寫給春天的詩(shī) <p class="ql-block">寫給春天的詩(shī)(新韻)</p><p class="ql-block">管友民</p><p class="ql-block">春來(lái)自古愛煞人,君看贊歌多動(dòng)心。</p><p class="ql-block">我望惠風(fēng)休刺骨,勿攜飛雪又揚(yáng)塵。</p> <p class="ql-block">寫給春天的詩(shī)(新韻)</p><p class="ql-block">屈靜新</p><p class="ql-block">??寅三月春遲暖,連日山鄉(xiāng)雪雨寒。</p><p class="ql-block">塞外群芳芽未吐,嫩英細(xì)蕊晚昨年。</p> <p class="ql-block">寫給春天的詩(shī)(新韻)</p><p class="ql-block">趙秀玲</p><p class="ql-block">東風(fēng)二月破冰池,媚柳鮮芽墜萬(wàn)枝。</p><p class="ql-block">細(xì)雨飛斜拂綠陌,繽紛肆意弄芳姿。</p> <p class="ql-block">寫給春天的詩(shī)</p><p class="ql-block">左繼明</p><p class="ql-block">雨雪交相步履遲,寒囊遍揀盡酸詩(shī)。</p><p class="ql-block">陰霾畢竟攔不住,旭日和風(fēng)際此時(shí)。</p> <p class="ql-block">寫給春天的詩(shī)</p><p class="ql-block">左繼明</p><p class="ql-block"><i style="font-size:15px;">壬寅初春,雪覆桃枝。棉毛復(fù)取,風(fēng)中猶瑟。疫厄再起,遵城將閉。生意慘淡,妻子無(wú)依。春色能詩(shī),焉得甘味?</i></p><p class="ql-block">春雪去時(shí)天漸暖,東風(fēng)回卷有余寒。</p><p class="ql-block">繁華欲訴辭難措,揀字新桃紙卻酸。</p> <p class="ql-block">寫給春天的詩(shī)</p><p class="ql-block">佟鳳麗</p><p class="ql-block">(一)</p><p class="ql-block">春華入酒醉流年,幾許光陰轉(zhuǎn)盼間。</p><p class="ql-block">柳綠桃紅鶯囀處,疏詞淺句記清歡。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block"> ?。ǘ?lt;/p><p class="ql-block">歲序灼灼春意濃,桃花夭麗粉嬌容。</p><p class="ql-block">流年入筆描疏影,淡雅情懷短句中。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">寫給春天的詩(shī)</p><p class="ql-block"> 李俊海/半壁山人</p><p class="ql-block">一</p><p class="ql-block">春風(fēng)</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">春風(fēng)</p><p class="ql-block">你的父母是水與火</p><p class="ql-block">因此,你白天</p><p class="ql-block">溫暖</p><p class="ql-block">夜間,卻很</p><p class="ql-block">寒冷</p><p class="ql-block">當(dāng)你黑白不分的時(shí)候</p><p class="ql-block">世界會(huì)被你吹拂出</p><p class="ql-block">無(wú)限燦爛</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">二</p><p class="ql-block">母親河</p><p class="ql-block">村南的那條河</p><p class="ql-block">也叫母親河</p><p class="ql-block">是由于</p><p class="ql-block">父親和母親曾在</p><p class="ql-block">河里沐浴</p><p class="ql-block">后來(lái),他們孩子也在</p><p class="ql-block">河里沐浴</p><p class="ql-block">再后來(lái)啊,河里所有的</p><p class="ql-block">物種,都成為母親的</p><p class="ql-block">最愛</p><p class="ql-block">不允許別人</p><p class="ql-block">侵犯</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">三</p><p class="ql-block">發(fā)情的季節(jié)</p><p class="ql-block">三月</p><p class="ql-block">是發(fā)情的季節(jié)</p><p class="ql-block">花草們發(fā)情了</p><p class="ql-block">漫山遍野</p><p class="ql-block">傾刻間就生機(jī)盎然</p><p class="ql-block">動(dòng)物們發(fā)情了</p><p class="ql-block">追逐間就演繹出</p><p