<p class="ql-block">草書對(duì)聯(lián):</p><p class="ql-block">野外梅姿玉碎芳濃春風(fēng)瘦雪香留澗,</p><p class="ql-block">水邊琴韻指虛意澹細(xì)雨含煙音溢池</p> <p class="ql-block">古漢語(yǔ)短文清代彭端淑先生的《為學(xué)一首示子侄》,建議大家都讀一下。</p><p class="ql-block">【原文】</p><p class="ql-block"> 天下事有難易乎?為之,則難者亦易矣;不為,則易者亦難矣。人之為學(xué)有難易乎?學(xué)之,則難者亦易矣;不學(xué),則易者亦難矣。</p><p class="ql-block"> 吾資之昏,不逮人也,吾材之庸,不逮人也;旦旦而學(xué)之,久而不怠焉,迄乎成,而亦不知其昏與庸也。吾資之聰,倍人也,吾材之敏,倍人也;屏棄而不用,其與昏與庸無(wú)以異也。圣人之道,卒于魯也傳之。然則昏庸聰敏之用,豈有常哉?</p><p class="ql-block"> 蜀之鄙有二僧:其一貧,其一富。貧者語(yǔ)于富者曰:“吾欲之南海,何如?”富者曰:“子何恃而往?”曰:“吾一瓶一缽足矣。”富者曰:“吾數(shù)年來欲買舟而下,猶未能也,子何恃而往?”越明年,貧者自南海還,以告富者,富者有慚色。</p><p class="ql-block"> 西蜀之去南海,不知幾千里也。僧富者不能至而貧者至焉。人之立志,顧不如蜀鄙之僧哉?是故聰與敏,可恃而不可恃也;自恃其聰與敏而不學(xué)者,自敗者也?;枧c庸,可限而不可限也;不自限其昏與庸,而力學(xué)不倦者,自力者也。</p><p class="ql-block">【翻譯】</p><p class="ql-block"> 天下的事情有困難和容易之分嗎?做了,那么困難也變得容易。不做,那么容易也變得困難。人們做學(xué)問有困難與容易的之分嗎?去學(xué),那么困難也變得容易;不學(xué),那么容易也變得困難。</p><p class="ql-block"> 我天資愚笨,趕不上別人;我才能平庸,趕不上別人。我每天持之以恒地提高自己,(也可翻譯為:每天不停地學(xué)習(xí),)等到學(xué)成了,也就不知道自己愚笨與平庸了。我天資聰明,超過別人;能力也超過別人,卻不努力去發(fā)揮,即與普通人無(wú)異。孔子的學(xué)問最終是靠不怎么聰明的曾參傳下來的。如此看來聰明愚笨,難道是一成不變的嗎?</p><p class="ql-block"> 四川邊遠(yuǎn)的地方有兩個(gè)和尚,其中一個(gè)貧窮,另一個(gè)富有。窮和尚對(duì)富和尚說:“我想要去南海,怎么樣?”富和尚說:“你憑借什么去?”窮和尚說:“我一個(gè)水瓶和一個(gè)飯碗就足夠了?!备缓蜕姓f:“我多年來想要雇船順流而下,還沒能夠去成呢,你憑借什么去!”到了第二年,窮和尚從南海返回,把(達(dá)到過南海)這件事告訴了富和尚。富和尚面有慚愧之色。</p><p class="ql-block"> 四川的西部距離南海不知道有幾千里的路,富和尚不能到而窮和尚到了。一個(gè)人立志求學(xué),難道還不如四川邊遠(yuǎn)的地方的和尚嗎?因此,聰明與敏捷,可以依靠但也不可以依靠;自己依靠著聰明與敏捷而不努力學(xué)習(xí)的人,是自己毀了自己。愚笨和平庸,可以限制又不可以限制;不被自己的愚笨平庸所局限而努力不倦地學(xué)習(xí)的人,是靠自己努力學(xué)成的。</p> <p class="ql-block">《詠竹》</p><p class="ql-block"> 南北朝——?jiǎng)⑿⑾?lt;/p><p class="ql-block">竹生荒野外,梢云聳百尋。</p><p class="ql-block">無(wú)人賞高節(jié),徒自抱貞心。</p> <p class="ql-block">《菩薩蠻·憶郎還上層樓曲》</p><p class="ql-block"> [宋] 張先</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">憶郎還上層樓曲。樓前芳草年年綠。</p><p class="ql-block">綠似去時(shí)袍。回頭風(fēng)袖飄。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">郎袍應(yīng)已舊。顏色非長(zhǎng)久。惜恐鏡中春。</p><p class="ql-block">不如花草新。</p> <p class="ql-block">《春暮》</p><p class="ql-block"> [宋] 曹豳</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">門外無(wú)人問落花,綠陰冉冉遍天涯。</p><p class="ql-block">林鶯啼到無(wú)聲處,青草池塘獨(dú)聽蛙。</p> <p class="ql-block">《秋蘭賦》</p><p class="ql-block"> 袁枚 〔清代〕</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 秋林空兮百草逝,若有香兮林中至。