<p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">桃夭【作者】佚名 【朝代】先秦</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">桃之夭夭,灼灼其華。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">之子于歸,宜其室家。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">桃之夭夭,有蕡其實。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">之子于歸,宜其家室。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">桃之夭夭,其葉蓁蓁。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;">之子于歸,宜其家人。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">譯文</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">桃花怒放千萬朵,色彩鮮艷紅似火。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">這位姑娘要出嫁,喜氣洋洋歸夫家。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">桃花怒放千萬朵,果實累累大又多。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">這位姑娘要出嫁,早生貴子后嗣旺。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">桃花怒放千萬朵,綠葉茂盛永不落。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">這位姑娘要出嫁,齊心協(xié)手家和睦。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;"> 《桃夭》也是《詩經(jīng)》中流傳最為廣泛的經(jīng)典詩歌之一,清代學(xué)者姚際恒在《詩經(jīng)通論》說此詩“開千古詞賦詠美人之祖”。首句“桃之夭夭,灼灼其華”可謂詠物寫景的千古名句,也對后世大量以桃花為題材的詩詞作品產(chǎn)生了深遠(yuǎn)的影響。如阮籍《詠懷·昔日繁華子》“天天桃李花,灼灼有輝光”,崔護《題都城南莊》“去年今日此門中,人面桃花相映紅”,白居易《大林寺桃花》“人間四月芳菲盡,山寺桃花始盛開”,蘇軾《惠崇春江晚景》“竹外桃花三兩枝,春江水暖鴨先知”等等。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size: 22px;"> 《桃夭》文筆優(yōu)美,構(gòu)思奇巧,各章首句均以桃花起興,繼以花、果、葉兼作比喻,極有層次感。而花開到結(jié)果、果落到葉盛的漸次變化,也與桃花的生長規(guī)律相吻合,使得整個詩篇水乳、渾成一體。《桃夭》中表現(xiàn)出的傳統(tǒng)婚姻、家庭觀念,也影響了后世禮樂文化數(shù)千年之久。</span></p>