<p class="ql-block">《題金陵王處士水亭(此亭蓋齊朝南苑,又是陸機(jī)故宅)》</p><p class="ql-block">唐代 李白</p><p class="ql-block">王子耽玄言,賢豪多在門。</p><p class="ql-block">好鵝尋道士,愛竹嘯名園。</p><p class="ql-block">樹色老荒苑,池光蕩華軒。</p><p class="ql-block">此堂見明月,更憶陸平原。</p><p class="ql-block">掃拭青玉簟,為余置金尊。</p><p class="ql-block">醉罷欲歸去,花枝宿鳥喧。</p><p class="ql-block">何時(shí)復(fù)來此,再得洗囂煩。</p> <p class="ql-block">同上</p> <p class="ql-block">唐代李白的《題嵩山逸人元丹丘山居》</p><p class="ql-block">白久在廬、霍,元公近游嵩山,故交深情,出處無間,嵒信頻及,許為主人,欣然適會本意。當(dāng)冀長往不返,欲便舉家就之,兼書共游,因有此贈。</p><p class="ql-block">家本紫云山,道風(fēng)未淪落。</p><p class="ql-block">沉懷丹丘志,沖賞歸寂寞。</p><p class="ql-block">朅來游閩荒,捫涉窮禹鑿。</p><p class="ql-block">夤緣泛潮海,偃蹇陟廬霍。</p><p class="ql-block">憑雷躡天窗,弄景憩霞閣。</p><p class="ql-block">且欣登眺美,頗愜隱淪諾。</p><p class="ql-block">三山曠幽期,四岳聊所托。</p><p class="ql-block">故人契嵩潁,高義炳丹雘。</p><p class="ql-block">滅跡遺紛囂,終言本峰壑。</p><p class="ql-block">自矜林湍好,不羨朝市樂。</p><p class="ql-block">偶與真意并,頓覺世情薄。</p><p class="ql-block">爾能折芳桂,吾亦采蘭若。</p><p class="ql-block">拙妻好乘鸞,嬌女愛飛鶴。</p><p class="ql-block">提攜訪神仙,從此煉金藥。</p> <p class="ql-block">同上</p> <p class="ql-block">同上</p> <p class="ql-block">同上</p>