既蕭曼以襲裾,復(fù)氤氳而繞鼻。雖脈脈兮遙聞,覺熏熏然獨(dú)異。予心訝焉,是乃芳蘭,開非其時(shí),寧不知寒?</p><p class="ql-block"> 于焉步蘭陔,循蘭池,披條數(shù)萼,凝目尋之。果然蘭言,稱某在斯。業(yè)經(jīng)半謝,尚挺全枝。啼露眠以有待,喜采者之來遲。茍不因風(fēng)而棖觸,雖幽人其猶未知。于是舁之蕭齋,置之明窗。朝焉與對(duì),夕焉與雙。慮其霜厚葉薄,黨孤香瘦,風(fēng)影外逼,寒心內(nèi)疚。乃復(fù)玉幾安置,金屏掩覆。雖出入之余閑,必褰簾而三嗅。誰(shuí)知朵止七花,開竟百日。晚景后凋,含章貞吉。露以冷而未晞,莖以勁而難折;瓣以斂而壽永,香以淡而味逸。商飆為之損威,涼月為之增色。留一穗之靈長(zhǎng),慰半生之蕭瑟。</p><p class="ql-block"> 予不覺神心布覆,深情容與。析佩表潔,浴湯孤處。倚空谷以流思,靜風(fēng)琴而不語(yǔ)。</p><p class="ql-block"> 歌曰:秋雁回空,秋江停波。蘭獨(dú)不然,芬芳彌多。秋兮秋兮,將如蘭何!</p> <p class="ql-block">《念奴嬌·書東流村壁》</p><p class="ql-block"> [宋] 辛棄疾</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 野棠花落,又匆匆過了,清明時(shí)節(jié)。刬地東風(fēng)欺客夢(mèng),一枕云屏寒怯。曲岸持觴,垂楊系馬,此地曾經(jīng)別。樓空人去,舊游飛燕能說。</p><p class="ql-block"> 聞道綺陌東頭,行人長(zhǎng)見,簾底纖纖月。舊恨春江流不斷,新恨云山千疊。料得明朝,尊前重見,鏡里花難折。也應(yīng)驚問:近來多少華發(fā)?</p> <p class="ql-block">《水龍吟·舟中聞琴聲》</p><p class="ql-block"> [宋] 汪元量</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">鼓鞞驚破霓裳,海棠亭北多風(fēng)雨。歌闌酒罷,玉啼金泣,此行良苦。駝背模糊,馬頭奩匝,朝朝暮暮。自都門燕別,龍艘錦纜,空載得、春歸去。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">目斷東南半壁,悵長(zhǎng)淮、已非吾土。受降城下,草如霜白,凄涼酸楚。粉陣紅圍,夜深人靜,誰(shuí)賓誰(shuí)主。對(duì)漁燈一點(diǎn),羈愁一搦,譜琴中語(yǔ)。</p> <p class="ql-block">《風(fēng)流子·茅舍槿籬溪曲》</p><p class="ql-block"> [五代] 孫光憲</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">茅舍槿籬溪曲,雞犬自南自北。</p><p class="ql-block">菰葉長(zhǎng),水葓開,門外春波漲綠。</p><p class="ql-block">聽織,聲促,軋軋鳴梭穿屋。</p> <p class="ql-block">《七夕二首·其一》</p><p class="ql-block"> 清—德容</p><p class="ql-block">玉露金風(fēng)報(bào)素秋,穿針樓上獨(dú)含愁。</p><p class="ql-block">雙星何事今宵會(huì),遺我庭前月一鉤。</p> <p class="ql-block">《秋興》</p><p class="ql-block"> [宋] 陸游</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">白發(fā)蕭蕭欲滿頭,歸來三見故山秋。</p><p class="ql-block">醉憑高閣乾坤迮,病入中年日月遒。</p><p class="ql-block">百戰(zhàn)鐵衣空許國(guó),五更畫角只生愁。</p><p class="ql-block">明朝煙雨桐江岸,且占丹楓系釣舟。</p> <p class="ql-block">《觀書》</p><p class="ql-block"> [明] 于謙</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">書卷多情似故人,晨昏憂樂每相親。</p><p class="ql-block">眼前直下三千字,胸次全無(wú)一點(diǎn)塵。</p><p class="ql-block">活水源流隨處滿,東風(fēng)花柳逐時(shí)新。</p><p class="ql-block">金鞍玉勒尋芳客,未信我廬別有春。</p> <p class="ql-block">軌物范世</p> <p class="ql-block">《水龍吟·過南劍雙溪樓》</p><p class="ql-block"> 宋—辛棄疾</p><p class="ql-block">舉頭西北浮云,倚天萬(wàn)里須長(zhǎng)劍。人言此地,夜深長(zhǎng)見,斗牛光焰。我覺山高,潭空水冷,月明星淡。待燃犀下看,憑欄卻怕,風(fēng)雷怒,魚龍慘。