<p class="ql-block"><b>幸福雖然只有兩字,但卻是無(wú)數(shù)人追求一輩子的目標(biāo)。</b></p><p class="ql-block"><b>為了這兩個(gè)字,多少人奔波一生,就為讓家人和自己過(guò)上幸福的日子。</b></p><p class="ql-block"><b>但這樣就幸福了嗎?幸福的真正含義是什么呢?</b></p><p class="ql-block"><b>古人用詩(shī)詞來(lái)告訴我們,幸福并非是高官厚祿,也并非是光宗耀祖,而是有一顆懂得知足的心。</b></p><p class="ql-block"><b>這樣即便是在平淡的生活中,也能感受到幸福的樂(lè)趣。</b></p> <p class="ql-block"><b>《江村》</b></p><p class="ql-block"><b>唐·杜甫</b></p><p class="ql-block"><b>清江一曲抱村流,長(zhǎng)夏江村事事幽。</b></p><p class="ql-block"><b>自去自來(lái)堂上燕,相親相近水中鷗。</b></p><p class="ql-block"><b>老妻畫(huà)紙為棋局,稚子敲針作釣鉤。</b></p><p class="ql-block"><b>但有故人供祿米,微軀此外更何求?</b></p><p class="ql-block"><b>不用為生活而奔波,不用因家庭而煩惱,這就是最大的幸福。</b></p><p class="ql-block"><b>雖然住在鄉(xiāng)村之中,但有妻子陪伴,有孩子作樂(lè),還有摯友相伴,這樣的人生還有什么追求的呢?</b></p><p class="ql-block"><b>人生走得太快,難免會(huì)不幸福,何嘗不停下一段時(shí)間,靜享歲月安好呢?</b></p> <p class="ql-block"><b>《過(guò)故人莊》</b></p><p class="ql-block"><b>唐·孟浩然</b></p><p class="ql-block"><b>故人具雞黍,邀我至田家。</b></p><p class="ql-block"><b>綠樹(shù)村邊合,青山郭外斜。</b></p><p class="ql-block"><b>開(kāi)軒面場(chǎng)圃,把酒話(huà)桑麻。</b></p><p class="ql-block"><b>待到重陽(yáng)日,還來(lái)就菊花。</b></p><p class="ql-block"><b>要說(shuō)在平淡的生活中,什么事情最幸福,那一定是故友重逢,把酒飲茶。</b></p><p class="ql-block"><b>在豐收的季節(jié),朋友邀請(qǐng)我到家中去,喝著碗中的美酒,看著窗外的美景,訴說(shuō)著家常,這樣的生活怎么能不美好?</b></p><p class="ql-block"><b>朋友相聚在一起時(shí),自然舒適,不用硬找話(huà)題,不用刻意打扮,隨意聊聊便能讓被雜事煩擾的心重新變得快樂(lè)起來(lái)。</b></p> <p class="ql-block"><b>《歸園田居》(其一)</b></p><p class="ql-block"><b>魏晉·陶淵明</b></p><p class="ql-block"><b>少無(wú)適俗韻,性本愛(ài)丘山。</b></p><p class="ql-block"><b>誤落塵網(wǎng)中,一去三十年。</b></p><p class="ql-block"><b>羈鳥(niǎo)戀舊林,池魚(yú)思故淵。</b></p><p class="ql-block"><b>開(kāi)荒南野際,守拙歸園田。</b></p><p class="ql-block"><b>方宅十余畝,草屋八九間。</b></p><p class="ql-block"><b>榆柳蔭后檐,桃李羅堂前。</b></p><p class="ql-block"><b>曖曖遠(yuǎn)人村,依依墟里煙。</b></p><p class="ql-block"><b>狗吠深巷中,雞鳴桑樹(shù)顛。</b></p><p class="ql-block"><b>戶(hù)庭無(wú)塵雜,虛室有余閑。</b></p><p class="ql-block"><b>久在樊籠里,復(fù)得返自然。</b></p><p class="ql-block"><b>如果太過(guò)在意別人的眼光,那么就算是再努力,也不會(huì)幸福。</b></p><p class="ql-block"><b>厭倦了官場(chǎng)的陶淵明,不顧其他人的眼光和不解,孤身一人離開(kāi)官場(chǎng)前去隱居。</b></p><p class="ql-block"><b>按著自己的喜好,找到自己的節(jié)奏,拋棄世俗的眼光,就可將平淡的生活過(guò)得有滋有味。</b></p> <p class="ql-block"><b>《漁歌子》</b></p><p class="ql-block"><b>唐·張志和</b></p><p class="ql-block"><b>西塞山前白鷺飛,</b></p><p class="ql-block"><b>桃花流水鱖魚(yú)肥。