<p class="ql-block">《紫藤樹》唐朝·李白</p><p class="ql-block">紫藤掛云木,花蔓宜陽春。</p><p class="ql-block">密葉隱歌鳥,香風(fēng)留美人。</p> <p class="ql-block">《陳家紫藤花下贈(zèng)周判官》唐朝·白居易</p><p class="ql-block">藤花無次第,萬朵一時(shí)開。</p><p class="ql-block">不是周從事,何人喚我來。</p> <p class="ql-block">《紫藤》唐朝·許渾</p><p class="ql-block">綠蔓秾陰紫袖低,客來留坐小堂西。</p><p class="ql-block">醉中掩瑟無人會,家近江南罨畫溪。</p> <p class="ql-block">寂寞群芳歇,茲花晚著花。</p><p class="ql-block">低叢深隱雀,老干曲盤蛇。</p><p class="ql-block">裊裊上緣物,鮮鮮濫擬霞。</p><p class="ql-block">風(fēng)霜搖落后,為爾悵韶華。</p><p class="ql-block">——明代:孫承恩《紫藤花》</p> <p class="ql-block">《都尉山亭》唐朝·杜審言</p><p class="ql-block">紫藤縈葛藟,綠刺罥薔薇。下釣看魚躍,探巢畏鳥飛。</p><p class="ql-block">葉疏荷已晚,枝亞果新肥。勝跡都無限,只應(yīng)伴月歸。</p> <p class="ql-block">紫藤拂花樹,黃鳥度青枝。</p><p class="ql-block">思君一嘆息,苦淚應(yīng)言垂。</p><p class="ql-block">——南北朝:虞炎《玉階怨》</p> <p class="ql-block">空濛山色晴還雨,繚繞溪流曲又斜。</p><p class="ql-block">短杖微吟過橋去,東風(fēng)滿路紫藤花。</p><p class="ql-block">——明代:張弼《偶題》</p> <p class="ql-block">昨夜新生黃雀兒,飛來直上紫藤枝。</p><p class="ql-block">擺頭撼腦花園里,將謂春光總屬伊。</p><p class="ql-block">——唐代:佚名《李德裕相公貶崖州》</p> <p class="ql-block">故鄉(xiāng)春欲盡,一歲芳難再。</p><p class="ql-block">巖樹已青蔥,吾廬日堪愛。 </p><p class="ql-block">幽溪人未去,芳草行應(yīng)礙。</p><p class="ql-block">遙憶紫藤垂,繁英照潭黛。</p><p class="ql-block">——唐代:李德裕《潭上紫藤》</p> <p class="ql-block">藤花紫蒙茸,藤葉青扶疏。誰謂好顏色,而為害有馀。 </p><p class="ql-block">下如蛇屈盤,上若繩縈紆??蓱z中間樹,束縛成枯株。 </p><p class="ql-block">先柔后為害,有似諛佞徒。奇邪壞人室,夫惑不能除。 </p><p class="ql-block">寄言邦與家,所慎在其初。毫末不早辨,滋蔓信難圖。 </p><p class="ql-block">——唐代:白居易《紫藤》</p>