<p class="ql-block">附:啟慧詩錄</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">1以退為進(jìn)生活中,碰到不如意時(shí),低一低頭,堅(jiān)持自己心中的信念,即使外界認(rèn)為我們是退步的,不必動(dòng)搖,堅(jiān)持心中的信念,退步原來是向前。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">手把青秧插滿田,低頭便見水中天。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">心地清凈方為道,退步原來是向前。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——南北朝?契此</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">2山不轉(zhuǎn)水轉(zhuǎn)從差別中來認(rèn)識(shí)同一,從動(dòng)亂中來認(rèn)識(shí)寂靜,只要我們心中澄明寧靜,喧囂之地也有靜寂平安。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">空手把鋤頭,步行騎水牛。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">人在橋上過,橋流水不流。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——南北朝?善慧大士</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">3回歸自我南宋陸九淵說:“宇宙便是吾心,吾心即是宇宙?!?lt;/p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">終日尋春不見春,芒鞋踏破嶺頭云。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">歸來偶把梅花嗅,春在枝頭已十分。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——唐·無盡藏</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">4淡定從容身在紅塵,心在凈土,滾滾紅塵,只是浮生一夢。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">來時(shí)無跡去無蹤,去與來時(shí)事一同。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">何須更問浮生事,只此浮生在夢中。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——唐·鳥窠</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">5聚散隨緣自然有陰陽消長,人生有成敗興衰,沒有什么是永恒的,所謂“緣來則聚,緣盡則散”,還是一切隨緣!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">朝看花開滿樹紅,暮看花落樹還空。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">若將花比人間事,花與人間事一同。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——唐·龍牙</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">6無是無非日日深杯酒滿,朝朝小圃花開。自歌自舞自開懷,且喜無拘無礙。牛得自由騎,春風(fēng)細(xì)雨飛。青山青草里,一笛一蓑衣。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">日出唱歌去,月明撫掌歸。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">何人得似爾,無是亦無非。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——唐?棲蟾《牧童》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">7笑口常開在短暫的人生中,應(yīng)享受美好的生活,而不應(yīng)費(fèi)盡心機(jī),舍本逐末,把時(shí)間花在爭名奪利之上。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">蝸牛角上爭何事?石火光中寄此身。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">隨富隨貧且歡樂,不開口笑是癡人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——唐·白居易《對酒》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">8閑云野鶴籠雞有食湯鍋近,野鶴無糧天地寬。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">萬事無如退步人,孤云野鶴自由身。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">松風(fēng)十里時(shí)來往,笑揖峰頭月一輪。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋·慈受懷深</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">9庸人多厚福聰明多被聰明誤,傻人往往有傻福。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">人皆養(yǎng)子望聰明,我被聰明誤一生。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">唯愿孩兒愚且魯。無災(zāi)無難到公卿。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋·蘇東坡</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">10平常心是道饑來食,困則眠,熱取涼,寒向火。日日是好日,時(shí)時(shí)是好時(shí),凡事以平常心看待,無事小神仙。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">春有百花秋有月,夏有涼風(fēng)冬有雪。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">若無閑事掛心頭,便是人間好時(shí)節(jié)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋·無門慧開</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">11塵盡光生我們的自性本是清凈光明,只是被世俗、塵勞、煩惱所掩蓋,只要把心靈上的塵垢除去,內(nèi)心的光明會(huì)帶來真正的幸福。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">我有明珠一顆,久被塵勞關(guān)鎖。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">今朝塵盡光生,照破山河萬朵。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋·茶陵郁</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">12學(xué)會(huì)等待春去春會(huì)來,花謝花會(huì)再開。