<p class="ql-block">牡丹自古以來有“花王”的美譽,它雍容華貴,大方艷美,堪稱傾國傾城,自古以來,便受到了世人的無盡喜愛與推崇,文人墨客也紛紛為它吟誦,不吝贊美之詞?,F(xiàn)在有很多攝影人,更是毫不吝嗇相機快門,充分利用這天賜良機。</p> <p class="ql-block">愛牡丹,賞牡丹,畫牡丹,唱牡丹,拍牡丹,舞牡丹。更是成為了時下的一股潮流。</p><p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">庭前芍藥妖無格,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">池上芙渠凈少情。</b></p><p class="ql-block"><b>唯有牡丹真國色,</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor">?</span>花開時節(jié)動京城。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">——唐·劉禹錫《賞牡丹》</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">何人不愛牡丹花,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">占斷城中好物華。</b></p><p class="ql-block"><b>疑是洛川神女作,</b></p><p class="ql-block"><b>?千嬌萬態(tài)破朝霞。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(255, 138, 0);">——唐·徐凝《牡丹》</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px; color:rgb(1, 1, 1);">有誰會不愛牡丹花呢?滿城皆是繁花,占盡春光,再也沒有比它更美的了。人們醉心觀賞,流連不去,他疑心這是洛川的仙子所造出來的,美不勝收啊。牡丹千姿百態(tài),色彩鮮妍,就像是破曉時分,變幻萬千,瑰麗多姿的朝霞,實在是太炫目了。</span></p> <p class="ql-block">國色朝酣酒,天香夜染衣。</p><p class="ql-block">丹景春醉容,明月問歸期。</p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(255, 138, 0);">——唐·李正封《賞牡丹》</b></p><p class="ql-block">牡丹花開得如火如荼,人們從早晨便開始相聚,在花間飲酒作樂,不知不覺夜幕降臨,連衣裳上也沾染著牡丹的香氣。滿園牡丹令人沉醉,不分白晝夜晚,只想時光走得慢些。明月啊,不要問什么時候回去,人們舍不得離開啊。</p><p class="ql-block">盛放的牡丹明艷無比,而將綻未綻的牡丹,更添了些含羞答答的</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">畫堂簾卷張清宴,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">含香帶霧情無限。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">春風(fēng)愛惜未放開,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:18px;"><span class="ql-cursor">?</span>柘枝鼓振紅英綻。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">——唐·鄭谷《牡丹》</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">畫堂卷起了簾子,準(zhǔn)備好宴會,香氣輕散,淡霧飄飄,這宴會的主角是誰呢?請看那里,春風(fēng)是如此地溫柔,輕輕地拂過,而牡丹花苞飽滿,悄然裂開,露出了紅艷的花瓣,已經(jīng)流露出迷人的氣息。人們設(shè)宴而觀,而接下來,也許還有更多的宴會,因為牡丹一天比一天開得熱鬧了。</p> <p class="ql-block">牡丹為花王,卻開于暮春,不是為了與百花爭艷,更好像是為了留住春天,讓春天走得更慢些。</p><p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">偶然相遇人間世,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">合在增城阿姥家。</b></p><p class="ql-block"><b>有此傾城好顏色,</b></p><p class="ql-block"><b>?天教晚發(fā)賽諸花。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">——唐·劉禹錫《思黯南墅賞牡丹》</b></p><p class="ql-block">在增城阿姥家,偶然遇到了艷麗的牡丹,令詩人大飽眼福,發(fā)出感慨,有如此傾世的好顏色,一定是上天故意安排,讓它晚些開花,這個春天也就圓滿了。