class="ql-block">孕育和浪漫</p><p class="ql-block">而人呢</p><p class="ql-block">一旦發(fā)情了</p><p class="ql-block">這世界就被羞得</p><p class="ql-block">通紅通紅</p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">寫給春天的詩(shī)</p><p class="ql-block">王素霞</p><p class="ql-block">秋天撒下的菠菜籽</p><p class="ql-block">經(jīng)過(guò)一冬孕育</p><p class="ql-block">擠出了</p><p class="ql-block">春天里最早的詩(shī)意</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">三叔把屋前</p><p class="ql-block">通了地氣的地</p><p class="ql-block">修成一壟壟的菜畦</p><p class="ql-block">那是寫給春天的幾行絕句</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">陽(yáng)坡上三三兩兩的人們</p><p class="ql-block">尋找著枯葉下的奇跡</p><p class="ql-block">那略帶苦澀的滋味</p><p class="ql-block">是書寫在味蕾上對(duì)春最深的記憶</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一群放學(xué)后的孩子</p><p class="ql-block">相約空地</p><p class="ql-block">手里拽著長(zhǎng)長(zhǎng)的線</p><p class="ql-block">放飛所有的歡笑和希翼</p><p class="ql-block">那是寫給春天的一首長(zhǎng)律</p> <p class="ql-block">寫給春天的詩(shī)(散文)</p><p class="ql-block"> 王素玲</p><p class="ql-block"> 春天來(lái)了,萬(wàn)物復(fù)蘇。沙沙的春雨,唧唧喳喳的燕子,嘩啦啦的小溪,帶來(lái)了勃勃生機(jī)。一片綠陰,一縷柳絲,一朵朵粉紅……都是春天里的一首詩(shī)。讓人醉在春風(fēng)里。</p><p class="ql-block"> 在我心里,春天里的詩(shī)不是花草樹木而是一位了不起的女兒。 </p><p class="ql-block"> 這位女兒是我的好朋友佟鳳麗。她年近50歲,中等身材,一頭短發(fā),見人說(shuō)話帶著微笑,笑中藏著溫柔與善良。</p><p class="ql-block"> 前些年,父親病逝,她怕母親孤單,提前辦了退休,拋家舍業(yè),從縣城到鄉(xiāng)下陪著母親。這一陪就是十幾年。開始母親還能自己走路,后來(lái)因糖尿病引起的并發(fā)癥,雙腿不能走路,只好坐輪椅。隨著母親慢慢變老,身體越來(lái)越弱,有時(shí)大小便失禁,經(jīng)常拉褲子,尿床,但她從無(wú)怨言,一點(diǎn)點(diǎn)地耐心清洗。為了母親不知吃了多少苦,受了多少累。她除了生活上不分晝夜地照料,還尋找機(jī)會(huì)讓母親過(guò)得更開心。</p><p class="ql-block"> 春分過(guò)后,薺菜、苦麻子,蒲公英等野菜爭(zhēng)著搶著鉆出地面。婦女們帶著孩子,拿著袋子、鐵鏟奔向大地,索取大自然最早的饋贈(zèng) 。 每年佟鳳麗抓住這大好的機(jī)會(huì),騎著三輪車帶著母親來(lái)到田邊。她把母親放在充滿陽(yáng)光的地頭,拿出準(zhǔn)備好的水壺,掏出花生、瓜子,擺在母親面前,然后加入挖野菜的行列。母親沐著陽(yáng)光,嗑著瓜子兒,望著眼前的景象,心里樂開了花。</p><p class="ql-block"> 不一會(huì)功夫她像孩子一樣提著一袋子野菜,跑到母親身邊,母親欣喜地接過(guò)野菜,精心摘去野菜上的枯葉,女兒則跑向另一處田地。 近中午時(shí),佟鳳麗帶著母親,乘著春風(fēng)滿載而歸。</p><p class="ql-block"> 到家后她把挖來(lái)的野菜留下一半,剩下的送給左鄰右舍。然后給母親包最愛吃的野菜餡餃子。</p><p class="ql-block"> 第二天,當(dāng)陽(yáng)光灑在窗口時(shí),母女倆已整裝待發(fā) ,再次去喜歡的地方挖自己喜歡的野菜。</p><p class="ql-block"> 五一前后,天氣變的更暖和了,山坡上的架菜尖、北豆根、馬齒菜等野菜吐出新芽。她帶著母親來(lái)到山腳下。山坡上除了各種野菜,滿山遍野的桃花、杏花、梨花等競(jìng)相開放。一陣陣花香飄來(lái),沁人心脾,讓人心曠神怡。她在采野菜之前,采幾束火紅的杜鵑,插在三輪車上,輪椅上。還風(fēng)趣對(duì)母親說(shuō):“我要把你這老美女變成美麗的花仙子!”母親聽后,那飽經(jīng)滄桑的臉露出孩子般的笑。在她心里采野菜是小,讓母親天天開心是最大的心愿。</p><p class="ql-block"> 就這樣,從春分到夏初,佟鳳麗常常帶著母親從南山到北山,從一個(gè)山岡到另一個(gè)山岡,采野菜,賞春景。她的孝心,灑滿了田間地頭,灑滿了大街小巷;她的孝心感動(dòng)著鄉(xiāng)親們;她的孝心是春天里最美的詩(shī),在家鄉(xiāng)頌揚(yáng)。</p>