</p><p class="ql-block">峽束蒼江對(duì)起,過危樓,欲飛還斂。元龍老矣!不妨高臥,冰壺涼簟。千古興亡,百年悲笑,一時(shí)登覽。問何人又卸,片帆沙岸,系斜陽(yáng)纜?</p> <p class="ql-block">《念奴嬌》 </p><p class="ql-block"> 宋—張孝祥</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 洞庭青草,近中秋、更無(wú)一點(diǎn)風(fēng)色。玉界瓊田三萬(wàn)頃,著我扁舟一葉。素月分輝,明河共影,表里俱澄澈。悠然心會(huì),妙處難與君說。</p><p class="ql-block"> 應(yīng)念嶺表經(jīng)年,孤光自照,肝膽皆冰雪。短鬢蕭疏襟袖冷,穩(wěn)泛滄溟空闊。盡吸西江,細(xì)斟北斗,萬(wàn)象為賓客。叩舷獨(dú)嘯,不知今夕何夕?</p> <p class="ql-block">《浣溪沙·春色迷人恨正賒》</p><p class="ql-block"> 顧敻 〔五代〕</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">春色迷人恨正賒,</p><p class="ql-block">可堪蕩子不還家,</p><p class="ql-block">細(xì)風(fēng)輕露著梨花。</p><p class="ql-block">簾外有情雙燕飏,</p><p class="ql-block">檻前無(wú)力綠楊斜。</p><p class="ql-block">小屏狂夢(mèng)極天涯。</p> <p class="ql-block">《臨江仙·櫻桃落盡春歸去》</p><p class="ql-block"> [宋] 李煜</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">櫻桃落盡春歸去,蝶翻金粉雙飛。</p><p class="ql-block">子規(guī)啼月小樓西,玉鉤羅幕,惆悵暮煙垂。</p><p class="ql-block">別巷寂寥人散后,望殘煙草低迷。</p><p class="ql-block">爐香閑裊鳳凰兒,空持羅帶,回首恨依依。</p> <p class="ql-block">簡(jiǎn)書陸游詩(shī)</p> <p class="ql-block">翰逸神飛</p> <p class="ql-block">弱翎倦飛</p> <p class="ql-block">《雜詩(shī)》</p><p class="ql-block"> [唐] 佚名</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">近寒食雨草萋萋,著麥苗風(fēng)柳映堤。</p><p class="ql-block">等是有家歸未得,杜鵑休向耳邊啼。</p> <p class="ql-block">《思遠(yuǎn)人·紅葉黃花秋意晚》</p><p class="ql-block"> [宋] 晏幾道</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">紅葉黃花秋意晚,千里念行客。</p><p class="ql-block">飛云過盡,歸鴻無(wú)信,何處寄書得。</p><p class="ql-block">淚彈不盡臨窗滴。就硯旋研墨。</p><p class="ql-block">漸寫到別來,此情深處,紅箋為無(wú)色。</p> <p class="ql-block">《浣溪沙》</p><p class="ql-block"> 蘇 軾</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">游蘄水清泉寺,寺臨蘭溪,溪水西流。</p><p class="ql-block">山下蘭芽短浸溪,松間沙路凈無(wú)泥。</p><p class="ql-block">蕭蕭暮雨子規(guī)啼。誰(shuí)道人生無(wú)再少?</p><p class="ql-block">門前流水尚能西!休將白發(fā)唱黃雞。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">譯文</p><p class="ql-block"> 游歷在蘄水的清泉寺,清泉寺面對(duì)著蘭溪,蘭溪的水向西流去。</p><p class="ql-block"> 山腳下蘭草嫩芽浸入小溪, 松林間沙路干凈得沒有泥, 傍晚細(xì)雨中傳來布谷鳥陣陣啼叫聲。</p><p class="ql-block"> 誰(shuí)說人老就不可再年少? 門前流水還能執(zhí)著奔向西邊!不要在老年感嘆時(shí)光流逝,自傷衰老。</p> <p class="ql-block">《定風(fēng)波·莫聽穿林打葉聲》</p><p class="ql-block"> [宋] 蘇軾</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">三月七日,沙湖道中遇雨。</p><p class="ql-block">雨具先去,同行皆狼狽,余獨(dú)不覺。