人類的幸福就包含在兩個(gè)詞里,那就是“希望”與“等待”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">嶺上白云舒復(fù)卷,天邊皓月去還來。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">低頭卻入茅檐下,不覺呵呵笑幾回。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋·白云守端</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">13自在灑脫云在青天水在瓶,無牽無掛,活著,便是瀟灑的。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">流水下山非有意,片云歸洞本無心。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">人生若得如云水,鐵樹開花遍界春。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋·此庵守凈</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">14超然脫俗這是濟(jì)公圓寂前所說。濟(jì)公最終已經(jīng)得到了生死解脫的大自在。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">六十年來狼藉,東壁打倒西壁。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">于今收拾歸去,依然水連天碧。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋·道濟(jì)(濟(jì)公)</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">15量人先量己照人先照己,責(zé)人先責(zé)己;量人先量己,稱人先稱己。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">手?jǐn)y刀尺走諸方,線去針來日日忙,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">量盡前人長與短,自家長短幾時(shí)量?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——元·石屋《裁縫詩》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">16活在當(dāng)下人生,就是一個(gè)鐘。我們在預(yù)先定好的圈里輪回,每個(gè)人都有各自的軌跡。過去,不屬于我們;未來,我們不知道。真正屬于我們的,我們最終能掌控的,也只有當(dāng)下。過去事已過去了,未來不必預(yù)思量。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">只今只道只今句,梅子熟時(shí)枙子香。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——元·石屋《山居詩》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">17以善為本做人要以善為本,以誠為信,就算幫不了別人,也千萬不要傷害別人。善可以活得輕松,活得坦然,而惡將永遠(yuǎn)掙扎在自我陰影之中。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">善似青松惡似花,看看眼前不如它。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">有朝一日遭霜打,只見青松不見花。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——明·劉基</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">18去留人生凡事都是虛空,實(shí)在沒有什么值得我們執(zhí)著留戀。但是人生這一來一去,念念不忘,必有回響!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">春日才看楊柳綠,秋風(fēng)又見菊花黃。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">榮華總是三更夢,富貴還同九月霜。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——明·憨山</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">19安分隨時(shí)世間有世間的道理,紅塵總有人情世故,順應(yīng)時(shí)勢,安于本分,可得人生平安。紅塵白浪兩茫茫,忍辱柔和是妙方。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">到處隨緣延歲月,終身安分度時(shí)光。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——明·憨山</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">20回歸自我大隱隱于市,修行當(dāng)在紅塵中,不必離群索居。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">門庭清妙即禪關(guān),枉費(fèi)黃金去買山。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">只要心光如滿月,在家還比出家閑。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——清·張問陶《禪悅》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">(來源:簡書)</p> <p class="ql-block">一、找到自我</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">唐·無盡藏</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">終日尋春不見春,芒鞋踏破嶺頭云;</p><p class="ql-block">歸來偶把梅花嗅,春在枝頭已十分。</p> <p class="ql-block">人生若得如云水,鐵樹開花遍界春——六首禪詩,道盡人生哲理!</p> <p class="ql-block">流水下山非有意,片云歸洞本無心。</p><p class="ql-block">人生若得如云水,鐵樹開花遍界春。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋 · 此庵守靜</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">灑脫自在的生活,就是禪者的生活。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“流水下山非有意”,水從上往下流,只是順應(yīng)著自己的本性,沒有刻意而為。那么我們?nèi)说谋拘允鞘裁??如果說是佛性,那就順應(yīng)自身的佛性好了,何必刻意追逐名利?那些東西全是假的,讓人離自己的心越來越遠(yuǎn),而不是越來越近。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“片云歸洞本無心”,白云飄來飄去,也不是有心為之,悟道就是去掉自己心里的分別。不要用外在的言行來評(píng)判自己和別人,世間一切言語行為,都不過是心靈投射出來的影子。去掉這些分別之念,就可以看到每個(gè)人心中的佛性了。人只有迷悟之分,卻沒有高下之別。