就算是晚開,它依然是艷冠群芳啊。</p><p class="ql-block">暮春時節(jié),春光漸稀,牡丹的開放,卻點亮了整個世界,又有什么不滿意的呢?</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">《白牡丹》</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">唐:裴士淹</b></p><p class="ql-block">長安年少惜春殘,</p><p class="ql-block">爭認慈恩紫牡丹。</p><p class="ql-block">別有玉盤承露冷,</p><p class="ql-block">無人起就月中看。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b>滿樹牡丹相次紅,</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor">?</span>客來不放酒盃空。</b></p><p class="ql-block"><b>三分春色二分去,</b></p><p class="ql-block"><b>一處風(fēng)光是處同。</b></p><p class="ql-block"><b>柳絮打殘連夜雨,</b></p><p class="ql-block"><b>桃花飛落五更風(fēng)。</b></p><p class="ql-block"><b>與君飲到如泥醉,</b></p><p class="ql-block"><b>我欲明朝杖屨東。</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">——宋·白玉蟾《快軒書懷》</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">滿樹的牡丹花次第開放,紅艷動人,剛好有客人來,一起飲酒,不能讓酒杯空著??创禾煲堰^去大半,每一處的風(fēng)光都沒什么不同,連夜的風(fēng)雨摧折了柳絮,墜落了桃花,一片殘損的暮春之景。好在,牡丹花開得正好,與客人開懷大飲,哪怕酩酊大醉。明天早晨,詩人還要拄著拐杖,來繼續(xù)欣賞呢!有花,有酒,有朋友,多好的春光!</p> <p class="ql-block">牡丹花也會有凋落之時,這代表春天真的要離開了,人們的戀戀不舍,既是為牡丹,也是為春天。</p><p class="ql-block"><b>惆悵階前紅牡丹,</b></p><p class="ql-block"><b>晚來唯有兩枝殘。</b></p><p class="ql-block"><b>明朝風(fēng)起應(yīng)吹盡,</b></p><p class="ql-block"><b>?夜惜衰紅把火看。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">——唐·白居易《惜牡丹花二首·其一》</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">令詩人感到惆悵的是,階前往日開得熱鬧的紅牡丹,如今卻只有兩枝殘花了。一想到明天清晨的風(fēng),應(yīng)該會將它徹底吹落,詩人萬分不舍和憐惜。他點起了火把,在夜色里照著這兩朵殘紅,獨自賞看。好花不常在,可是他想多陪陪它們,想讓春天多留一會兒,花開花落是自然規(guī)律,可是珍惜每一刻的花開,也是生活里的美好和快樂。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">牡丹,以其鮮妍的色彩,繁復(fù)的花瓣,端雅的儀態(tài),在百花聲勢漸衰的時節(jié),轟轟烈烈地綻放,驚艷了整個世界,也讓春天的繁華達到了巔峰。從古至今,它“花王”的位置無可替代,一花,即是春天的半壁江山!</p> <p class="ql-block">唯有牡丹真國色是劉禹錫的詩,出處《賞牡丹》是唐代文學(xué)家劉禹錫創(chuàng)作的一首托物詠懷詩。</p><p class="ql-block"><b>庭前芍藥妖無格,</b></p><p class="ql-block"><b>池上芙蕖凈少情。</b></p><p class="ql-block"><b> 唯有牡丹真國色,</b></p><p class="ql-block"><b>花開時節(jié)動京城。</b></p><p class="ql-block">譯文:庭院中的芍藥花艷麗雖艷麗,但格調(diào)不高;池面上的荷花明凈倒是明凈,卻缺少熱情。只有牡丹花才是真正的國色,是最美的花,當(dāng)它開花的時候,其盛況轟動了整個京城。</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">牡丹:</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">落盡殘紅始吐芳,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">?佳名喚作百花王。