<p class="ql-block">疫情封控,宅家面壁。四顧蒼莽,一瞥千里。</p> <p class="ql-block">關(guān)門(mén)即深山,宅家亦桃源。 坐游千萬(wàn)里,如唔古今賢。</p> <p class="ql-block">溪山無(wú)盡處,空谷有回音。白云閑去來(lái),夕陽(yáng)笑古今。</p> <p class="ql-block"> 與古為徒</p><p class="ql-block">古人高臥醉不起,我侍側(cè)畔傳心語(yǔ)。</p><p class="ql-block">上下相差一千年,高低何止三萬(wàn)里。</p><p class="ql-block"> 中州愚生 2018.4.21</p> <p class="ql-block">獨(dú)坐寒舍里,心向云海間。不知花落后,明月照誰(shuí)眠?</p> <p class="ql-block">吾觀天和地,皆可畫(huà)與詩(shī)。</p> <p class="ql-block">少無(wú)適俗韻,性本愛(ài)丘山。</p><p class="ql-block">陶淵明《歸園田居五首·其一》</p> <p class="ql-block">興來(lái)每獨(dú)往,勝事空自知。</p><p class="ql-block">《終南別業(yè)》唐 王維</p> <p class="ql-block">春秋多佳日,登高賦新詩(shī)。</p><p class="ql-block">《移居二首》 陶淵明</p> <p class="ql-block">山中何所有,嶺上多白云。只可自怡悅,不堪持贈(zèng)君。</p><p class="ql-block">南北朝陶弘景《詔問(wèn)山中何所有賦詩(shī)以答》</p> <p class="ql-block">白云盡處是青山,行人更在青山外。</p><p class="ql-block">宋代釋慧性《頌古七首其四》</p> <p class="ql-block">我看青山多嫵媚,料青山見(jiàn)我應(yīng)如是!</p><p class="ql-block">南宋 辛棄疾《賀新郎》</p> <p class="ql-block">野花看欲盡,林鳥(niǎo)聽(tīng)猶新。</p><p class="ql-block">唐代張九齡《送韋城李少府》</p> <p class="ql-block">青青陵上柏,磊磊澗中石。人生天地間,忽如遠(yuǎn)行客。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">漢末無(wú)名氏《古詩(shī)十九首》</span></p> <p class="ql-block">眾鳥(niǎo)?飛盡,孤云獨(dú)去閑。相看兩不厭,只有敬亭?。</p><p class="ql-block"> 《獨(dú)坐敬亭山》唐代:李?</p> <p class="ql-block">我愛(ài)云林子,猶慕漸江師。仙風(fēng)何處尋?山水待知音。</p> <p class="ql-block">滿(mǎn)目山河空念遠(yuǎn),落花風(fēng)雨更傷春。不如憐取眼前人。</p><p class="ql-block">———[ 宋 ] 晏殊</p> <p class="ql-block">云和積雪蒼山晚,煙伴殘陽(yáng)綠樹(shù)昏。</p><p class="ql-block"> ———唐 周樸</p> <p class="ql-block">千林無(wú)伴,澹然獨(dú)傲霜雪。</p><p class="ql-block">朱敦儒 (宋)《念奴嬌·見(jiàn)梅驚笑 》</p> <p class="ql-block">白日去如箭,達(dá)者惜分陰。問(wèn)君何苦,長(zhǎng)抱冰炭利名心。</p><p class="ql-block">———宋 <span style="font-size: 18px;">朱敦儒</span>《水調(diào)歌頭》</p> <p class="ql-block">行路難,不在水,不在山,只在人情反覆間。</p><p class="ql-block">———唐 白居易《太行路》</p> <p class="ql-block">楚山秦山皆白云,白云處處長(zhǎng)隨君。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">李白《白云歌送劉十六歸山》</span></p> <p class="ql-block">林下風(fēng)姿,云外歌聲。</p> <p class="ql-block">山月不知心里事,水風(fēng)空落眼前花,搖曳碧云斜。</p><p class="ql-block">———[ 唐 ] 溫庭筠</p> <p class="ql-block">江涵秋影雁初飛,與客攜壺上翠微。</p><p class="ql-block">塵世難逢開(kāi)口笑,菊花須插滿(mǎn)頭歸。</p><p class="ql-block">但將酩酊酬佳節(jié),不用登臨恨落暉。</p><p class="ql-block">古往今來(lái)只如此,牛山何必獨(dú)霑衣。</p><p class="ql-block">唐代 杜牧 《九日齊山登高》</p> <p class="ql-block">送客謝亭北,逢君縱酒還。屈盤(pán)戲白馬,大笑上青山。</p><p class="ql-block">回鞭指長(zhǎng)安,西日落秦關(guān)。帝鄉(xiāng)三千里,杳在碧云間。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">李白的《登敬亭北二小山余時(shí)送客逢崔侍御并登此地》</span></p> <p class="ql-block">行到水窮處,坐看云起時(shí)。</p><p class="ql-block">唐代 王維《終南別業(yè)》</p> <p class="ql-block">看云疑是青山動(dòng),云自忙時(shí)山自閑。</p><p class="ql-block">我看云山亦忘我,歸來(lái)洗硯寫(xiě)云山。</p><p class="ql-block">明代 沈周《題云山圖》</p> <p class="ql-block"> 學(xué)而有余</p><p class="ql-block">居京不覺(jué)已二十多年,世人都稱(chēng)帝都繁華,可官可商,不富即貴,我卻關(guān)門(mén)即深山,心向云水間。</p><p class="ql-block">獨(dú)坐小樓看溪山,哪管窗外車(chē)馬喧。</p><p class="ql-block">功名富貴非常事,夫子斯言猶在川。</p> <p class="ql-block">大夢(mèng)渾不覺(jué),平生愚且癡。世事空辜負(fù),疚疚意遲遲。</p> <p class="ql-block">終日看山不厭山,買(mǎi)山終待老山間。 </p><p class="ql-block">山花落盡山長(zhǎng)在,山水空流山自閑。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">《游鍾山》 宋代王安石</span></p> <p class="ql-block">去日不可追,來(lái)日猶可期。</p><p class="ql-block">明代 胡翰《示順生》</p> <p class="ql-block">我生本無(wú)鄉(xiāng),心安是歸處。</p><p class="ql-block">唐 白居易《初出城留別》</p> <p class="ql-block">青山一道同云雨,明月何曾是兩鄉(xiāng)。</p><p class="ql-block">唐代 王昌齡《送柴侍御》</p> <p class="ql-block">上方樓閣壓層巒,萬(wàn)壑千巖入座看。</p><p class="ql-block">———清 虞山王翚</p> <p class="ql-block">廬山煙雨浙江潮,未至千般恨不消。</p><p class="ql-block">到得還來(lái)別無(wú)事,廬山煙雨浙江潮。</p><p class="ql-block">———蘇軾《觀潮》</p> <p class="ql-block">山高水長(zhǎng),心馳神往。心向往之,不如心中有之。</p> <p class="ql-block">經(jīng)典名作,常看常新。閑看養(yǎng)眼,細(xì)看養(yǎng)心。</p> <p class="ql-block"> 翰海點(diǎn)菁,經(jīng)典紛呈。</p>