</p><p class="ql-block">已而遂晴,故作此詞。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">莫聽穿林打葉聲,何妨吟嘯且徐行。</p><p class="ql-block">竹杖芒鞋輕勝馬,誰(shuí)怕?一蓑煙雨任平生。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">料峭春風(fēng)吹酒醒,微冷,山頭斜照卻相迎。</p><p class="ql-block">回首向來蕭瑟處,歸去,也無(wú)風(fēng)雨也無(wú)晴。</p> <p class="ql-block">李白詩(shī)二首</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《月下獨(dú)酌》</p><p class="ql-block"> [唐] 李白</p><p class="ql-block">花間一壺酒,獨(dú)酌無(wú)相親。</p><p class="ql-block">舉杯邀明月,對(duì)影成三人。</p><p class="ql-block">月既不解飲,影徒隨我身。</p><p class="ql-block">暫伴月將影,行樂須及春。</p><p class="ql-block">我歌月徘徊,我舞影零亂。</p><p class="ql-block">醒時(shí)相交歡,醉后各分散。</p><p class="ql-block">永結(jié)無(wú)情游,相期邈云漢。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《宣州謝脁樓餞別校書叔云》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">棄我去者,昨日之日不可留;</p><p class="ql-block">亂我心者,今日之日多煩憂。</p><p class="ql-block">長(zhǎng)風(fēng)萬(wàn)里送秋雁,對(duì)此可以酣高樓。</p><p class="ql-block">蓬萊文章建安骨,中間小謝又清發(fā)。</p><p class="ql-block">俱懷逸興壯思飛,欲上青天攬明月。</p><p class="ql-block">抽刀斷水水更流,舉杯銷愁愁更愁。</p><p class="ql-block">人生在世不稱意,明朝散發(fā)弄扁舟。</p> <p class="ql-block">靜影沉璧</p><p class="ql-block">(平靜的月影映在水底,好似沉下的一塊玉)</p> <p class="ql-block">清雅絕塵(清新雅致,一塵不染)</p> <p class="ql-block">《秋波媚·晚登》</p><p class="ql-block"> [宋] 陸游</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋到邊城角聲哀。烽火照高臺(tái)。</p><p class="ql-block">悲歌擊筑,憑高酹酒,此興悠哉。</p><p class="ql-block">多情誰(shuí)似南山月,特地暮云開。</p><p class="ql-block">潮橋煙柳,曲江池館,應(yīng)待人來。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">譯文</p><p class="ql-block">秋意來到邊城,聲聲號(hào)角哀鳴,平安烽火映照著高興亭。擊筑高歌,站在高處把酒灑向國(guó)土,引起了收復(fù)關(guān)中的無(wú)限興致。</p><p class="ql-block">誰(shuí)能像多情的南山明月,把層層的暮云都推開?灞橋邊的如煙翠柳,曲江池畔的美麗樓臺(tái),應(yīng)該在月下佇立,等待著我軍收復(fù)失地,勝利歸來。</p> <p class="ql-block">石濤《秋興詩(shī)》三首</p> <p class="ql-block">《筆法訣》</p><p class="ql-block"> 晉—王羲之</p><p class="ql-block"> 夫欲書之時(shí),當(dāng)收視反聽,絕慮凝神,心正氣和,則契于玄妙。心神不正,字則攲斜;志氣不和,書必顛覆。其道同魯廟之器,虛則攲,滿則覆,中則正。正者,沖和之謂也。</p> <p class="ql-block">《撥不斷·菊花開》</p><p class="ql-block"> 元——馬致遠(yuǎn)</p><p class="ql-block">菊花開,正歸來。伴虎溪僧、鶴林友、龍山客,似杜工部、陶淵明、李太白,在洞庭柑、東陽(yáng)酒、西湖蟹。哎,楚三閭休怪!</p> <p class="ql-block">《堤上行三首》</p><p class="ql-block"> [唐] 劉禹錫</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">酒旗相望大堤頭,堤下連檣堤上樓。</p><p class="ql-block">日暮行人爭(zhēng)渡急,槳聲幽軋滿中流。