此心安處是吾鄉(xiāng)芻蕘之人 <p class="ql-block">常羨人間琢玉郎,天應(yīng)乞與點酥娘。</p> <p class="ql-block">盡道清歌傳皓齒,風(fēng)起,雪飛炎海變清涼。</p> <p class="ql-block">萬里歸來顏愈少,微笑,笑時猶帶嶺梅香。</p> <p class="ql-block">試問嶺南應(yīng)不好,卻道:此心安處是吾鄉(xiāng)。</p> <p class="ql-block">宋代蘇軾《定風(fēng)波·南海歸贈王定國侍人寓娘》</p>