<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">“唐代詩壇有一股空前的大丈夫之風,連憂傷都是浩蕩的,連曲折都是透徹的,連私情都是干爽的,連隱語都是靚麗的?!嗲镉辍吨袊拿}》我們以前品味了唐詩中的形式美,這里開始品味唐詩中的情韻之美?。ㄐ?,陽;陰柔的美學(xué)形態(tài),也蘊含情韻之美)</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 中華民族悠久的歷史中,真正稱得上“世界帝國”的,只有唐代。它不同于現(xiàn)代概念的帝國主義之武裝,戰(zhàn)力的“帝國”。它是文化的豪放,坦蕩。氣度非凡,風度翩翩,骨力健碩,骨氣凜然!是文化的帝國!這樣的精神氣質(zhì),以美妙的藝術(shù)作品為媒介代代相傳,使我們現(xiàn)代人有幸感受其情懷!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">唐朝的書法名家不少。比如歐陽詢、顏真卿、柳公權(quán)的楷書。在學(xué)習前人的基礎(chǔ)上,獨創(chuàng)出了屬于自己的風格,形成了“歐體”、“顏體”和“柳體”;懷素和張旭的草書,尤其是狂草。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 最能體現(xiàn)唐代文化風骨的,便是唐詩。它以美的直覺形式,展現(xiàn)著生活的方式和生命的狀態(tài)!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 我們這里品味唐詩中的情韻之美,做一個類比:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">杜(甫)詩如唐楷,李(白)詩如狂草,孟(浩然)詩如行書,王(維)如行楷……</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我們先來欣賞浩蕩的憂傷:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">登幽州臺歌</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">[ 唐 ] 陳子昂</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">前不見古人,后不見來者。</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">念天地之悠悠,獨愴然而涕下!</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">懷古之作,幽州臺,燕王專為招賢納士而筑,得樂毅而下七十二城。登臺觸情,觀照古今,起興而歌!這份惆悵:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">時間上的無盡,空間上的無垠!綿綿不絕的憂傷灑滿天地,渾厚濃郁的惆悵凝聚成珠!</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">無題</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">【唐】李商隱</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">相見時難別亦難,</span><b style="font-size:20px;">東風無力百花殘。</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">……</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">刻意傷春復(fù)別春!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">浩蕩的春風,苦苦等待中來了,又急匆匆浩蕩而去!是為:“見難,別亦難”。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">荷葉生時春恨生,荷葉枯時秋恨成?。ê扇~,生于暮春)出自李商隱《暮秋獨游曲江》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">李商隱,不用過多的“即景生情”,他的詩,不用觀照世間萬物,不用觀照人情冷暖,只觀照自己的內(nèi)心世界。而這一花一葉,是內(nèi)心世界所創(chuàng)造出的意象,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">真是佛家:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">一花一世界,一葉一菩提 。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">出自佛學(xué)經(jīng)典語論《佛典》的《華嚴經(jīng)》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">山中</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">[ 唐 ] 王勃</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">長江悲已滯,萬里念將歸。</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">況屬高風晚,山山黃葉飛</b><span style="font-size:20px;">。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">登樂游原</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">唐.李商隱</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">向晚意不適,驅(qū)車登古原。</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">夕陽無限好,只是近黃昏</b><span style="font-size:20px;">。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">大江,春風,秋風,夕陽</b><span style="font-size:20px;">。以直覺形式觸動人的感官,這樣的憂傷,令人無處逃遁,卻又能以百花,黃葉,夕陽。凄艷之美觸動心魂!以唯美的生活方式,展現(xiàn)憂傷的生命狀態(tài)!</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">再來欣賞純潔心靈之間的碰撞,清明神情之間的交匯:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《送柴侍御》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">王昌齡</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">沅水通波接武岡,送君不覺有離傷。</span></p><p class="ql-block"><i style="font-size:20px;"><u>青山一道同云雨,明月何曾是兩鄉(xiāng)。</u></i></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">同在天地間,聚散莫茫然。何處的青山,都能乘蔭于云彩,經(jīng)風歷雨;只要在同一輪明月下沐浴清輝,距離再遠,也沒有分開。因為有同一片“心鄉(xiāng)”!</span></p><p class="ql-block"><b>附:拙作</b></p><p class="ql-block"><b>水調(diào)歌頭?云外鄉(xiāng)關(guān)</b></p><p class="ql-block"><b>詞文/陳仲根</b></p><p class="ql-block"><b>路沒林深處,水盡黛山邊。鷺鷗飄落如葉、鏡水泛圈圈。