<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">牡丹在中國(guó)被稱為“花之富貴者也”。它花大色艷、雍容華貴、富麗端莊、芳香濃郁,素有“國(guó)色天香”、“花中之王”的美稱。在唐代時(shí),牡丹更是為人所追捧。文人墨客極盡華詞麗句,書(shū)寫牡丹花的富態(tài)與絕色之美。</p> <p class="ql-block">《賞牡丹》</p><p class="ql-block">唐·劉禹錫</p><p class="ql-block">庭前芍藥妖無(wú)格,</p><p class="ql-block">池上芙蕖凈少情。</p><p class="ql-block">唯有牡丹真國(guó)色,</p><p class="ql-block">花開(kāi)時(shí)節(jié)動(dòng)京城。</p> <p class="ql-block">《賞牡丹》</p><p class="ql-block">唐·王建</p><p class="ql-block">此花名價(jià)別,開(kāi)艷益皇都。</p><p class="ql-block">香遍苓蓤死,紅燒躑躅枯。</p><p class="ql-block">軟光籠細(xì)脈,妖色暖鮮膚。</p><p class="ql-block">滿蕊攢金粉,含棱縷絳蘇。</p><p class="ql-block">好和薰御服,堪畫(huà)入宮圖。</p><p class="ql-block">晚態(tài)愁新婦,殘妝望病夫。</p><p class="ql-block">教人知個(gè)數(shù),留客賞斯須。</p><p class="ql-block">一夜輕風(fēng)起,千金買亦無(wú)。</p><p class="ql-block">王建寫牡丹從開(kāi)放到凋謝的情態(tài),感慨“賞花當(dāng)及時(shí)”。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">《牡丹》</p><p class="ql-block">唐·薛濤</p><p class="ql-block">去春零落暮春時(shí),</p><p class="ql-block">淚濕紅箋怨別離。</p><p class="ql-block">??直阃讔{散,</p><p class="ql-block">因何重有武陵期?</p><p class="ql-block">傳情每向馨香得,</p><p class="ql-block">不語(yǔ)還應(yīng)彼此知。</p><p class="ql-block">只欲欄邊安枕席,</p><p class="ql-block">夜深閑共說(shuō)相思。</p><p class="ql-block">薛濤把牡丹比作自己的情人,在她的筆下,牡丹似是一個(gè)精靈。</p> <p class="ql-block">《牡丹》</p><p class="ql-block">明·俞大猷</p><p class="ql-block">閑花眼底千千種,</p><p class="ql-block">此種人間擅最奇。</p><p class="ql-block">國(guó)色天香人詠盡,</p><p class="ql-block">丹心獨(dú)抱更誰(shuí)知。</p><p class="ql-block">俞大猷是明代抗倭名將。俞大猷是借牡丹來(lái)抒發(fā)自己不為世人所知的孤獨(dú)和憤懣。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">《牡丹》</p><p class="ql-block">唐·徐凝</p><p class="ql-block">何人不愛(ài)牡丹花,</p><p class="ql-block">占斷城中好物華。</p><p class="ql-block">疑是洛川神女作,</p><p class="ql-block">千嬌萬(wàn)態(tài)破朝霞。</p><p class="ql-block">徐凝以洛神比牡丹,可見(jiàn)對(duì)牡丹的喜愛(ài)贊賞之情。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《牡丹》</p><p class="ql-block">唐·皮日休</p><p class="ql-block">落盡殘紅始吐芳,</p><p class="ql-block">佳名喚作百花王。</p><p class="ql-block">竟夸天下無(wú)雙艷,</p><p class="ql-block">獨(dú)占人間第一香。</p><p class="ql-block">皮日休對(duì)牡丹極盡夸贊之語(yǔ)。</p> <p class="ql-block">《牡丹》</p><p class="ql-block">唐·李商隱</p><p class="ql-block">錦幃初卷衛(wèi)夫人,</p><p class="ql-block">繡被猶堆越鄂君。</p><p class="ql-block">垂手亂翻雕玉佩,</p><p class="ql-block">折腰爭(zhēng)舞郁金裙。</p><p class="ql-block">石家蠟燭何曾剪,</p><p class="ql-block">荀令香爐可待熏。</p><p class="ql-block">我是夢(mèng)中傳彩筆,</p><p class="ql-block">欲書(shū)花葉寄朝云。</p><p class="ql-block">李商隱用牡丹比作美人,借牡丹抒發(fā)對(duì)意中人的愛(ài)慕之情。</p> <p class="ql-block">《戲題牡丹》</p><p class="ql-block">唐·韓愈</p><p class="ql-block">幸自同開(kāi)俱陰隱,</p><p class="ql-block">何須相倚斗輕盈。</p><p class="ql-block">陵晨并作新妝面,</p><p class="ql-block">對(duì)客偏含不語(yǔ)情。</p><p class="ql-block">雙燕無(wú)機(jī)還拂掠,</p><p class="ql-block">游蜂多思正經(jīng)營(yíng)。</p><p class="ql-block">長(zhǎng)年是事皆拋盡,</p><p class="ql-block">今日欄邊暫眼明。</p><p class="ql-block">韓愈用戲試謔調(diào)侃的語(yǔ)氣寫牡丹,別開(kāi)生面。</p><p class="ql-block">韓愈描繪了牡丹的婀娜多姿和誘人魅力,展現(xiàn)了一幅生機(jī)盎然的賞花圖卷,抒發(fā)了對(duì)自然風(fēng)光的熱愛(ài)之情。 </p> <p class="ql-block">牡丹花的傳說(shuō)</p><p class="ql-block">相傳,一個(gè)冰封大地的寒冷天氣,女皇武則天到后苑游玩,天寒地凍,百花雕謝,萬(wàn)物蕭條,心里十分懊惱:若一夜之間,百花齊放,該多好!</p><p class="ql-block">想到這,她面對(duì)百花下詔令道:</p><p class="ql-block">“明朝游上苑,火速報(bào)春知,花須連夜發(fā),莫待曉風(fēng)催!”。</p><p class="ql-block">盡管狂風(fēng)呼嘯,滴水成冰,但眾花仙還是不敢違命。只見(jiàn)后苑中,五顏六色的花朵真的頂風(fēng)冒雪,綻開(kāi)了花蕊。</p><p class="ql-block">但只有一種花未開(kāi),便是牡丹。</p><p class="ql-block">生氣的武則天命人把膽大包天的牡丹逐出京城,貶到洛陽(yáng),誰(shuí)知,這些牡丹到洛陽(yáng),隨便埋入土中,馬上就長(zhǎng)出綠葉,開(kāi)出花朵更是嬌艷無(wú)比。</p><p class="ql-block">牡丹仙子也以其凜然正氣,被眾花仙擁戴為“百花之王”。</p><p class="ql-block">牡丹花品冠群芳,</p><p class="ql-block">況是期間更有王。</p><p class="ql-block">四色變而成百色,</p><p class="ql-block">百般顏色百般香。</p><p class="ql-block">年年花下醉,看盡幾番紅。洛陽(yáng)四月,花開(kāi)谷雨,牡丹傾城,驚艷天下!</p>