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">競夸天下無雙艷,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">獨立人間第一香。</b></p><p class="ql-block">暮春時節(jié),牡丹花開,冠絕群芳,綻放出最美的春日。牡丹是中國特有的木本名貴花卉,和芍藥是近親。別看牡丹現(xiàn)在名氣大,但在古時,牡丹是依附芍藥出道的。秦以前牡丹和芍藥不分,統(tǒng)稱為芍藥;到了秦漢時期,人們開始把牡丹稱作“木芍藥”。晉代的崔豹在《古今注》里說,“芍藥有二種,有草芍藥,有木芍藥。木者花大而色深,俗呼為牡丹?!蹦档ひ鉃榈せㄖ??!澳怠痹谏镏兄感坌裕@里是說這種植物可以無性繁殖,老植株產(chǎn)生新植株;而“丹”則是指牡丹花多為紅色。李時珍在《本草綱目》中解釋:“雖結(jié)籽而根上生苗,故謂之牡,其花紅色,故謂丹”。</p> <p class="ql-block"> 中國從東晉就開始栽培觀賞牡丹,謝靈運在《游名山記》中就說“永嘉水際竹間多牡丹”。但牡丹真正進入大眾的視野,還要從唐朝說起。野史記載女皇武則天曾在嚴冬令百花開放,唯獨牡丹不開,于是她怒而將牡丹從長安貶至洛陽。真相恰恰相反,武則天家鄉(xiāng)西河出產(chǎn)牡丹,是她首度將家鄉(xiāng)的牡丹移栽到了洛陽的上苑,從此牡丹開始在宮中流行?!度圃姟分羞€收錄了武則天所做的《臘月宣詔幸上苑》,“明朝游上苑,火急報春知?;氝B夜發(fā),莫待曉風(fēng)吹?!贝嗽姲雅实陌詺怙@露無遺,也許人們就是由此演繹出上面的故事。</p> <p class="ql-block">武則天首度栽種牡丹后,這種名不見經(jīng)傳的花卉便在唐朝流傳開來,名傾朝野,被推舉為花中至尊,為詩人爭相歌詠。初唐詩人李正封的殘句“國色朝酣酒,天香染夜衣”,含蓄典雅,對仗工整,非“國色天香”不足以形容牡丹超凡姿容?!昂稳瞬粣勰档せ?,占斷城中好物華。疑是洛川神女作,千嬌萬態(tài)破朝霞?!?詩人徐凝以洛神比喻牡丹,寫出牡丹花的仙氣神韻?!巴デ吧炙幯裏o格,池上芙蕖凈少情。唯有牡丹真國色,花開時節(jié)動京城?!眲⒂礤a用兩種絕色花卉烘托牡丹,“唯”“動”二字把牡丹的王者之美和京城眾人爭相觀賞牡丹的盛況生動地呈現(xiàn)在人們眼前。</p> <p class="ql-block">到了北宋,賞玩牡丹之風(fēng)更勝。宮中暮春會舉辦“賞花釣魚宴”;民間有洛陽萬花會、彭州牡丹會、陳州牡丹會等賞花盛會。“去年春夜游花市,今日重來事宛然。列肆千燈爭閃爍,長廊萬蕊斗鮮妍。交馳翠幰新羅綺,迎獻芳樽細管弦。人道洛陽為樂國,醉歸恍若夢鈞天。”文博彥的《游花市示元珍》所描繪的就是洛陽花市之盛,寫出一國宰輔沉醉于盛世樂國的興奮與愜意。</p> <p class="ql-block">宋代的洛陽已成為牡丹之都,很多詩人歌詠的牡丹均特指洛陽牡丹。司馬光說“洛邑牡丹天下最”,張岷《洛陽觀花》說“平生自是愛花人,到處尋芳不遇真。祗道人間無正色,今朝初見洛陽春?!痹谠娙搜壑?,牡丹是洛陽春的代名詞。洛陽詩人邵雍更以《洛陽春》為題,“洛陽人慣見奇葩,桃李花開未當(dāng)花。須是牡丹花盛發(fā),滿城方始樂無涯?!痹诼尻柸搜壑?,牡丹才是值得觀賞的“人間正色”。</p> <p class="ql-block">牡丹是中國古代花鳥畫的重要題材。最早可見于東晉顧愷之的《洛陽神圖賦卷》,幾叢牡丹在洛水之濱隨風(fēng)搖曳,見證了曹植與洛神的相遇。</p><p class="ql-block">唐代宮廷畫師邊鸞開折枝牡丹先河,“花色紅淡,邑雨疏風(fēng),光彩艷發(fā)”,宋代皇宮還珍藏過他三幅的牡丹畫,可惜現(xiàn)已遺失。周舫的《簪花仕女》圖中,牡丹既是庭前觀賞的植物,也是仕女頭上的簪花,衣服上的圖案,無不大氣雍容。</p> <p class="ql-block"><b>曉看牡丹呈彭仲莊</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">朝代:宋朝|作者:楊萬里</b></p><p class="ql-block">牡丹新植舊來無,</p><p class="ql-block">早起看花花更蘇。</p><p class="ql-block">晴翠滿空天政曉,</p><p class="ql-block">暖紅烝霧汗成珠。</p><p class="ql-block">絕憐嫩日偏催老,</p><p class="ql-block">猶喜輕寒為給扶。</p><p class="ql-block">來歲一株應(yīng)百朵,</p><p class="ql-block">只今紫箏繞根須。</p> <p class="ql-block"><b>《牡丹》</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">唐·李商隱</b></p><p class="ql-block">錦幃初卷衛(wèi)夫人,</p><p class="ql-block">繡被猶堆越鄂君。</p><p class="ql-block">垂手亂翻雕玉佩,</p><p class="ql-block">折腰爭舞郁金裙。</p><p class="ql-block">石家蠟燭何曾剪,</p><p class="ql-block">荀令香爐可待熏。