<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">盛夏,最盼望一場夏雨。夏天的雨,涼爽著萬物,驅(qū)逐似火的驕陽。雨后,城市被SPA一次,面貌煥然一新。在陸游筆下,夏雨是“ 風(fēng)如拔山怒,雨如決河傾”的清爽,;在蘇軾筆下“ 黑云翻墨未遮山,白雨跳珠亂入船”的灑脫; 在杜牧筆下的“風(fēng)驅(qū)急雨灑高城,云壓輕雷殷地聲”的磅礴威猛.。在我們心中,夏雨于人于物都是一場“救命的及時(shí)雨”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夏雨,年年有。但古代的夏雨是怎么樣的?和如今的雨有什么不同和相同之處呢?我們不知道。想知道的唯一辦法就是看文學(xué)書籍,尤其是詩詞里面能恰如其分地反映各個(gè)時(shí)代的夏雨,作者不同,夏雨也各種各樣。那么現(xiàn)在就到古人的詩詞里去,領(lǐng)略游一下古代的夏雨。Come on!Let’s go !</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">時(shí)光倒流,超越時(shí)空,在唐、宋、明、清等朝代的詩詞高手帶領(lǐng)下,經(jīng)歷了各個(gè)朝代的夏雨。雨見我是未來的客人,他們都拿出中國歷來有的那種好客禮數(shù),熱情款待,用最隆重的禮節(jié)來歡迎我。孔子說:朋自遠(yuǎn)方來,不亦樂乎?最好的禮遇自然是夏雨啦!</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">唐朝國富民強(qiáng),疆域遼闊無邊,民族多元化,但彼此友好相連,大一統(tǒng),大團(tuán)結(jié)。劈頭蓋臉就來一場傾盆大雨,雨下得豪邁大方,我也爽快。多姿多彩,頗有西域風(fēng)情。美女們載歌載舞,袒胸漏肩,手拿琵琶,仿佛仙女下凡。他們以豐滿為美,所以雨下得豪華和奢侈,顯示出大唐盛世榮耀,萬國來朝的氣派。貞觀之治;永徽之治;開元盛世;武周代唐朝 (中國歷史上唯一一位女皇帝武則天),史稱武則天時(shí)期為“上承貞觀,下啟開元”或“政啟開元;治宏貞觀”;開元盛世;安史之亂;日落西山。一首《長恨歌》讓人痛得無法呼吸。唐朝有兩個(gè)首都:長安和洛陽。唐朝接納各國交流學(xué)習(xí),經(jīng)濟(jì)、社會(huì)、文化、藝術(shù)呈現(xiàn)出多元化、開放性等特點(diǎn),詩、書、畫、樂等方面涌現(xiàn)出大量名家,如詩仙李白、詩圣杜甫、詩魔白居易,書法家顏真卿,畫圣吳道子,音樂家李龜年等。唐朝是當(dāng)時(shí)世界上最強(qiáng)盛的國家之一,聲譽(yù)遠(yuǎn)播,與亞歐國家均有往來。唐以后海外多稱中國人為“唐人”,世界各地都有唐人街。一曲【清平樂】像天女散花,夏雨盛宴直沖云霄:</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">云想衣裳花想容</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">春風(fēng)拂檻露華濃</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">若非群玉山頭見</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">會(huì)向瑤臺(tái)月下逢</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">一枝紅艷露凝香</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">云雨巫山枉斷腸</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">借問漢宮誰得似</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">可憐飛燕倚新妝</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">名花傾國兩相歡</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">蘇端林亭對(duì)酒喜雨</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">唐-錢起</p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">小雨飛林頂,浮涼入晚多。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">能知留客處,偏與好風(fēng)過。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">濯錦翻紅蕊,跳珠亂碧荷。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">芳尊深幾許,此興可酣歌。 </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">到了宋朝,卻是另一番景象!那是一種唯美的山水風(fēng)光畫面。文人雅士,窈窕淑女,手執(zhí)紙扇,投手舉足,無不展示風(fēng)雅之姿。那是一個(gè)文人治國的時(shí)代。生活富裕后就追求精神上的美了。藝術(shù)文化在宋代空前發(fā)展,到南宋時(shí)期在書法、繪畫、詩歌、茶道等領(lǐng)域到達(dá)了前所未有的高度。關(guān)乎生活,中國陶瓷藝術(shù)是人類文明的重要標(biāo)志,國人的審美追求是一種意境的表達(dá),其追求自然、崇尚淡雅的文人風(fēng)尚影響社會(huì)各行各業(yè),而將這種自然風(fēng)韻之美發(fā)揮到了極致的就是宋瓷,使得宋朝的瓷器也自成一體。中國瓷器披一肩歲月風(fēng)塵走來,自覺地與宋代成熟的哲學(xué)思想與飄逸的道教文化相適應(yīng),并達(dá)到中國陶瓷史上首個(gè)高峰。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">對(duì)于中國人來說,宋詞和唐詩是中國文學(xué)史上兩座高峰。