</b></p><p class="ql-block"><b>青箬笠,綠蓑衣,</b></p><p class="ql-block"><b>斜風(fēng)細(xì)雨不須歸。</b></p><p class="ql-block"><b>幸福是什么?幸福就是做喜歡的事情,看美麗的風(fēng)景,就算生活平淡,也會(huì)怡然自得。</b></p><p class="ql-block"><b>何必追求那過(guò)眼云煙,不如把眼光放在當(dāng)下,過(guò)好當(dāng)下每一天。</b></p> <p class="ql-block"><b>《清平樂(lè)·村居》</b></p><p class="ql-block"><b>宋·辛棄疾</b></p><p class="ql-block"><b>茅檐低小,溪上青青草。</b></p><p class="ql-block"><b>醉里吳音相媚好,白發(fā)誰(shuí)家翁媼?</b></p><p class="ql-block"><b>大兒鋤豆溪東,中兒正織雞籠。</b></p><p class="ql-block"><b>最喜小兒亡賴(lài),溪頭臥剝蓮蓬。 </b></p><p class="ql-block"><b>雖是記錄一家五口的生活,但不難看出字里行間中的幸福。</b></p><p class="ql-block"><b>天下再大,大不過(guò)一個(gè)家。</b></p><p class="ql-block"><b>家不用大,不用繁華,只要里面住著愛(ài)的人,彼此相愛(ài),一起為了未來(lái)努力,便足夠幸福。</b></p> <p class="ql-block"><b>《社日》</b></p><p class="ql-block"><b>唐·王駕</b></p><p class="ql-block"><b>鵝湖山下稻粱肥,豚柵雞棲半掩扉。</b></p><p class="ql-block"><b>桑柘影斜春社散,家家扶得醉人歸。</b></p><p class="ql-block"><b>生活需要一些儀式感,儀式感就是使某一天與其他日子不同,使某一時(shí)刻與其他時(shí)刻不同。</b></p><p class="ql-block"><b>這跟矯情無(wú)關(guān), 它只關(guān)乎你對(duì)生活的熱愛(ài)和對(duì)幸福的敏感。 </b></p><p class="ql-block"><b>平淡生活中,有儀式感是最真實(shí)的幸福。</b></p> <p class="ql-block"><b>《浣溪沙》 </b></p><p class="ql-block"><b>宋·蘇軾</b></p><p class="ql-block"><b>細(xì)雨斜風(fēng)作曉寒,淡煙疏柳媚晴灘。</b></p><p class="ql-block"><b>入淮清洛漸漫漫。</b></p><p class="ql-block"><b>雪沫乳花浮午盞,蓼茸蒿筍試春盤(pán)。</b></p><p class="ql-block"><b>人間有味是清歡。</b></p><p class="ql-block"><b>平淡生活中,趁著風(fēng)光正好去游玩是最真實(shí)的幸福。</b></p><p class="ql-block"><b>趁著風(fēng)光大好,和心愛(ài)之人攜伴而行, 人間真正有味道的便是這些清淡的歡愉。</b></p> <p class="ql-block"><b>《渭川田家》</b></p><p class="ql-block"><b>唐·王維</b></p><p class="ql-block"><b>斜陽(yáng)照墟落,窮巷牛羊歸。</b></p><p class="ql-block"><b> 野老念牧童,倚杖候荊扉。</b></p><p class="ql-block"><b>雉雊麥苗秀,蠶眠桑葉稀。</b></p><p class="ql-block"><b>田夫荷鋤至,相見(jiàn)語(yǔ)依依。</b></p><p class="ql-block"><b>即此羨閑逸,悵然吟式微。</b></p><p class="ql-block"><b>平淡生活中,有人等你回家是最真實(shí)的幸福。</b></p><p class="ql-block"><b>下班時(shí)剛好煮好的飯菜,夜歸時(shí)家里的留著柔和的燈,長(zhǎng)夜漫漫時(shí)一起談心的話(huà)語(yǔ),細(xì)水長(zhǎng)流的日子中處處是真真切切的幸福。</b></p> <p class="ql-block"><b>當(dāng)繁花掉落,回歸平靜,回過(guò)身你會(huì)猛然發(fā)現(xiàn),平平淡淡才是真,這才是最真實(shí)的幸福。</b></p><p class="ql-block"><b>平淡的生活,真實(shí)的幸福,即于平平淡淡的日子里感受真真切切的幸福。</b></p><p class="ql-block"><b>愿你我都能在平淡的時(shí)光里,發(fā)現(xiàn)那些最美好的幸福。</b></p>