</p><p class="ql-block">我是夢中傳彩筆,</p><p class="ql-block">欲書花葉寄朝云。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">李商隱用牡丹比作美人,借牡丹抒發(fā)對意中人的愛慕之情。</p><p class="ql-block">這首詩借衛(wèi)夫人、越人、貴家舞伎、石家燃燭、荀令香爐等故事描寫牡丹花葉的風(fēng)姿綽約、艷麗色彩和馥郁香味,使牡丹的情態(tài)畢現(xiàn)。明寫牡丹,暗頌佳人,一實一虛,別具一格,令人回味無窮。</p> <p class="ql-block">寫白牡丹最好的一首詩,是唐朝王貞白寫的:(白牡丹)</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">《白牡丹》</b></p><p class="ql-block"><b> 唐 王貞白</b></p><p class="ql-block">谷雨洗纖素,裁為白牡丹。</p><p class="ql-block">異香開玉合,輕粉泥銀盤。</p><p class="ql-block">曉貯露華濕,宵傾月魄寒。</p><p class="ql-block">家人淡妝罷,無語倚朱欄。</p> <p class="ql-block">年來春事不相關(guān),</p><p class="ql-block">一笑除非醉里拚。</p><p class="ql-block">未信花枝憎白發(fā),</p><p class="ql-block">且隨月色傍朱欄。</p><p class="ql-block">他時拜賜猶能記,</p><p class="ql-block">此夜傷心更忍看。</p><p class="ql-block">姚魏風(fēng)流渾謾與,</p><p class="ql-block">坐來雙淚落金盤。</p><p class="ql-block"><b>《和魏都大牡丹》</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">宋-袁甫</b></p> <p class="ql-block">極目風(fēng)沙姚魏家,</p><p class="ql-block">耳邊忍聽后庭花。</p><p class="ql-block">誰能把家前黃醉,</p><p class="ql-block">添得臨風(fēng)感歲華。</p><p class="ql-block"><b>謝惠牡丹</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">宋-許及之</b></p> <p class="ql-block">未嘆春光去有涯,</p><p class="ql-block">詩翁時為送名葩。</p><p class="ql-block">娼條冶葉從過眼,</p><p class="ql-block">魏紫姚黃始是花。</p><p class="ql-block">洗滌壺瓶晨井水,</p><p class="ql-block">護持風(fēng)雨夜窗紗。</p><p class="ql-block">十眉已覺成羞澀,</p><p class="ql-block">且向樽前領(lǐng)物華。</p><p class="ql-block"><b>酬寒泉牡丹</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">宋-釋居簡</b></p> <p class="ql-block">夢里華胥失玉京,</p><p class="ql-block">小闌春事自升平。</p><p class="ql-block">只緣造物偏留意,</p><p class="ql-block">須信凡花浪得名。</p><p class="ql-block">蜀錦浪淘添色重,</p><p class="ql-block">御爐風(fēng)細覺香清。</p><p class="ql-block">金刀一剪腸堪斷,</p><p class="ql-block">綠鬢劉郎半白生。</p><p class="ql-block"><b>題牡丹圖</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">明-伍瑞隆</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">《牡丹》</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:20px;">清-安揚名</b></p><p class="ql-block">艷色妝何異,名花品不同。</p><p class="ql-block">白憐明月下,春醉玉樓中。</p><p class="ql-block">衣染天香紫,脂留一捻紅。</p><p class="ql-block">都緣爭寵愛,朵朵向東風(fēng)。