宋詞有“分婉約”和和豪放派的區(qū)別。主要是風(fēng)格的不同:豪放派作品氣勢(shì)豪放,意境雄渾,充滿豪情壯志,多給人一種積極向上的力量,婉約派作品語言清麗、含蓄,表達(dá)的感情婉轉(zhuǎn)纏綿,情調(diào)或輕松活潑,或離愁別緒,或深沉幽怨,刻工精細(xì),題材較狹窄,往往多是寫個(gè)人遭遇,男女戀情,也間有寫山水,融情于景的?!疤K軾”二字已經(jīng)成為了一種文化上的印記。他的很多詩句刻在了國人的心中。比如“明月幾時(shí)有?把酒問青天”,比如“橫看成嶺側(cè)成峰”,比如“寄蜉蝣于天地,渺滄海之一粟”。如果重新審視蘇軾的一生,我們會(huì)發(fā)現(xiàn),他之所以能夠創(chuàng)作出穿透力如此之強(qiáng)的文學(xué)作品,和他的人生經(jīng)歷緊密不可分割。我們愛宋朝,一半和蘇東坡分不開。宋朝的雨是綿綿細(xì)雨,韻味在與有無之間,頗有“潤物細(xì)無聲”的味道。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">宋朝,是中國歷史上有名的朝代,雖然有錢,但是中國歷代對(duì)其的評(píng)價(jià),都是:喪權(quán)辱國、內(nèi)憂外患、積弱無能等等,這樣貶義的詞匯??墒牵褪侵袊巳绱瞬幌矚g的宋朝,卻被西方大加贊賞,甚至稱其為——中國最偉大的時(shí)代。宋朝的經(jīng)濟(jì)繁榮:宋代,是中國封建社會(huì)發(fā)展的最高階段,而且是物質(zhì)文明、精神文明的共同發(fā)展。其高度,放眼整個(gè)中國封建史,都是前無古人后無來者的存在。宋朝在軍事上被評(píng)價(jià)為"積貧積弱",但是富庶的經(jīng)濟(jì),還是讓西方史學(xué)家們驚訝;宋朝文化繁榮:宋朝時(shí)期,最典型的文化成果,自然是大名鼎鼎的程朱理學(xué)。但是,今人提起它,往往會(huì)被一句"存天理,滅人欲"而遮蔽了雙眼,沒有看到它的歷史價(jià)值。程朱理學(xué)的誕生,是中國文人對(duì)于古代君權(quán)的最佳制衡。在程朱理學(xué)下,"天地君親師"的人之大倫,君主不再是唯吾獨(dú)尊的存在,除了虛無縹緲的以"天地"為代表的神權(quán),還有"師"來抑制君權(quán)。</p> <p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">旱後喜雨</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">宋-楊萬里</p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">云頭造次便能閞,雨腳商量半欲來。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">舊日催詩元要雨,如今雨卻索詩崔。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">不知不覺來到大明朝,開國皇帝朱元璋在南京建都。<span style="font-size: 18px;">朱元璋猜忌懷疑性重,政權(quán)穩(wěn)固后,開始大殺功臣。取消宰相制度,自己一把抓。設(shè)東廠錦衣衛(wèi),防官民造反。能臣無用武之地,轉(zhuǎn)向享受生活樂趣之上。大兒子天真善良,看到父親濫殺功臣,嚎啕大哭,認(rèn)為父親太殘忍了。朱元璋拿了一個(gè)滿身有刺的樹掛讓他兒子握緊。他兒子說,這么多次如何可以握。朱元璋說:你知道有刺,手不能握。我現(xiàn)在做的就是為你去掉樹枝上的刺,將來你可以握,懂了嗎?</span>本該大兒子接班,無奈命短,只能身邊大孫子接班。這個(gè)孫子無才也無能,但和他爺爺相比,猜忌心有過之無不及。為了坐穩(wěn)位子,開始削藩。反被自己的藩叔叔們削了。在北京的叔叔燕王朱殺到南京,奪取皇位,名永樂,后遷都北京。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">南京明故宮倒下,北京紫禁城拔地而起。南京明孝陵,北京十三陵。明代昆曲,百戲之母,載歌載舞,水磨調(diào),一唱三嘆。湯顯祖萬歷二十六年被罷免還家,絕意仕途,筆耕以終老。他本人十分得意,曾說:“一生四夢(mèng),得意處惟在牡丹?!泵鞒松虻路Q“湯義仍《牡丹亭夢(mèng)》一出,家傳戶誦,幾令《西廂》減價(jià)”,不知折煞多少癡情人;文人參與明式家具的設(shè)計(jì),簡潔明了大方:多一絲太肥,少一絲太瘦,至今還是簡潔家具的頂峰,一直被模仿,從未被超越;明代小說《西游記》、《金瓶梅》、《三國演義》發(fā)展空前絕后之勢(shì)。在明朝不緊不慢的夏中雨淋得如醉如癡,夢(mèng)里不知身是客,一向貪歡。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">夏日喜雨寫懷</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">明-金幼孜</p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">玉堂清切地,瀟灑出氛埃。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">雨點(diǎn)疏疏過,天香冉冉來。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">隔花鶯歷亂,近水燕飛回。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">朝退有余暇,新詩取次裁。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">1644年,駐守山海關(guān)的明將吳三桂降清,愛新覺羅·多爾袞率領(lǐng)清兵入關(guān),至1659年平定大順、大西、南明等政權(quán)。后來又平定三藩之亂、統(tǒng)一臺(tái)灣,完成全國統(tǒng)一??涤呵呦蚨κ?,在此期間,中國的傳統(tǒng)社會(huì)取得了前所未有的發(fā)展成就。人口大國,土地增墾,物產(chǎn)盈豐,邊境無事,小農(nóng)經(jīng)濟(jì)的社會(huì)生活繁榮穩(wěn)定,綜合國力遠(yuǎn)勝于漢唐。