<p class="ql-block"><span style="color:rgb(255, 138, 0);">濱海湖畔,又多了一抹紅色,一抹富有靈氣和亮色的紅。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">冬日浮塵清風(fēng)拂,況怡春色潤(rùn)延年</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">不知白雪染秋色,聽雪寧?kù)o沁心田</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">天水一色,純凈的藍(lán),藍(lán)的雅致,藍(lán)的讓人心況神怡,這就是洱海冬日那一抹,出水芙蓉般地渾然天成。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">人生最可貴的,莫過于以一顆純粹清澈的內(nèi)心生活,多了一分淡泊,少了一些紛擾;多了一分清閑,少了一分爭(zhēng)斗。任窗外風(fēng)雨飄搖,我自微笑,與時(shí)光同行。不求轟轟烈烈,只愿舒適坦然。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">到了洱海邊,看到了那真樸的畫面,你就懂得了什么是舒適坦然。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">眾鳥高飛盡,孤云獨(dú)去閑。相看兩不厭,只有洱濱水。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">風(fēng)輕云淡的日子,更適于靜靜領(lǐng)悟生活的美好。嘗遍這世間冷暖,才能真正領(lǐng)悟一顆恬靜如初、溫潤(rùn)如玉的心。往后余生,掬一捧清水,握一份淡然,盈一眸清遠(yuǎn),靜以修身,隨遇而安。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">于山水處從容,于無聲處清歡。</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">守一份清靜,度一場(chǎng)清歡。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">細(xì)雨斜風(fēng)作曉寒,淡煙疏柳媚晴灘。入淮清洛漸漫漫。雪沫乳花浮午盞,蓼茸蒿筍試春盤。人間有味是清歡?!巍ぬK軾《浣溪沙·細(xì)雨斜風(fēng)作曉寒》</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">尋一方閑逸,得一份自在。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">問余何意棲碧山,笑而不答心自閑。桃花流水窅然去,別有天地非人間。——唐·李白《山中問答》</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">于山重水復(fù)間,尋一處柳暗花明。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">莫笑農(nóng)家臘酒渾,豐年留客足雞豚。山重水復(fù)疑無路,柳暗花明又一村。簫鼓追隨春社近,衣冠簡(jiǎn)樸古風(fēng)存。從今若許閑乘月,拄杖無時(shí)夜叩門。——南宋·陸游《游山西村》</span></p> <p class="ql-block"><span style="color:rgb(176, 79, 187);">持一顆閑心,看鷗鳥嬉戲。</span></p>