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(255, 138, 0);">國家牡丹園拍牡丹花</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px; color:rgb(255, 138, 0);"> 拍(牡丹花 二喬)有感</span></p><p class="ql-block"><b>一朵牡丹二色花,</b></p><p class="ql-block"><b>一深一淺綻芳華。</b></p><p class="ql-block"><b>瑤臺月下無雙艷,</b></p><p class="ql-block"><b>雍容爾雅二喬花。</b></p><p class="ql-block"><b>國色天香逞雄霸,</b></p><p class="ql-block"><b>盡顯絕代好風(fēng)華。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(255, 138, 0);">——南天一劍</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">壬寅年三月十九日 </b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">綠牡丹</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">清-宋犖</b></p><p class="ql-block"><b>小院名葩絕代無,</b></p><p class="ql-block"><b>雨馀新翠出叢孤。</b></p><p class="ql-block"><b>芳姿點染勞青帝,</b></p><p class="ql-block"><b>媚態(tài)依稀見綠珠。</b></p><p class="ql-block"><b>色借苔紋春自占,</b></p><p class="ql-block"><b>影分竹葉望來殊。</b></p><p class="ql-block"><b>徐熙好倩閨中黛,</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor">?</span>別寫雕闌富貴圖。</b></p> <p class="ql-block">見說姚家與魏家,</p><p class="ql-block">紫瓊黃玉剪紛葩。</p><p class="ql-block">亭亭貴重推名輩,</p><p class="ql-block">歲歲清明賞大花。</p><p class="ql-block">日褪曉晴連影好,</p><p class="ql-block">露添夜冷并枝斜。</p><p class="ql-block">一從婁舞霓裳遍,</p><p class="ql-block">憔悴春風(fēng)怨物華。</p><p class="ql-block"><b>紫牡丹</b></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">元-元好問</b></p> <p class="ql-block">愛牡丹者非詩魔一人,唐代是牡丹的盛開時期,唐代徐夤亦愛之如狂,反復(fù)吟詠,曰:</p><p class="ql-block">其一</p><p class="ql-block"><b>蓓蕾抽開素練囊,</b></p><p class="ql-block"><b>瓊葩薰出白龍香。</b></p><p class="ql-block"><b>裁分楚女朝云片,</b></p><p class="ql-block"><b>剪破姮娥夜月光。</b></p><p class="ql-block"><b>雪句豈須征柳絮,</b></p><p class="ql-block"><b>粉腮應(yīng)恨帖梅妝。</b></p><p class="ql-block"><b>檻邊幾笑東籬菊,</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor">?</span>冷折金風(fēng)待降霜。</b></p> <p class="ql-block">其二</p><p class="ql-block"><b>看遍花無勝此花,</b></p><p class="ql-block"><b>剪云披雪蘸丹砂。</b></p><p class="ql-block"><b>開當(dāng)青律二三月,</b></p><p class="ql-block"><b>破卻長安千萬家。</b></p><p class="ql-block"><b>天縱秾華刳鄙吝,</b></p><p class="ql-block"><b>春教妖艷毒豪奢。</b></p><p class="ql-block"><b>不隨寒令同時放,</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor">?</span>倍種雙松與辟邪。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">唐 · 劉禹錫《賞牡丹》</b></p><p class="ql-block">庭前芍藥妖無格,池上芙蕖凈少情。</p><p class="ql-block">唯有牡丹真國色,花開時節(jié)動京城。