<p class="ql-block"> 詠梅賦詞為諸多文人雅士最喜愛的表達(dá)方式,梅花有明艷的風(fēng)姿,暗香幽聞的情趣。高潔,堅(jiān)韌,忠貞,傲雪凌霜,鐵骨錚錚,千百年來,多少文人墨客詠梅贊梅,長(zhǎng)盛不衰,以梅自譽(yù),從而形成中國傳統(tǒng)文化獨(dú)特的“梅精神”以對(duì)梅花的鐘愛,借景抒情,是中國古人的一大文化傳統(tǒng),一直延續(xù)至今。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 在百花凋零冬天,唯有臘梅花正盛開,在公園,在小區(qū),在馬路邊,一棵棵的臘梅開得正艷麗,花枝伸展墻外,陣陣香蘊(yùn)撲鼻而來,是冬天里的一抹亮色,寒夜中的一絲溫暖,臘梅不畏吐芬芳,深深吸引著過路人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 宋 . 王安石</p><p class="ql-block"> 墻角數(shù)枝梅,凌寒獨(dú)自開。</p><p class="ql-block"> 遙知不是雪,為有暗香來。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block"> 宋 . 鄭剛中</p><p class="ql-block"> 縞衣仙子變新裝,</p><p class="ql-block"> 淺染春到一樣黃。</p><p class="ql-block"> 不肯皎然爭(zhēng)臘雪,</p><p class="ql-block"> 只將孤艷付幽香。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 孤艷付幽香</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 唐 .羅鄴</p><p class="ql-block"> 繁如瑞雪壓枝開,</p><p class="ql-block"> 越嶺吳溪免用栽。</p><p class="ql-block"> 卻是五候家味識(shí),</p><p class="ql-block"> 春風(fēng)不被過江來。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 宋. 何應(yīng)龍</p><p class="ql-block"> 睛日烘開小蜜房,</p><p class="ql-block"> 紫檀心里認(rèn)蜂黃。</p><p class="ql-block"> 一冬不被風(fēng)吹落,</p><p class="ql-block"> 卻訝江梅易斷腸。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 宋 . 陸游</p><p class="ql-block"> 聞道梅花坼曉風(fēng),</p><p class="ql-block"> 雪堆遍滿四山中,</p><p class="ql-block"> 何方可化身千億,</p><p class="ql-block"> 一樹梅花一放翁。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 宋. 王安石</p><p class="ql-block"> 白玉堂前一樹梅</p><p class="ql-block"> 為誰零落為誰開</p><p class="ql-block"> 唯有春風(fēng)最相惜</p><p class="ql-block"> 一年一度一歸來</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 宋 .盧鉞</p><p class="ql-block"> 梅雪爭(zhēng)春不肯降,</p><p class="ql-block"> 騷人閣筆費(fèi)評(píng)章。</p><p class="ql-block"> 梅須遜雪三分白,</p><p class="ql-block"> 雪卻輸梅一段香。</p><p class="ql-block"> 梅花和雪花都認(rèn)為各自占盡了春色,誰也不肯服輸,難壞了詩人,難寫評(píng)判文章。</p><p class="ql-block"> 梅花須遜讓雪花三分晶瑩潔白,雪落卻輸給梅花一段清香。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 卜算子.詠梅</p><p class="ql-block"> 宋. 陸游</p><p class="ql-block"> 驛外斷橋邊,寂寞開無主,</p><p class="ql-block">已是黃昏獨(dú)自愁,更是風(fēng)和雨。</p><p class="ql-block"> 無意苦爭(zhēng)春,一任群芳妒,</p><p class="ql-block"> 凌作成泥輾作塵,僅有香如故。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 詩人借詠梅,表現(xiàn)了詩人懷才不遇,寂寞狐獨(dú),但不論怎樣受挫折,永遠(yuǎn)保持高風(fēng)勁節(jié)的情操。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 唐 ,王維</p><p class="ql-block"> 君自故鄉(xiāng)來,應(yīng)知故鄉(xiāng)事。</p><p class="ql-block"> 來日綺窗前,寒梅著花末。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">.</p> <p class="ql-block"> 雨后的臘梅花,花朵上的水珠,如少女的淚。</p><p class="ql-block"> 誰說梅花沒有淚,幾度寒來望春歸。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 清平樂 ,年年</p><p class="ql-block"> 雪 里</p><p class="ql-block"> 宋 .李清照</p><p class="ql-block"> 年年雪里,常插梅花醉,</p><p class="ql-block"> 挼盡梅花無好意,</p><p class="ql-block"> 贏得滿衣清淚</p><p class="ql-block"> 今年海角天涯</p><p class="ql-block"> 蕭蕭兩鬢生華</p><p class="ql-block"> 看取晚來風(fēng)勢(shì)</p><p class="ql-block"> 故應(yīng)難看梅花</p><p class="ql-block"> 這首詩寫出了李清照晚年生活的情景,看著那晚風(fēng)吹著開放的梅花,回憶小時(shí)候賞梅插梅的情景,而現(xiàn)很難回去了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 從古至今,文人雅士詠梅贊梅,她象征著中華民族不屈不撓,頑強(qiáng)拼搏,不畏艱難的可貴品質(zhì),這也是我們必須傳承可敬之處。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 圖片手機(jī)拍攝</p><p class="ql-block"> 古詩詞來自于網(wǎng)絡(luò)</p><p class="ql-block"><br></p>