</p><p class="ql-block">江南江北望煙波,入夜行人相應(yīng)歌。</p><p class="ql-block">桃葉傳情竹枝怨,水流無(wú)限月明多。</p><p class="ql-block">春堤繚繞水徘徊,酒舍旗亭次第開。</p><p class="ql-block">日晚上樓招估客,軻峨大艑落帆來。</p> <p class="ql-block">《朝中措·梅》</p><p class="ql-block"> [宋] 陸游</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">幽姿不入少年場(chǎng)。無(wú)語(yǔ)只凄涼。</p><p class="ql-block">一個(gè)飄零身世,十分冷淡心腸。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">江頭月底,新詩(shī)舊夢(mèng),孤恨清香。</p><p class="ql-block">任是春風(fēng)不管,也曾先識(shí)東皇。</p> <p class="ql-block">《鷓鴣天·家住蒼煙落照間》</p><p class="ql-block"> [宋] 陸游</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">家住蒼煙落照間。絲毫塵事不相關(guān)。</p><p class="ql-block">斟殘玉瀣行穿竹,卷罷黃庭臥看山。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">貪嘯傲,任衰殘。不妨隨處一開顏。</p><p class="ql-block">元知造物心腸別,老卻英雄似等閑。</p> <p class="ql-block">《端午》</p><p class="ql-block"> 唐— 文秀 </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">節(jié)分端午自誰(shuí)言,萬(wàn)古傳聞為屈原。</p><p class="ql-block">堪笑楚江空渺渺,不能洗得直臣冤。</p> <p class="ql-block">屈原至于江濱,被發(fā)行吟澤畔,顏色憔悴,形容枯槁。漁父見而問之曰:“子非三閭大夫歟?何故而至此?”屈原曰:“舉世皆濁而我獨(dú)清,眾人皆醉而我獨(dú)醒,是以見放?!睗O父曰:“夫圣人者,不凝滯于物,而能與世推移。舉世皆濁,何不隨其流而揚(yáng)其波?眾人皆醉,何不哺其糟而啜其醨?何故懷瑾握瑜,而自令見放為?”屈原曰:“吾聞之,新沐者必彈冠,新浴者必振衣。人又誰(shuí)能以身之察察,受物之汶汶者乎?寧赴常流而葬乎江魚腹中耳。又安能以皓皓之白,而蒙世之溫蠖乎?”乃作《懷沙》之賦。于是懷石,遂自投汨羅以死。</p><p class="ql-block"> 漢司馬遷《史記—屈原列傳》選</p> <p class="ql-block">《夜坐》</p><p class="ql-block"> 宋代 陸游</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">杳杳霜鐘十里聲,娟娟江月半窗明。</p><p class="ql-block">陳編欲絕猶堪讀,微火相依更有情。</p><p class="ql-block">九曲煙云新散吏,百年鉛槧老諸生。</p><p class="ql-block">頹然待旦君無(wú)笑,尚勝聞雞賦早行。</p> <p class="ql-block">《滿江紅·端陽(yáng)前作》</p><p class="ql-block"> 疑[漢]王充</p><p class="ql-block">千載悠悠,成習(xí)俗,天中端午。萬(wàn)戶家中纏米粽,三閭廟外吟君賦。</p><p class="ql-block">祭圣賢,忠義蕩乾坤,傷君去。逢佳節(jié),粼粼波上,百舟爭(zhēng)渡。</p><p class="ql-block">奸當(dāng)?shù)溃{言布;遭放逐,悲難訴。嘆家亡國(guó)破,汨羅歸處。</p><p class="ql-block">志潔行廉爭(zhēng)日月,辭微文約傳千古。子沉江,鶴駕淚淫淫,何其苦。</p> <p class="ql-block">《秋浦歌》</p><p class="ql-block"> 唐—李白</p><p class="ql-block">爐火照天地,</p><p class="ql-block">紅星亂紫煙。</p><p class="ql-block">赧朗明月夜,</p><p class="ql-block">歌曲動(dòng)寒川。</p> <p class="ql-block">《題松雪墨梅》</p><p class="ql-block"> (遼金元)錢惟善</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">小橋流水雪晴時(shí),曾折幽芳寄所思。</p><p class="ql-block">明月觀深春夢(mèng)遠(yuǎn),玉堂仙客寫橫枝。