhǎng)莖復(fù)短莖,枝葉不崢嶸。</p><p class="ql-block">去年笱已長(zhǎng),今年笱又生。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">慈竹叢生,一叢可生數(shù)十桿,就像熱鬧、擁擠又溫馨的一大家子,所以又被稱為子母竹。幸福,永遠(yuǎn)從孝順父母開始。</p><p class="ql-block">不要只感嘆“樹欲靜而風(fēng)不止,子欲養(yǎng)而親不待”,卻把孝敬這件事擱淺,等到人生的某個(gè)時(shí)候,你會(huì)發(fā)現(xiàn),上有老才是最幸福、最知足的事!</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《竹》</p><p class="ql-block">南北朝·劉孝先</p><p class="ql-block">竹生空野外,梢云聳百尋。</p><p class="ql-block">無(wú)人賞高節(jié),徒自抱貞心。</p><p class="ql-block">恥染湘妃淚,羞入上宮琴。</p><p class="ql-block">誰(shuí)能制長(zhǎng)笛,當(dāng)為吐龍吟。</p><p class="ql-block">此竹不生庭院,不生宮闈,偏偏生于無(wú)人的荒野。高枝向上,聳入云端。沒(méi)有人賞識(shí)它的高風(fēng)亮節(jié),自己抱著一顆堅(jiān)貞之心。</p><p class="ql-block">是啊,人生只有一世,何必把寶貴的人生都用來(lái)取悅別人、為了別人而活呢?活在自己的內(nèi)心中,活在知足里,才是真正的幸福。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《竹》</p><p class="ql-block">宋·蘇東坡</p><p class="ql-block">寧可食無(wú)肉,不可居無(wú)竹。</p><p class="ql-block">無(wú)肉令人瘦,無(wú)竹令人俗。</p><p class="ql-block">人瘦尚可肥,士俗不可醫(yī)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">生活中,不僅有茶米油鹽醬醋茶,還應(yīng)該有詩(shī)與歌。</p><p class="ql-block">做一個(gè)品味高雅的人,不世俗,不勢(shì)利,堅(jiān)守內(nèi)心,不戚戚于貧賤,不汲汲于富貴。真正的幸福,不在于擁有多少財(cái)富,而在于內(nèi)心的安定與豐盈。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《新竹》</p><p class="ql-block">宋·楊萬(wàn)里</p><p class="ql-block">東風(fēng)弄巧補(bǔ)殘山,一夜吹添玉數(shù)竿。</p><p class="ql-block">半脫錦衣猶半著,籜龍未信怯春寒。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《竹》</p><p class="ql-block">唐·李賀</p><p class="ql-block">入水文光動(dòng),抽空綠影春。</p><p class="ql-block">露華生筍徑,苔色拂霜根。</p><p class="ql-block">織可承香汗,栽堪釣綿鱗。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《詠竹》</p><p class="ql-block">齊·謝眺</p><p class="ql-block">窗前一叢竹,清翠獨(dú)言奇。</p><p class="ql-block">南條交北葉,新筍雜故枝。</p><p class="ql-block">月光疏已密,風(fēng)聲起復(fù)垂。</p><p class="ql-block">青扈飛不礙,黃口獨(dú)相窺。</p><p class="ql-block">但恨從風(fēng)籜,根株長(zhǎng)相離。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《竹》</p><p class="ql-block">清·鄭燮</p><p class="ql-block">一節(jié)復(fù)一節(jié),千枝攢萬(wàn)葉。</p><p class="ql-block">我自不開花,免撩蜂與蝶。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《霜筠亭》宋·蘇軾</p><p class="ql-block">解籜新篁不自持,嬋娟已有歲寒姿。</p><p class="ql-block">要看凜凜霜前意,須待秋風(fēng)粉落時(shí)。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《詠竹》</p><p class="ql-block">唐·張必</p><p class="ql-block">樹色連云萬(wàn)葉開,王孫不厭滿庭載。</p><p class="ql-block">凌霜盡節(jié)無(wú)人見,終日虛心待鳳來(lái)。</p><p class="ql-block">誰(shuí)許風(fēng)流添興詠,自憐瀟灑出塵埃。</p><p class="ql-block">朱門處處多閑地,正好移云撫翠苔。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《春日山中竹》</p><p class="ql-block">唐·裴說(shuō)</p><p class="ql-block">數(shù)竿蒼翠擬龍形,峭拔須教此地生。</p><p class="ql-block">無(wú)限野花開不得,半山寒色與春爭(zhēng)。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《郡齋左偏栽竹百余詩(shī)》</p><p class="ql-block">唐·令狐楚</p><p class="ql-block">齋居栽竹北窗邊,素壁新開映碧鮮。</p><p class="ql-block">青藹近當(dāng)行藥處,綠陰深到臥帷前。</p><p class="ql-block">風(fēng)驚曉葉如聞?dòng)?,月過(guò)春枝似帶煙。</p><p class="ql-block">老子憶山心暫緩,退公閑坐對(duì)嬋娟。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《葺夷陵幽居》</p><p class="ql-block">唐·李涉</p><p class="ql-block">負(fù)郭依山一徑深,萬(wàn)竿如束翠沉沉。</p><p class="ql-block">從來(lái)愛物多成癖,辛苦移家為竹林。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《種竹齋》 宋·司馬光</p><p class="ql-block">吾愛王子猷,借齋也種竹。</p><p class="ql-block">一日不可無(wú),瀟灑常在目。</p><p class="ql-block">雪霜徒自白,柯葉不改綠。</p><p class="ql-block">殊勝石季倫,珊瑚滿金谷。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">竹子的人生寓意為質(zhì)樸、擔(dān)當(dāng)和虛心,是整群生長(zhǎng)的且十分直立,還是一節(jié)一節(jié)向上生長(zhǎng)的,也有著奮進(jìn)的寓意。另外也是整年長(zhǎng)青的,所以也寓意著青春永駐,是象征正氣的植物,代表了一個(gè)人堅(jiān)強(qiáng)、謙虛、高風(fēng)亮節(jié)的精神品質(zhì)。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="color: rgb(176, 79, 187);">梅蘭竹菊都喜歡</span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="color: rgb(176, 79, 187);"><span class="ql-cursor">?</span></span></p>