<p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);"> 時間已經(jīng)來到年末,冬天的的節(jié)氣已經(jīng)走過一半,冬越來越深,一種執(zhí)念卻也愈發(fā)強烈。時間從未止步,經(jīng)過的不應該成為錯過,于是想彌補一下剛剛經(jīng)過的秋天的特殊感覺,借李商隱詩《錦瑟》名句為題:</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">《錦瑟》</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">唐·李商隱</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">錦瑟無端五十弦,一弦一柱思華年。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">莊生曉夢迷蝴蝶,望帝春心托杜鵑。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">滄海月明珠有淚,藍田日暖玉生煙。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">此情可待成追憶?只是當時已惘然。</p>