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“人生若得如云水”,人的生活如果能同云水一般遵循本性,那么所有的道路都可以成佛,又何必刻意修煉呢?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“鐵樹開花遍界春”,人就如同鐵樹,花就是悟,人難悟正如同鐵樹難以開花。可如果每個(gè)人都懂得遵循自己的本性,世間就會(huì)如同云水一般和諧自然,那該是多么美好呀!追求任何東西,都不如追求每個(gè)人的自在。只有每個(gè)人的佛性得以彰顯,人間各界才會(huì)有真正的和諧與平安。</p> <p class="ql-block">我有明珠一顆,久被塵勞關(guān)鎖。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">今朝塵盡光生,照破山河萬朵。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋?!げ枇暧?lt;/p> <p class="ql-block">嶺上白云舒復(fù)卷,天邊皓月去還來。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">低頭卻入茅檐下,不覺呵呵笑幾回。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋·白云守端</p> <p class="ql-block">流水下山非有意,片云歸洞本無心。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">人生若得如云水,鐵樹開花遍界春。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋·此庵守凈</p> <p class="ql-block">六十年來狼藉,東壁打倒西壁。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">于今收拾歸去,依然水連天碧。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋·道濟(jì)(濟(jì)公)</p> <p class="ql-block">手?jǐn)y刀尺走諸方,線去針來日日忙,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">量盡前人長與短,自家長短幾時(shí)量?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——元·石屋《裁縫詩》</p> <p class="ql-block">過去事已過去了,未來不必預(yù)思量。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">只今只道只今句,梅子熟時(shí)枙子香。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——元·石屋《山居詩》</p> <p class="ql-block">善似青松惡似花,看看眼前不如它。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">有朝一日遭霜打,只見青松不見花。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——明·劉基</p> <p class="ql-block">春日才看楊柳綠,秋風(fēng)又見菊花黃。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">榮華總是三更夢,富貴還同九月霜。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——明·憨山</p> <p class="ql-block">紅塵白浪兩茫茫,忍辱柔和是妙方。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">到處隨緣延歲月,終身安分度時(shí)光。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——明·憨山</p> <p class="ql-block">門庭清妙即禪關(guān),枉費(fèi)黃金去買山。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">只要心光如滿月,在家還比出家閑。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——清·張問陶《禪悅》</p> <p class="ql-block">萬事無如退步人,孤云野鶴自由身。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">松風(fēng)十里時(shí)來往,笑揖峰頭月一輪。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——宋·慈受懷深</p> <p class="ql-block">原文:</p><p class="ql-block">手把青秧插滿田,低頭便見水中天。</p><p class="ql-block">六根清凈方為道,退步原來是向前。</p><p class="ql-block">“手把青秧插滿田”出自南北朝時(shí)代的布袋和尚的“插秧詩”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">全詩譯文:插秧人手里拿著度秧苗,一撮一撮地插滿了水田,插秧時(shí)低頭就可以看到水田中倒映著的藍(lán)藍(lán)的一望無際的天空和朵朵白云。所插的秧苗需要“根須”清凈、沒有腐爛,將來才能長成“稻(道)”,插秧時(shí)表面上是邊插邊后退,問但卻是一直向前的。</p> <p class="ql-block">手把青秧插滿田,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">低頭便見水中天。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">六根清靜方為道(心地清凈方為道),</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">退步原來是向前。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">“手把青秧插滿田”描寫農(nóng)夫插秧的形態(tài),“低頭便見水中天”插秧的時(shí)候需要彎腰低頭,低頭時(shí)見到水中倒映的天空。禪詩暗示著做人的道理,心中無雜念,躬身做事,看似卑微,卻是低下頭來正可看見水中倒映的藍(lán)天,天空的廣闊原來低頭審視到內(nèi)心的時(shí)候偏偏就見到了!“心地清凈方為道”,只有當(dāng)我們的身心不再為外界物欲困擾的時(shí)候才是修行之道?!巴瞬皆瓉硎窍蚯啊鞭r(nóng)夫插秧是邊插邊后退的,正因?yàn)楹笸诉@種方式他才能把秧田全部插好,退步就是前進(jìn)。做人的道理,有時(shí)后就象這插田,看似在退步,實(shí)則取得了進(jìn)展,退一步海闊天空!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">這首詩用插秧來做例子,告訴人們,從近處可以看到遠(yuǎn)處,退步可以讓自己有更多前進(jìn)的空間。常人的盲目:看高不看低,求遠(yuǎn)不求近。只有當(dāng)我們愿意謙卑的低下頭來才能真正的認(rèn)識(shí)自己,認(rèn)識(shí)世界。才能豁然開朗”退步原來是向前“!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《金剛經(jīng)》中的“諸菩薩摩訶薩應(yīng)如是生清靜心,不應(yīng)住色生心,不應(yīng)住聲、香、味、觸、法生心?!币彩墙涛业仍谑缿B(tài)、別離、愛憎、名利甚至戰(zhàn)爭前不妨退步,進(jìn)是前,退亦是前,何處不是前?</p>