<p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">過去的事情就過去了,顧建東同學的那個身世,那個性格,注定了她那樣的命運。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">一年后的一九七四年,五月二十九日,我們八隊青年點同學晚飯后,又聚集在青年點門口閑侃?;厥淄?,談論起了去年顧建東之死,大家唏噓不己,我一時感慨,轉身回屋,俯案疾筆,寫下了:</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">她的死去....</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">心堅意斷歸黃泉,死于辛丑六月間,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">一縷青煙隨風去,不見暑月雪花寒。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">時過一載常思念,五尺烈女天地間,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">性慧聰靈先飛鳥,為何橫尸大路邊。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">時過一載常推敲,生逝非易有因緣,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">離群索性非神圣,親疏友散同窗遠。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">當事則迷悔亦晚,嚼碎黃連肚中嚥,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">自恨江河流不盡,入地無門登廣寒。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">前車之轍后車鑒,人生滄海撥正帆,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">無論命運多坎坷,昂首面對笑云天。</span></p><p class="ql-block"><b>廣勝1974.5.29日于昌</b></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">一揮而就,托腮思意,無著無落,傾吐心語,唉唉唉,恨恨恨!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">有話不說、有理不講,這清高古怪的性格,真真地要了她的命。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">此照片中間者便是顧建東,那是文革初期,家庭惡運未來之時,花兒一般陽光燦爛的她,正滿懷欣喜地和同學們在一起排練文娛節(jié)目。這張照片珍貴呀,每每賞觀,浮想連篇,默然神暗,她的一生,如蒼穹流星,一閃劃過,難覓蹤影…</span></p> 謝謝欣賞 <p class="ql-block"><b>圖片來自網絡</b></p>