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">其三</p><p class="ql-block"><b>萬萬花中第一流,</b></p><p class="ql-block"><b>淺霞輕染嫩銀甌。</b></p><p class="ql-block"><b>能狂綺陌千金子,</b></p><p class="ql-block"><b>也惑朱門萬戶侯。</b></p><p class="ql-block"><b>朝日照開攜酒看,</b></p><p class="ql-block"><b>暮風(fēng)吹落繞欄收。</b></p><p class="ql-block"><b>詩書滿架塵埃撲,</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor">?</span>盡日無人略舉頭。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">唐代吳融《紅白牡丹》詩曰:</b></p><p class="ql-block"><b>不必繁弦不必歌,</b></p><p class="ql-block"><b>情中相對更情多。</b></p><p class="ql-block"><b>殷鮮一半霞分綺,</b></p><p class="ql-block"><b>潔澈傍邊月飐波。</b></p><p class="ql-block"><b>看久愿成莊叟夢,</b></p><p class="ql-block"><b>惜留須待魯陽戈。</b></p><p class="ql-block"><b>重來應(yīng)共今來別,</b></p><p class="ql-block"><b>?風(fēng)墮香殘襯綠莎。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">黯南墅賞牡丹</b></p><p class="ql-block">劉禹錫 〔唐代〕</p><p class="ql-block">偶然相遇人間世,</p><p class="ql-block">合在增城阿姥家。</p><p class="ql-block">有此傾城好顏色,</p><p class="ql-block">天教晚發(fā)賽諸花</p><p class="ql-block">劉禹錫寫過三首關(guān)于牡丹詩,均很有特色。</p><p class="ql-block">五絕《渾侍中宅牡丹》,用白描手法,激賞、盛贊了牡丹花的碩大繁多。</p><p class="ql-block">七絕《賞牡丹》,用抑彼揚此的手法,肯定了牡丹“真國色”的花界地位,真實地寫出了當(dāng)年牡丹花盛開能引起京城轟動的“轟動效應(yīng)”。</p><p class="ql-block">而這一首七絕《思黯南墅賞牡丹》,則運用典故,寫牡丹花艷壓群芳的美麗。</p><p class="ql-block">他于一次偶爾的機會,在牛僧孺南墅中,初次見到牡丹花。</p><p class="ql-block">那一瞬間,就仿佛如同遇到了生命之中“貴人”,</p><p class="ql-block">在他的眼中,牡丹是日月精華的結(jié)晶,應(yīng)栽天上,今日人間相逢,恍惚浸入了仙境之中,跟前擬有靈光浮動。</p><p class="ql-block">這么美麗的花,上天安排她生于晚春,定是教其晚發(fā)而集眾芳之長。</p><p class="ql-block">大器晚成又何妨,走的是心酸了點,崛起得是遲了些,但足夠穩(wěn)定,足夠踏實,即便付出良多,同樣也能花開嫣然。</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">戲題牡丹</b></p><p class="ql-block">唐·韓愈</p><p class="ql-block">幸自同開俱陰隱,</p><p class="ql-block">何須相倚斗輕盈。</p><p class="ql-block">陵晨并作新妝面,</p><p class="ql-block">對客偏含不語情。</p><p class="ql-block">雙燕無機還拂掠,</p><p class="ql-block">游蜂多思正經(jīng)營。</p><p class="ql-block">長年是事皆拋盡,</p><p class="ql-block">今日欄邊暫眼明</p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(255, 138, 0);">賞析</b></p><p class="ql-block">以花喻已的,除了李商隱,還有韓愈。</p><p class="ql-block">公元815年,四十八歲的</p><p class="ql-block">韓愈升任太子右庶子,逢牡丹花開,心情暢快。</p><p class="ql-block">他很慶幸自己能在牡丹花開得枝葉俱茂之時看到這些牡丹,而花葉相襯也是剛好,花朵隱約依稀,它們也毋須互相依倚著爭奇斗艷,以輕盈相比。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">清晨到來時一朵朵花兒都像新妝的面龐一樣,對著賞花的賓客偏偏都含著羞怯不語的深情。