</p> <p class="ql-block">古人詠梅詩(shī)三首</p> <p class="ql-block">《輞川閑居贈(zèng)裴秀才迪》</p><p class="ql-block"> [唐] 王維</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">寒山轉(zhuǎn)蒼翠,秋水日潺湲。</p><p class="ql-block">倚杖柴門外,臨風(fēng)聽暮蟬。</p><p class="ql-block">渡頭馀落日,墟里上孤煙。</p><p class="ql-block">復(fù)值接輿醉,狂歌五柳前。</p> <p class="ql-block">書占泉兄詞:</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《江城子 —圓明園雨夢(mèng)》</p><p class="ql-block"> 劉占泉</p><p class="ql-block">彀紋恨有幾千層?哪堪聽,夢(mèng)魂驚。廢水殘園,一去斷回程。萬(wàn)語(yǔ)鶯兒千語(yǔ)燕,都嘆這,敗家聲。 百年奔馬取英名。愛農(nóng)耕,貴蒼生。劍指邊關(guān),吟嘯且徐行。卻畏西洋三把火,根已朽,遂無(wú)能。</p> <p class="ql-block">《續(xù)詩(shī)品—用筆》</p><p class="ql-block"> 清—袁枚</p><p class="ql-block">思苦而晦,絲不成繩。書多而壅,膏乃滅燈。焚香再拜,拜筆一枝。星月驅(qū)使,華岳奔馳。能剛能柔,忽斂忽縱。筆豈能然?惟悟所用。</p> <p class="ql-block">《永遇樂·次稼軒北固樓詞韻》</p><p class="ql-block"> 宋—姜夔</p><p class="ql-block">云隔迷樓,苔封很石,人向何處。數(shù)騎秋煙,一篙寒汐,千古穴來去。使君心在,蒼厓綠嶂,苦被北門留住。有尊中酒差可飲,大旗盡繡熊虎。</p><p class="ql-block">前身諸葛,來游此地,數(shù)語(yǔ)便酬三顧。樓外冥冥,江皋隱隱,認(rèn)得征西路。中原生聚,神京耆老,南望長(zhǎng)淮金鼓。問當(dāng)時(shí)、依依種柳,至今在否。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">姜白石詞擬稼軒詞意且常有妙變,余甚愛之,尤喜其詞尾含蓄生動(dòng),搖曳生姿,幽雋秀雅之氣昂然。且疑受教于“修水黃詞”,也擅用典,初看隔膜,細(xì)讀豁然,實(shí)余偶像也![偷笑]</p> <p class="ql-block">《月下獨(dú)酌四首·其一》</p><p class="ql-block"> [唐] 李白</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">花間一壺酒,獨(dú)酌無(wú)相親。</p><p class="ql-block">舉杯邀明月,對(duì)影成三人。</p><p class="ql-block">月既不解飲,影徒隨我身。</p><p class="ql-block">暫伴月將影,行樂須及春。</p><p class="ql-block">我歌月徘徊,我舞影零亂。</p><p class="ql-block">醒時(shí)相交歡,醉后各分散。</p><p class="ql-block">永結(jié)無(wú)情游,相期邈云漢。</p> <p class="ql-block">《西湖雨》</p><p class="ql-block"> 元—張可久</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 刪抹了東坡詩(shī)句,湖涂了西子妝梳,山色空濛水模糊。行云神女夢(mèng),潑墨范寬圖,掛黑龍?zhí)焱庥辍?lt;/p> <p class="ql-block">書宋晏殊詩(shī)四首</p> <p class="ql-block">書占泉兄采風(fēng)詩(shī):</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《卜算子 永定河暮》</p><p class="ql-block"> 劉占泉</p><p class="ql-block">月已半成圓,水闊侵沙路。夏至蟬鳴惹我煩,尋此清幽處。</p><p class="ql-block">獨(dú)臥古沉舟,細(xì)聽盧溝渡。道是橋頭好望鄉(xiāng),卻讓鄉(xiāng)音誤。(聽,仄)</p> <p class="ql-block">《玉蝴蝶·望處雨收云斷》</p><p class="ql-block"> 柳永 〔宋代〕</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">望處雨收云斷,憑闌悄悄,目送秋光。</p><p class="ql-block">晚景蕭疏,堪動(dòng)宋玉悲涼。</p><p class="ql-block">水風(fēng)輕,蘋花漸老,月露冷、梧葉飄黃。</p><p class="ql-block">遣情傷。故人何在,煙水茫茫。