滿人是馬背上的民族,彪悍兇猛無比。為了徹底征服漢人,大開殺戒。對(duì)漢人實(shí)行“留頭不留發(fā),留法不留頭”。從此男人頭后留有一根小辮子,標(biāo)志滿人統(tǒng)治下的大清人。滿人的武,可從清式家具上一覽無余,那就是不惜材料,做大做實(shí),裝飾也是窮奢極欲。在“勢(shì)”上碾壓“中看不中用”的明式家具。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">康乾盛世榮耀百年,融入漢文化中來一統(tǒng)天下,坐穩(wěn)大清江山。《紅樓夢(mèng)》在乾隆的文字獄中流傳,成為中國小說史上最靚麗的一座頂峰,至今獨(dú)霸中國文學(xué)舞臺(tái),將來也無人能撼動(dòng)它的地位??v觀中國歷代封建帝皇朝代,都是改名而已。先輩打江山,后輩易江山,這也成了歷代歷朝改換江山的規(guī)律和趨勢(shì),都逃不出這個(gè)魔咒。慈禧死前留下遺言:以后女人一律不得參政當(dāng)國。不知慈禧是糊涂了還是清醒了?沒人能知,她帶著答案一起去了東陵。在風(fēng)雨飄搖的大清朝里,我跌跌爬爬,一身臭泥水,窒息得喘不過氣來,發(fā)誓不再看夏雨了,看夠了。此時(shí),耳邊有貓兒子叫的聲音。它發(fā)覺我躺在床上昏迷不醒,似做惡夢(mèng)般的痛苦,故急呼。一覺醒來,發(fā)現(xiàn)原來一切都是場金陵的夏夢(mèng)。</p> <p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">夏日喜雨</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">清-繆一經(jīng)</p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">月落騰云黑,風(fēng)馳挾雨流。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">乍驚孤館夢(mèng),卻破故園愁。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">石徑靜如沐,江城清若秋。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">明朝問歸路,翻恐漲蘆洲。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">點(diǎn)絳唇-喜雨</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">近現(xiàn)代-陳逸云</p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">客夢(mèng)驚回,樓前一霎芭蕉雨。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">涼生碧樹。洗盡人間暑。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">三尺甘霖,誰不歡呼舞。</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">云沵處。奔雷猶急,喚起江頭鷺。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夢(mèng)里被夏雨淋得像只“落湯雞”,醒來后,發(fā)覺自己渾身是汗,汗水淋淋勝過雨。夏天出大汗也是好事一樁,把身體內(nèi)的寒氣通通趕走了,無病無災(zāi),渾身舒坦。洗澡后,走進(jìn)開著空調(diào)的客廳,吃著冰鎮(zhèn)的西瓜,打開美篇,聽一首由臺(tái)灣歌手孟庭葦唱的《冬季到臺(tái)北來看雨》,這是20多年前的老歌,今天聽來別有一番滋味在心頭。如今臺(tái)灣的疫情泛濫成災(zāi),到冬季是否會(huì)有好轉(zhuǎn),不得而知。冬季疫情控制成功,有美友一起和我到臺(tái)北去看雨嗎?如果繼續(xù)這樣失控,不如在南京賞雪呢?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">冬季到臺(tái)北來看雨</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">孟庭葦</p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align: center;">冬季到臺(tái)北來看雨</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">別在異鄉(xiāng)哭泣</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">冬季到臺(tái)北來看雨</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">夢(mèng)是唯一行李</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">輕輕回來不吵醒往事</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">就當(dāng)我從來不曾遠(yuǎn)離</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">如果相逢把話藏心底</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">沒有人比我更懂你</p><p class="ql-block" style="text-align: center;">天還是天喔雨還是雨</p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><b style="font-size: 20px;">我的傘下不再有你</b></p><p class="ql-block" style="text-align: center;"><br></p><p class="ql-block"><br></p>