<p class="ql-block"> 春天,萬物復(fù)蘇,大自然的生態(tài)環(huán)境給美麗的梯田披上了 彩妝。眺望一層層梯田,眼前的景色更讓人陶醉,大片地膜在光的照射下,形成了一幅幅美麗的畫卷。我張開雙手擁抱巍巍群山,遙看天地悠悠,載我殷殷期盼。</p><p class="ql-block"> 如果說,大自然是一幅畫,再好的筆墨也無法描繪它隨外可見的絢麗來賞著大自然的美,贊美大自然,回歸于大自然,讓人感覺到一身簡單,把眼里的風(fēng)光都盡收眼底。欣賞大自然美景的同時(shí),讓人感覺到了大自然的絕妙美倫,找到了天地萬物相融合的感覺。</p><p class="ql-block"> 我用怒放的生命,把人生的繁華盡顯,我是蒼松與翠柏,矗立在崇山與竣嶺之間。</p> <p class="ql-block">巜龜雖壽》——曹操神</p><p class="ql-block"> 龜雖壽,猷有竟時(shí)。騰蛇乘霧,終為土灰。老驥伏櫪,志在千里;烈士暮年,壯心不已。盈縮之期,不但在天;養(yǎng)怡之福,可得永年。幸甚至哉,歌以詠志。</p> <p class="ql-block"> 人生若只如初見,何事秋風(fēng)悲畫扇。</p><p class="ql-block">等閑變卻故人心,卻道故人心易變。</p><p class="ql-block">驪山語罷清宵半,淚雨零鈴終不怨。</p><p class="ql-block">何如薄幸錦衣郎,比翼連枝當(dāng)日愿。</p><p class="ql-block">——納蘭容若《木蘭詞</p> <p class="ql-block">未曾相逢先一笑,初會便已許平生。</p> <p class="ql-block">《秋浦歌》</p><p class="ql-block">唐·李白</p><p class="ql-block">白發(fā)三千丈,緣愁似個(gè)長。</p><p class="ql-block">不知明鏡里,何處得秋霜?</p> <p class="ql-block"> 張愛玲說:于千萬人之中遇見你所要遇見的人,于千萬年之中,時(shí)間的無涯的荒野里,沒有早一步,也沒有晚一步,剛巧趕上了,沒有別的話可說,惟有輕輕地問一聲:" 噢,你也在這里?</p> <p class="ql-block">《詩經(jīng)·鄭風(fēng)》</p><p class="ql-block">野有蔓草,零露漙兮。</p><p class="ql-block">有美一人,清揚(yáng)婉兮。</p><p class="ql-block">邂逅相遇,適我愿兮。</p><p class="ql-block">野有蔓草,零露瀼瀼。</p><p class="ql-block">有美一人,婉如清揚(yáng)。</p><p class="ql-block">邂逅相遇,與子偕臧。</p> <p class="ql-block">《蝶戀花》</p><p class="ql-block">宋·晏殊</p><p class="ql-block">檻菊愁煙蘭泣露。</p><p class="ql-block">羅幕輕寒,燕子雙飛去。</p><p class="ql-block">明月不諳離別苦,斜光到曉穿朱戶。</p><p class="ql-block">昨夜西風(fēng)凋碧樹。</p><p class="ql-block">獨(dú)上高樓,望斷天涯路。</p><p class="ql-block">欲寄彩箋無尺素,山長水闊知何處?</p> <p class="ql-block">《浣溪沙》</p><p class="ql-block">宋·蘇軾</p><p class="ql-block">細(xì)雨斜風(fēng)作曉寒,</p><p class="ql-block">淡煙疏柳媚晴灘,入淮清洛漸漫漫。</p><p class="ql-block">雪沫乳花浮午盞,</p><p class="ql-block">蓼茸蒿筍試春盤,人間有味是清歡。</p> <p class="ql-block">《菩薩蠻》</p><p class="ql-block">唐·韋莊</p><p class="ql-block">人人盡說江南好,</p><p class="ql-block">游人只合江南老。</p><p class="ql-block">春水碧于天,畫船聽雨眠。</p><p class="ql-block">壚邊人似月,皓腕凝霜雪。</p><p class="ql-block">未老莫還鄉(xiāng),還鄉(xiāng)須斷腸。</p> <p class="ql-block">宋·辛棄疾</p><p class="ql-block">東風(fēng)夜放花千樹。更吹落、星如雨。</p><p class="ql-block">寶馬雕車香滿路。</p><p class="ql-block">鳳簫聲動,玉壺光轉(zhuǎn),一夜魚龍舞。</p><p class="ql-block">蛾兒雪柳黃金縷。笑語盈盈暗香去。</p><p class="ql-block">眾里尋他千百度。</p><p class="ql-block">驀然回首,那人卻在,燈火闌珊處。</p> <p class="ql-block"> 日出,表明新的一天開始,充滿希望,充滿光明!啊,太陽,你給萬物帶來了生機(jī),給人類帶來溫暖!我愿全世界的小朋友如這雄偉的日出,朝氣勃勃,茁壯成長;我愿我的祖國如這雄偉的日出一樣,旭日東升,前程似錦!