</p><p class="ql-block">難忘,文期酒會(huì),幾孤風(fēng)月,屢變星霜。</p><p class="ql-block">海闊山遙,未知何處是瀟湘。</p><p class="ql-block">念雙燕、難憑遠(yuǎn)信,指暮天、空識(shí)歸航。</p><p class="ql-block">黯相望。斷鴻聲里,立盡斜陽(yáng)。</p> <p class="ql-block">《長(zhǎng)相思·云千重》</p><p class="ql-block"> 宋—陸游</p><p class="ql-block">云千重,水千重,</p><p class="ql-block">身在千重云水中。</p><p class="ql-block">月明收釣筒。</p><p class="ql-block">頭未童,耳未聾,</p><p class="ql-block">得酒猶能雙臉紅。</p><p class="ql-block">一尊誰(shuí)與同。</p> <p class="ql-block">《對(duì)酒》</p><p class="ql-block"> [宋] 陸游</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">閑愁如飛雪,入酒即消融。</p><p class="ql-block">好花如故人,一笑杯自空。</p><p class="ql-block">流鶯有情亦念我,柳邊盡日啼春風(fēng)。</p><p class="ql-block">長(zhǎng)安不到十四載,酒徒往往成衰翁。</p><p class="ql-block">九環(huán)寶帶光照地,不如留君雙頰紅。</p> <p class="ql-block">“格物致知”</p><p class="ql-block">出自《禮記·大學(xué)》:“致知在格物,物格而后知至。”意謂對(duì)世間萬(wàn)事萬(wàn)物進(jìn)行仔細(xì)研究,并從中獲得知識(shí)經(jīng)驗(yàn)。</p> <p class="ql-block">《夜夢(mèng)游沈園》</p><p class="ql-block"> 宋 · 陸游</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">城南小陌又逢春,只見梅花不見人。</p><p class="ql-block">玉骨久成泉下土,墨痕猶鎖壁間塵。</p> <p class="ql-block">《登樓賦》</p><p class="ql-block"> 東漢——王粲</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 登茲樓以四望兮,聊暇日以銷憂。覽斯宇之所處兮,實(shí)顯敞而寡仇。挾清漳之通浦兮,倚曲沮之長(zhǎng)洲。背墳衍之廣陸兮,臨皋隰之沃流。北彌陶牧,西接昭邱。華實(shí)蔽野,黍稷盈疇。雖信美而非吾土兮,曾何足以少留!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 遭紛濁而遷逝兮,漫逾紀(jì)以迄今。情眷眷而懷歸兮,孰憂思之可任?憑軒檻以遙望兮,向北風(fēng)而開襟。平原遠(yuǎn)而極目兮,蔽荊山之高岑。路逶迤而修迥兮,川既漾而濟(jì)深。悲舊鄉(xiāng)之壅隔兮,涕橫墜而弗禁。昔尼父之在陳兮,有歸歟之歎音。鐘儀幽而楚奏兮,莊舄顯而越吟。人情同于懷土兮,豈窮達(dá)而異心!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 惟日月之逾邁兮,俟河清其未極。冀王道之一平兮,假高衢而騁力。懼匏瓜之徒懸兮,畏井渫之莫食。步棲遲以徙倚兮,白日忽其將匿。風(fēng)蕭瑟而并興兮,天慘慘而無(wú)色。獸狂顧以求群兮,鳥相鳴而舉翼,原野闃其無(wú)人兮,征夫行而未息。心凄愴以感發(fā)兮,意忉怛而憯惻。循階除而下降兮,氣交憤于胸臆。夜參半而不寐兮,悵盤桓以反側(cè)。</p> <p class="ql-block">《游鳳林寺西嶺》</p><p class="ql-block"> [唐] 孟浩然</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">共喜年華好,來游水石間。</p><p class="ql-block">煙容開遠(yuǎn)樹,春色滿幽山。</p><p class="ql-block">壺酒朋情洽,琴歌野興閑。</p><p class="ql-block">莫愁歸路暝,招月伴人還。</p> <p class="ql-block">遠(yuǎn)上寒山石徑斜,白雲(yún)生處有人家,停車坐愛楓林晚,霜葉紅于二月花。</p> <p class="ql-block">兩個(gè)黃鸝鳴翠柳…</p> <p class="ql-block">燈火年年作近鄰,韋編汗簡(jiǎn)苦陳陳。不知適意緣何事,祇信捐書一語(yǔ)真。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">《有美堂暴雨》</p><p class="ql-block"> [宋] 蘇軾</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">游人腳底一聲雷,滿座頑云撥不開,</p><p class="ql-block">天外黑風(fēng)吹海立,浙東飛雨過江來。