<p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="font-size: 22px; color: rgb(237, 35, 8);">喜好決定一個(gè)人的朋友</span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="font-size: 20px;">《世說(shuō)新語(yǔ)》卷中之上說(shuō):王恭隨他父親住在會(huì)稽郡,王大從京都來(lái)會(huì)稽掃墓,王恭到墓地去看望他。兩人一向很要好,索性住了十多天才回家。他父親問(wèn)他為什么住了許多天,王恭回答說(shuō):“和阿大談話,談起來(lái)沒(méi)完,沒(méi)法回來(lái)?!彼赣H就告訴他說(shuō):“恐怕阿大不是你的朋友?!焙髞?lái)兩人的愛(ài)好終于相反,果然和他父親的話一樣。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="color: rgb(237, 35, 8); font-size: 22px;">文王生于西羌</span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="color: rgb(237, 35, 8); font-size: 22px;"><span class="ql-cursor">?</span></span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="font-size: 22px; color: rgb(237, 35, 8);">據(jù)《語(yǔ)林》說(shuō):人皆以洪筆為鋤耒,以紙?jiān)秊榱继?,以玄默為稼穡,以禮義為豐年。</span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="font-size: 20px;">蔡洪,字叔開(kāi),三國(guó)時(shí)吳人,吳亡入晉,有才名,著《孤奮論》。他來(lái)到洛陽(yáng),洛陽(yáng)當(dāng)?shù)氐娜藢?duì)他說(shuō):“官署剛剛成立,百官都在招募下屬,在出身卑微的人當(dāng)中尋找英俊奇特的人才,在山野隱士中征俊杰。你是吳楚之地的讀書(shū)人,亡國(guó)之人,有什么特殊才能來(lái)參加征召呢?”</span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="font-size: 20px;">蔡洪回答:“夜明珠不一定出產(chǎn)在黃河里;一手握不下的壁玉也不一定非要采自昆侖山中。大禹生在東夷,文王生在西羌。圣賢之士的誕生地,不必是一個(gè)固定的地方。從前武王討伐紂王,把商朝愚頑的百姓遷到了洛陽(yáng),莫非各位就是那些刁頑之民的后代嗎?”</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="color: rgb(237, 35, 8); font-size: 22px;">尺布斗粟</span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="color: rgb(237, 35, 8); font-size: 22px;"><span class="ql-cursor">?</span></span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="color: rgb(237, 35, 8); font-size: 20px;">《世說(shuō)新語(yǔ)》卷中之上提到:尺布斗粟歌謠。</span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="font-size: 20px;">武帝語(yǔ)和嶠曰:“我欲先痛罵王武子,然后爵之?!睄唬骸拔渥涌∷植豢汕??!钡鬯煺傥渥?,苦責(zé)之,因曰:“知愧不?”武子曰:“尺布斗粟之謠,常為陛下恥之!他人能令疏親,臣不能使親疏。以此愧陛下。”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px;">《漢書(shū)》曰:淮南厲王長(zhǎng),高祖少子也。有罪,文帝徙之于蜀,不食而死。民間作歌謠:一尺布,尚可縫;一斗粟,尚可春。兄弟二人,不能相容。</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="color: rgb(237, 35, 8); font-size: 22px;">八俊第一</span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">《世說(shuō)新語(yǔ)》卷中之下:世目李元禮,謖謖如勁松下風(fēng)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">《李氏家傳》曰:膺岳峙淵清,峻貌貴重。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size: 20px; color: rgb(237, 35, 8);">八?。褐咐钼撸ㄔY)、荀昱、杜密、王暢、劉佑、魏朗、趙典、朱寓八人,為“人之英”,即人中英杰。</span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="font-size: 20px;">李膺不喜歡交際,更不喜歡迎來(lái)送往,所以他與一般人沒(méi)有交接來(lái)往,與他有交情的是同郡荀淑、陳寔等人,荀淑是他的師長(zhǎng),陳寔則是他認(rèn)同的朋友。據(jù)說(shuō)李膺總是以有病為借口,從來(lái)不迎送賓客。唯有陳寔來(lái),他才出門迎接。陳寔的大兒子元方來(lái)見(jiàn)李膺,李膺與他說(shuō)完話,讓他到廚房中去吃飯,元方竊喜,因?yàn)樽约旱谋憩F(xiàn)能中李膺之意。荀淑的兒子荀爽當(dāng)時(shí)已經(jīng)很有名了,他去請(qǐng)見(jiàn)李膺,而且還為李膺駕了車,回到家里,十分榮耀地告訴家人:“我今天不僅見(jiàn)到了李膺君,而且還為李君當(dāng)馭手了!”</span></p> <p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="font-size: 22px; color: rgb(237, 35, 8);">虎景蔽袁釰羌神</span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="font-size: 22px; color: rgb(237, 35, 8);">袁釰者,羌豪也。秦時(shí),拘執(zhí)為奴隸,后得亡去,秦人追之急迫,藏于穴中,秦人焚之,有景相如虎來(lái)為蔽,故得不死。諸羌神之,推以為君,其后種落熾盛。</span></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><span style="font-size: 20px;">【譯文】袁釰,是羌族的豪杰。秦朝的時(shí)候,他被抓住當(dāng)了奴隸,后來(lái)得到機(jī)會(huì)逃跑,秦國(guó)人追趕他而情況十分緊迫,他就躲到洞穴中,秦國(guó)人把柴火扔進(jìn)洞中燒他,有個(gè)跟老虎一樣的景像遮蔽住了他沒(méi)有燒死。所以羌族各個(gè)部落都認(rèn)為他羌神,推舉他當(dāng)君主,以后羌族各個(gè)部落都十分強(qiáng)盛。</span></p>