</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《菩提偈》</p><p class="ql-block">唐·慧能</p><p class="ql-block">菩提本無樹,明鏡亦非臺。</p><p class="ql-block">本來無一物,何處惹塵埃?</p> <p class="ql-block">《水調(diào)歌頭·明月幾時(shí)有》</p><p class="ql-block">宋· 蘇軾</p><p class="ql-block">明月幾時(shí)有?把酒問青天。</p><p class="ql-block">不知天上宮闕,今夕是何年。</p><p class="ql-block">我欲乘風(fēng)歸去,又恐瓊樓玉宇,</p><p class="ql-block">高處不勝寒。</p><p class="ql-block">起舞弄清影,何似在人間?</p><p class="ql-block">轉(zhuǎn)朱閣,低綺戶,照無眠。</p><p class="ql-block">不應(yīng)有恨,何事長向別時(shí)圓?</p><p class="ql-block">人有悲歡離合,月有陰晴圓缺,</p><p class="ql-block">此事古難全。</p><p class="ql-block">但愿人長久,千里共嬋娟。</p> <p class="ql-block">《天仙子》</p><p class="ql-block">宋·張先</p><p class="ql-block">水調(diào)數(shù)聲持酒聽,午醉醒來愁未醒。</p><p class="ql-block">送春春去幾時(shí)回,臨晚鏡。</p><p class="ql-block">傷流景,往事后期空記省。</p><p class="ql-block">沙上并禽池上暝,云破月來花弄影。</p><p class="ql-block">重重簾幕密遮燈,風(fēng)不定。</p><p class="ql-block">人初靜,明日落紅應(yīng)滿徑</p> <p class="ql-block">東邊日出西邊,道是無晴卻有晴。</p> <p class="ql-block"> 我有功于人不可念,而過則不可不念;人有恩于我不可忘,而怨則不可不忘。</p><p class="ql-block">——《菜根譚</p> <p class="ql-block">人生是一場馬拉松,不能因?yàn)槟挲g,而輕易地劃上界限。</p> <p class="ql-block">《酬張少府》</p><p class="ql-block">唐·王維</p><p class="ql-block">晚年唯好靜,萬事不關(guān)心。</p><p class="ql-block">自顧無長策,空知返舊林。 </p><p class="ql-block">松風(fēng)吹解帶,山月照彈琴。</p><p class="ql-block">君問窮通理,漁歌入浦深。</p><p class="ql-block">孔子說:五十而知天命,六十而耳順,七十而從心所欲。</p> <p class="ql-block">莫道桑榆晚,為霞尚滿天。</p><p class="ql-block">——?jiǎng)⒂礤a《酬樂天詠老見示》</p> <p class="ql-block"> 太陽仿佛背著一個(gè)重包裹,慢慢地往上爬,逐漸變成了紅色,紅色渲染著方圓萬里的云,像一幅水墨畫,似一片美麗的絲綢。</p> <p class="ql-block">《清平樂·村居》</p><p class="ql-block">宋·辛棄疾</p><p class="ql-block">茅檐低小,溪上青青草。</p><p class="ql-block">醉里吳音相媚好,白發(fā)誰家翁媼?</p><p class="ql-block">大兒鋤豆溪東,中兒正織雞籠。</p><p class="ql-block">最喜小兒亡賴,溪頭臥剝蓮蓬。</p> <p class="ql-block"> 太陽寸冉冉升起,給大地披上了紅裝。艷麗的云霞一邊享受著光的沐浴,一邊和太陽娃娃玩耍。遠(yuǎn)處沉睡的山峰蘇醒了,它們迎著晨風(fēng),浴著朝陽,顯得更加巍峨峻拔。</p> <p class="ql-block">《題都城南莊》</p><p class="ql-block">唐·崔護(hù)</p><p class="ql-block">去年今日此門中,人面桃花相映紅。</p><p class="ql-block">人面不知何處去,桃花依舊笑春風(fēng)。</p> <p class="ql-block">《飲酒·其五》</p><p class="ql-block">魏晉·陶淵明</p><p class="ql-block">結(jié)廬在人境,而無車馬喧。</p><p class="ql-block">問君何能爾?心遠(yuǎn)地自偏。</p><p class="ql-block">采菊東籬下,悠然見南山。</p><p class="ql-block">山氣日夕佳,飛鳥相與還。</p><p class="ql-block">此中有真意,欲辨已忘言。</p> <p class="ql-block"> 畢竟哲理智慧是別人想的,但生活是自己過的。把古人智慧融入到現(xiàn)實(shí)生活里,真正想開、看開、放開,我們才能更好地過這一生吧!</p> <p class="ql-block">攝影:楊雪梅(鴻雁)</p> <p class="ql-block">【感謝您的瀏覽】</p>