<p class="ql-block"> 一直以來,竹子被文人墨客所鐘愛,他們愛它的堅(jiān)貞不屈,折服它的凜凜氣節(jié),他們寫下了無數(shù)詠嘆竹子的詩篇,沁人心脾。</p><p class="ql-block">(一)《詠竹》宋?黃庭堅(jiān)</p><p class="ql-block">竹筍才生黃犢角,蕨芽出長(zhǎng)小兒拳</p><p class="ql-block">試尋野萊炊香飯,便是江南二月天</p> <p class="ql-block">(二)《竹石》清?鄭板橋</p><p class="ql-block">咬定青山不放松,立根原在破巖中</p><p class="ql-block">千磨萬擊還堅(jiān)勁,任爾東西南北風(fēng)</p> <p class="ql-block">(三)《詠竹》唐?唐彥謙</p><p class="ql-block">醉臥涼陰沁骨清,石床冰簟夢(mèng)難成</p><p class="ql-block">月明午夜生虛籟,誤聽風(fēng)聲是雨聲</p> <p class="ql-block">(四)《雨中看新竹》清?張晉</p><p class="ql-block">綠樹濃陰匝地稠,高情偏為此君留</p><p class="ql-block">小園一夜添新雨,滿眼琳瑯競(jìng)出頭</p> <p class="ql-block">(五)《賦得階前嫩竹》張正見</p><p class="ql-block">翠竹梢云自結(jié)叢,輕花嫩筍欲凌空</p><p class="ql-block">砌曲橫枝屢解籜,階來疏葉強(qiáng)來風(fēng)</p> <p class="ql-block">(六)《詠新竹》清?際智</p><p class="ql-block">此君志欲擎天碧,聳出云頭高百尺</p><p class="ql-block">只恐年深化作龍,一朝飛去不留跡</p> <p class="ql-block">(七)《新竹》清?鄭板橋</p><p class="ql-block">新竹高于舊竹枝,全憑老干為扶持</p><p class="ql-block">明年在有新生者,十丈龍孫繞鳳池</p> <p class="ql-block">(八)《洗竹》唐?王貞白</p><p class="ql-block">道院竹繁教略洗,鳴琴酌酒看扶疏</p><p class="ql-block">不圖結(jié)實(shí)來雙鳳,且要長(zhǎng)竿釣巨魚</p> <p class="ql-block">(九)《新竹》宋?釋居簡(jiǎn)</p><p class="ql-block">嫩青霣籜未禁搖,細(xì)字何煩扈碧綃</p><p class="ql-block">乘月露捎須點(diǎn)滴,少留墨色到明朝</p> <p class="ql-block">(十)《新竹》宋?釋德洪</p><p class="ql-block">瑯玕數(shù)本倚墻陰,新筍均條忽作林</p><p class="ql-block">昨夜小軒添得境,卻煩佳月碎篩金</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">感謝您的光臨,祝您開心快樂每一天!</b></p>