<p class="ql-block"> 柔柔的一抹蔚藍(lán),悠悠的一朵云彩,風(fēng)兒正輕輕的吹動(dòng)搖籃,看著時(shí)間緩緩流淌,涼悠悠的雨滴落在臉上,原來,春天來了……</p><p class="ql-block"> 春天,花開如詩的季節(jié),在微風(fēng)的吹拂下,滿山坡的野花睜開了眼,連成了片,匯成了海。當(dāng)清晨的第一縷陽光照耀在你我的身上,當(dāng)清脆的鳥鳴啁啾在你我的耳畔,當(dāng)芬芳的花兒向著你我的方向綻放,新的一天又開始了!</p> <p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">青山橫北郭,白水繞東城。</p><p class="ql-block">此地一為別,孤蓬萬里征。</p><p class="ql-block">浮云游子意, 落日故人情。</p><p class="ql-block">揮手自茲去,蕭蕭班馬鳴。</p><p class="ql-block">——《送友人》唐·李白</p><p class="ql-block">渡遠(yuǎn)荊門外 ,來從楚國游。</p><p class="ql-block">山隨平野盡 ,江入大荒流。</p><p class="ql-block">月下飛天鏡 ,云生結(jié)海樓。</p><p class="ql-block">仍憐故鄉(xiāng)水 ,萬里送行舟。</p><p class="ql-block">——《渡荊門送別》唐·李白</p><p class="ql-block">明月出天山 ,蒼茫云海間。</p><p class="ql-block">長風(fēng)幾萬里 ,吹度玉門關(guān)。</p><p class="ql-block">漢下白登道, 胡窺青海灣。</p><p class="ql-block">由來征戰(zhàn)地 ,不見有人還。</p><p class="ql-block">戍客望邊邑,思?xì)w多苦顏。</p><p class="ql-block">高樓當(dāng)此夜 ,嘆息未應(yīng)閑。</p><p class="ql-block">——《關(guān)山月》唐·李白</p><p class="ql-block">鸚鵡來過吳江水,江上洲傳鸚鵡名。</p><p class="ql-block">鸚鵡西飛隴山去,芳洲一個(gè)樹何青青。</p><p class="ql-block">煙開蘭葉香風(fēng)暖,岸夾桃花錦浪生。</p><p class="ql-block">遷客此時(shí)徒極目,長洲孤月向誰明。</p><p class="ql-block">——《鸚鵡洲》唐·李白</p> <p class="ql-block"> 百戰(zhàn)沙場(chǎng)碎鐵衣,城南已合數(shù)重圍。</p><p class="ql-block"> 突營射殺呼延將,獨(dú)領(lǐng)殘兵千騎歸。</p><p class="ql-block"> ——《從軍行·百戰(zhàn)沙場(chǎng)碎鐵衣》唐·李白</p><p class="ql-block"> 金樽清酒斗十千,</p><p class="ql-block"> 玉盤珍饈直萬錢。</p><p class="ql-block"> 停杯投箸不能食,</p><p class="ql-block"> 拔劍四顧心茫然。</p><p class="ql-block"> 欲渡黃河冰塞川,</p><p class="ql-block"> 將登太行雪暗天。</p><p class="ql-block"> 閑來垂釣碧溪上,</p><p class="ql-block"> 忽復(fù)乘舟夢(mèng)日邊。</p><p class="ql-block"> 行路難,行路難,</p><p class="ql-block"> 多歧路,今安在?</p><p class="ql-block"> 長風(fēng)破浪會(huì)有時(shí),</p><p class="ql-block"> 直掛云帆濟(jì)滄海。</p><p class="ql-block"> ——《行路難·其一》唐·李白</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">鳳凰臺(tái)上鳳凰游 ,鳳去臺(tái)空江自流。</p><p class="ql-block">吳宮花草埋幽徑 ,晉代衣冠成古丘。</p><p class="ql-block">三山半落青天外 ,二水中分白鷺洲。</p><p class="ql-block">總為浮云能蔽日, 長安不見使人愁。</p><p class="ql-block">——《等金陵鳳凰臺(tái)》唐·李白</p><p class="ql-block">誰家玉笛暗飛聲,散入春風(fēng)滿洛城。</p><p class="ql-block">此夜曲中聞?wù)哿?,何人不起故園情。</p><p class="ql-block">——《春夜洛城聞笛》唐·李白</p><p class="ql-block">長相思,在長安。</p><p class="ql-block">絡(luò)偉秋啼金井瀾,微霜凄凄簟色寒。</p><p class="ql-block">孤燈不明思欲絕 ,卷帷望月空長嘆。</p><p class="ql-block">美人如花隔云端!</p><p class="ql-block">上有青冥之長天,下有綠水之波瀾。</p><p class="ql-block">天長路遠(yuǎn)魂飛苦 ,夢(mèng)魂不到關(guān)山難。</p><p class="ql-block">長相思 ,摧心肝!</p><p class="ql-block">——《長相思?其一》唐·李白</p><p class="ql-block">日色欲盡花含煙,月明如素愁不眠。</p><p class="ql-block">趙瑟初停鳳凰柱, 蜀琴欲奏鴛鴦弦。</p><p class="ql-block">此曲有意無人傳 ,愿隨春風(fēng)寄燕然。</p><p class="ql-block">憶君迢迢隔青天。</p><p class="ql-block">昔時(shí)橫波目,今作流淚泉。</p><p class="ql-block">不信妾腸斷 ,歸來看取明鏡前。</p><p class="ql-block">——《長相思?其二》唐·李白</p><p class="ql-block">長安一片月, 萬戶搗衣聲。</p><p class="ql-block">秋風(fēng)吹不盡 ,總是玉關(guān)情。</p><p class="ql-block">何日平胡虜 ,良人罷遠(yuǎn)征。</p><p class="ql-block">——《子夜吳歌?秋歌》唐·李白</p><p class="ql-block"> 李白是我國唐代最偉大的詩人之一,他極富浪漫氣息,他的詩歌氣魄宏大、想象力豐富,讀來,如登仙山。李白共留下幾百首詩歌,其中,有很多經(jīng)典傳世之作,至今讀來,依然吟唱不絕。</p>