</p><p class="ql-block">沒有心機的雙燕時時從花上掠過,多情的游蜂卻正在花間盤旋采蜜。</p><p class="ql-block">而牡丹的盛開,也讓多年來懶于過問世事的他禁不住眼光暫時明亮起來。</p><p class="ql-block">全詩對牡丹的形態(tài)、顏色雖無直接的描寫,但以擬人用法寫牡丹的“俱陰隱”、“斗輕盈”、“新妝面”、“不語情”,卻比直接來描寫牡丹更為形象生動。</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">唐代羅隱《牡丹花》詩曰:</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>似共東風(fēng)別有因,</b></p><p class="ql-block"><b>絳羅高卷不勝春。</b></p><p class="ql-block"><b>若教解語解傾國,</b></p><p class="ql-block"><b>任是無情也動人。</b></p><p class="ql-block"><b>芍藥與君為近侍,</b></p><p class="ql-block"><b>芙蓉何處避芳塵。</b></p><p class="ql-block"><b>可憐朝令功成后,</b></p><p class="ql-block"><b>辜負秾華過此身。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">羅隱另一首為牡丹而做,曰:</b></p><p class="ql-block"><b>艷多煙重欲開難,</b></p><p class="ql-block"><b>紅蕊當(dāng)心一抹擅。</b></p><p class="ql-block"><b>公子醉歸燈下見,</b></p><p class="ql-block"><b>美人朝插鏡中看。</b></p><p class="ql-block"><b>當(dāng)庭始覺春風(fēng)貴,</b></p><p class="ql-block"><b>帶雨方知國色寒。</b></p><p class="ql-block"><b>日晚更將何所似,</b></p><p class="ql-block"><b>太真無力憑欄桿。</b></p> <p class="ql-block">嘆牡丹:韶華易逝,芳菲成煙,空留殘燭紅羅帳。</p><p class="ql-block">常言:花無百日紅。愈是鮮花著錦、烈火烹油,愈是難以長久??v使集蘅蕪之芳菲于一身,終抵不過歲月流沙,抵不過東君之步。四月,是牡丹的季節(jié),陌上紅塵,我曾經(jīng)來過,可君未到,花已老,奈若何?我只能站在洛陽冰冷的街衢,一個字“等”。</p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px; color:rgb(255, 138, 0);">唐代詩人李賀一首《牡丹種曲》描寫了牡丹成長、怒放、向晚短暫的一生。曰:</b></p><p class="ql-block"><b>蓮枝未長秦蘅老,</b></p><p class="ql-block"><b>走馬馱金斸春草。</b></p><p class="ql-block"><b>水灌香泥卻月盤,</b></p><p class="ql-block"><b>一夜綠房迎白曉。</b></p><p class="ql-block"><b>美人醉語園中煙,</b></p><p class="ql-block"><b>晚華已散蝶又闌。</b></p><p class="ql-block"><b>梁王老去羅衣在,</b></p><p class="ql-block"><b>拂袖風(fēng)吹蜀國弦。</b></p><p class="ql-block"><b>歸霞帔拖蜀帳昏,</b></p><p class="ql-block"><b>嫣紅落粉罷承恩。</b></p><p class="ql-block"><b>檀郎謝女眠何處?</b></p><p class="ql-block"><b>?樓臺月明燕夜語。</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:22px;">唐代詩人白居易《惜牡丹花》</b></p><p class="ql-block">其一</p><p class="ql-block"><b>惆悵階前紅牡丹,</b></p><p class="ql-block"><b>晚來唯有兩枝殘。</b></p><p class="ql-block"><b>明朝風(fēng)起應(yīng)吹盡,</b></p><p class="ql-block"><b>夜惜衰紅把火看。</b></p><p class="ql-block">其二</p><p class="ql-block"><b>寂寞萎紅低向雨,</b></p><p class="ql-block"><b>離披破艷散隨風(fēng)。</b></p><p class="ql-block"><b>晴明落地猶惆悵,</b></p><p class="ql-block"><b>何況飄零泥土中。</b></p><p class="ql-block">2022年的牡丹花就此封鏡,相逢還需來年時,期待2023的美麗相約!</p>