</p><p class="ql-block">十分瀲滟金樽凸,千杖敲鏗羯鼓催。</p><p class="ql-block">喚起謫仙泉酒面,倒傾鮫室瀉瓊瑰。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">沒打雷,沒下雨,沒刮風(fēng),寫首東坡先生詩(shī),</p><p class="ql-block">看暴雨來不來[偷笑]</p> <p class="ql-block">《夜游宮·記夢(mèng)寄師伯渾》</p><p class="ql-block"> [宋] 陸游</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">雪曉清笳亂起。夢(mèng)游處、不知何地。</p><p class="ql-block">鐵騎無(wú)聲望似水。</p><p class="ql-block">想關(guān)河,雁門西,青海際。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">睡覺寒燈里。漏聲斷、月斜窗紙。</p><p class="ql-block">自許封侯在萬(wàn)里。</p><p class="ql-block">有誰(shuí)知,鬢雖殘,心未死。</p> <p class="ql-block">明陳繼儒《小窗幽記》選句</p> <p class="ql-block">《鷺鷥》</p><p class="ql-block"> 唐—杜牧</p><p class="ql-block">雪衣雪發(fā)青玉嘴,群捕魚兒溪影中。</p><p class="ql-block">驚飛遠(yuǎn)映碧山去,一樹梨花落晚風(fēng)。</p> <p class="ql-block">《滿江紅·送李正之提刑入蜀》</p><p class="ql-block"> 宋—辛棄疾</p><p class="ql-block">蜀道登天,一杯送、繡衣行客。</p><p class="ql-block">還自嘆、中年多病,不堪離別。</p><p class="ql-block">東北看驚諸葛表,西南更草相如檄。</p><p class="ql-block">把功名、收拾付君侯,如椽筆。</p><p class="ql-block">兒女淚,君休滴。荊楚路,吾能說。</p><p class="ql-block">要新詩(shī)準(zhǔn)備,廬山山色。</p><p class="ql-block">赤壁磯頭千古浪,銅鞮陌上三更月。</p><p class="ql-block">正梅花、萬(wàn)里雪深時(shí),須相憶。</p> <p class="ql-block">《畫堂春·落紅》</p><p class="ql-block"> [宋] 秦觀</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">落紅鋪徑水平池。弄晴小雨霏霏。</p><p class="ql-block">杏園憔悴杜鵑啼。無(wú)奈春歸。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">柳外畫樓獨(dú)上,憑闌手捻花枝。</p><p class="ql-block">放花無(wú)語(yǔ)對(duì)斜暉。此恨誰(shuí)知。</p> <p class="ql-block">《晚坐》</p><p class="ql-block"> 明-居節(jié)</p><p class="ql-block">鴉背夕陽(yáng)盡,柴門暮色初。</p><p class="ql-block">山寒漸風(fēng)露,人語(yǔ)半樵漁。</p><p class="ql-block">落葉聞?wù)杓?,蘆花映日疏。</p><p class="ql-block">年年楚江上,不見雁將書。</p> <p class="ql-block">《生查子·元夕戲陳敬叟》</p><p class="ql-block"> 宋李重元</p><p class="ql-block">繁燈奪霽華。戲鼓侵明發(fā)。物色舊時(shí)同,情味中年別。</p><p class="ql-block">淺畫鏡中眉,深拜樓西月。人散市聲收,漸入愁時(shí)節(jié)。</p> <p class="ql-block">【點(diǎn)絳唇·試燈夜初晴】</p><p class="ql-block"> [宋] 吳文英</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">卷盡愁云,素娥臨夜新梳洗。暗塵不起。酥潤(rùn)凌波地。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">輦路重來,仿佛燈前事。情如水。小樓熏被。春夢(mèng)笙歌里。</p> <p class="ql-block">古人禪詩(shī)二首</p> <p class="ql-block">李白《粉圖山水歌》</p>