圈散漸平漸遠,漫入菱花開處,偶遇幾支蓮。施槕離沙岸,去坐水中天。</b></p><p class="ql-block"><b>回頭看,灘已遠,翠峰環(huán)。風輕云淡、于此勝似井蛙閑。橫臥舟頭攬勝,嶺上游人看我,各似畫中仙。峰水人松鷺,云外共鄉(xiāng)關(guān)。</b></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《送杜少府之任蜀州》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">王勃</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">……</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">海內(nèi)存知己,天涯若比鄰。</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">無為在歧路,兒女共沾巾。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">別董大</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">[ 唐 ] 高適</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">千里黃云白日曛,北風吹雁雪紛紛。</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">莫愁前路無知己,天下誰人不識君?</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">六翮飄飖私自憐,一離京洛十余年。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">丈夫貧賤應(yīng)未足,今日相逢無酒錢。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">江夏別宋之悌</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">[ 唐·李白 ]</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">楚水清若空,遙將碧海通。</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">人分千里外,興在一杯中</b><span style="font-size:20px;">。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">谷鳥吟晴日,江猿嘯晚風。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">平生不下淚,于此泣無窮。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">王勃:無需“日日思君不見君,共飲長江水”的形式———知己,讓一切的形式顯得多余!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">高適:今日相逢無酒錢?!?,連“勸君更盡一杯酒”的過場也不走,也沒有“西出陽關(guān)無故人”的牽掛!不做“馬滑霜濃,不如休去,直是少行人!”的兒女情長的挽留!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">李白:“人分千里外,興在一杯中?!睂ⅰ扒Ю锕矉染辍钡钠碓福饕槐宕?,浸淫心魂!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">他們的情誼,情義無需任何載體,直接流淌在血液中,融化在心魂里。我們感受到“英雄氣爽”,不見“兒女情長”!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">而借助于載體的有“一片冰心在玉壺。”“冰”和玉一樣純潔,是會融化的,與壺融為一體!</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">唐詩中,天各一方的生活方式,離愁別緒的生命狀態(tài),也會以清冷之美觸動情懷,是以美來展現(xiàn)凄苦,還是以苦來襯托美?只可意會,不可言傳。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">關(guān)山月</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">唐?盧照鄰</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">塞垣通碣石,虜障抵祁連。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">相思在萬里,明月正孤懸。</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">影移金岫北,光斷玉門前。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">寄言閨中婦,時看鴻雁天</b><span style="font-size:20px;">。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">明月孤懸,欄外清影,仰望夜空,鴻雁翩翩!</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">月夜</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">[ 唐 ] 杜甫</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">今夜鄜州月,閨中只獨看。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">遙憐小兒女,未解憶長安。</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">香霧云鬟濕,清輝玉臂寒。</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">何時倚虛幌,雙照淚痕干。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">杜甫在長安獄中,月夜牽掛家中妻子兒女?!凹抑械膬号?,他們還小,不懂我在長安的遭遇吧!應(yīng)該只有妻獨自一人,倚窗望月,濃霧濕潤了她的鬢髻吧,那裸露在月光之下的玉臂也應(yīng)該感到寒意!”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">審美情趣,是脫離實際生活的利害關(guān)系,體驗生活狀態(tài)的直覺形態(tài)!而這兩首,創(chuàng)造出的直覺形態(tài)調(diào)動了我們的視覺,嗅覺,聽覺,觸覺體驗,體驗到的意象,觸發(fā)思念的情感!</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">玉階怨</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">[ 唐 ] 李白</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">玉階生白露,夜久侵羅襪。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">卻下水晶簾,</span><b style="font-size:20px;">玲瓏望秋月。</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">庭前臺階上,濕氣凝結(jié)成露,站得久了,潤濕了腳下羅襪,回到閨房,放下珠簾,轉(zhuǎn)到玲瓏西窗凝望,空空的眼神中只有那那皎潔的月光!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">這樣的圖畫,有一絲“怨氣”嗎?把“怨”當做一種精致的“演繹”!象一段唯美的舞蹈表演!</span></p>