<p class="ql-block"> 詩詞欣賞《將你的年齡寫成詩,能有多美?》</p><p class="ql-block"> 慢品人間煙火色,閑觀萬事歲月長。</p><p class="ql-block"> 人這一生,如同一場漫長的旅行,被光陰一段一段標注。</p><p class="ql-block"> 有童言無忌時的天真爛漫,有青春懵懂時的溫婉純白,有而立之年的跌跌撞撞,有不惑之年的驀然回首。</p><p class="ql-block"> 自然,也有垂垂老矣時的萬水千山。</p><p class="ql-block"> 古人優(yōu)雅,把歲月寫成詩,于是有了舞勺、弱冠、金釵、豆蔻、花信這些雅稱。</p><p class="ql-block"> 無論你今年多少歲,都可在古人的筆墨里找尋到屬于自己的足跡。</p><p class="ql-block"> 初度 / 出生之時</p><p class="ql-block"> 學劍學書無一可,摩挲兩鬢漸成絲。</p><p class="ql-block"> 爺娘歡喜親朋賀,三十年前墮地時。</p><p class="ql-block"> 出自黃遵憲的《三十初度》</p><p class="ql-block"> 黃遵憲,梅州八賢之一,清代著名的愛國詩人、外交家、思想家、政治家、改革家、教育家、文學家、史學家、民俗學家……足以證明他的優(yōu)秀。</p><p class="ql-block"> 但越優(yōu)秀的人,越感念父母的撫育之恩。</p><p class="ql-block"> 這一年他30歲,憶起人生初度,感慨萬千。</p><p class="ql-block"> 赤子 / 未滿月</p><p class="ql-block"> 但說帝心憐赤子,須知天意念蒼生。</p><p class="ql-block"> 摘自李清照的《上韓公樞密二首》</p><p class="ql-block"> 公元1127年,金人大舉南侵,擄走徽欽二帝,李清照被迫南遷,與趙明誠相聚江寧。</p><p class="ql-block"> 兩年后,趙明誠棄城而逃,李清照悲憤不已。</p><p class="ql-block"> 公元1133年,韓肖胄和胡松年出使金國,李清照作詩相送,心中滿是凄涼,祈禱不要再和談。</p><p class="ql-block"> 襁褓 / 未滿周歲</p><p class="ql-block"> 父母生我時,愛如掌上珠。</p><p class="ql-block"> 襁褓辟寒暑,乳哺隨所須。</p><p class="ql-block"> 摘自王冕的《自感》</p><p class="ql-block"> 父母在,人生尚有來路,父母去,人生只剩歸途。</p><p class="ql-block"> 生而為人,當以“孝”字為先,方可談躊躇之志。</p><p class="ql-block"> 晬盤 / 周歲</p><p class="ql-block"> 堂前笑展晬盤時,漫說終身視一持。</p><p class="ql-block"> 我已蹉跎無復望,試陳書卷卜吾兒。</p><p class="ql-block"> 出自文徵明的《兒子晬日口占》</p><p class="ql-block"> 如果說家庭是孩子溫馨的港灣,那父親便是助孩子成長的擺渡人。</p><p class="ql-block"> 親情是一代又一代的傳承,也是父母心中希望的火苗。</p><p class="ql-block"> 孩提 / 兩到三歲</p><p class="ql-block"> 螢火亂飛秋已近,星辰早沒夜初長。</p><p class="ql-block"> 孩提萬里何時見,狼藉家書滿臥床。</p><p class="ql-block"> 摘自元稹的《夜坐》</p><p class="ql-block"> 韋叢過世時,元稹和她的孩子們尚幼,但元稹剛剛升任監(jiān)察御史,無法親自陪伴自己的子女,故心中藏滿了愧疚之情。</p><p class="ql-block"> 可憐天下父母心!</p><p class="ql-block"> 齠齔 / 七八歲</p><p class="ql-block"> 平生惟一子,抱負珠在掌。</p><p class="ql-block"> 見之齠齔中,已有食牛量。</p><p class="ql-block"> 他年如入洛,生死一相訪。</p><p class="ql-block"> 惟有王浚沖,心知中散狀。</p><p class="ql-block"> 摘自蘇軾的《京師哭任遵圣》</p><p class="ql-block"> 齠齔:讀tiáo chèn,亦稱“齠年”或“髫年”。</p><p class="ql-block"> 蘇東坡和朝云曾育有一子,遺憾的是他黃州復官汝州任上時,不幸夭折,為此蘇東坡辭官,留在了常州。</p><p class="ql-block"> 總角 / 八到十二歲</p><p class="ql-block"> 總角黎家三四童,口吹蔥葉送迎翁。</p><p class="ql-block"> 莫作天涯萬里意,溪邊自有舞雩風。</p><p class="ql-block"> 出自蘇軾之筆</p><p class="ql-block"> 總角:古時少兒男未冠,女未笄時的發(fā)型。頭發(fā)梳成兩個發(fā)髻,如頭頂兩角。</p><p class="ql-block"> 這首詩是蘇東坡晚年被貶儋州后,拜訪友鄰時所作,當時他身無分文,幸得王安石和當?shù)卮迕裣嘀派w了五間茅草屋。</p><p class="ql-block"> 而“四黎”分別指子云、威、徽、先覺,他們都是海南黎族人。</p><p class="ql-block"> 九齡 / 9歲兒童</p><p class="ql-block"> 陶淵明有詩《責子》:通子垂九齡,但覓梨與栗。</p><p class="ql-block"> 黃口 / 10歲以下</p><p class="ql-block"> 白居易有詩《燕詩示劉叟》:青蟲不易捕,黃口無飽期。</p><p class="ql-block"> 幼學 / 10歲兒童</p><p class="ql-block"> 陸游有詩:幼學已忘那用忌,微聾自樂不須醫(yī)。</p><p class="ql-block"> 金釵之年 / 女子12歲</p><p class="ql-block"> 古代女子12歲便開始戴釵梳妝。</p><p class="ql-block"> 故梁武帝《河中之水歌》中有:頭上金釵十二行,足下絲履五文章。</p><p class="ql-block"> 豆蔻 / 女13到15歲</p><p class="ql-block"> 豆蔻,植物,指白豆蔻的別稱或白豆蔻的果實。</p><p class="ql-block"> 杜牧《贈別二首》中有:</p><p class="ql-block"> 娉娉裊裊十三余,豆蔻梢頭二月初。</p><p class="ql-block"> 春風十里揚州路,卷上珠簾總不如。</p><p class="ql-block"> 這是杜牧離淮南轉(zhuǎn)長安,辭別一個歌女時所作。</p><p class="ql-block"> 舞勺之年 / 男13到15歲</p><p class="ql-block"> 《禮記》有載:勺為一種樂舞,古未成童者習之。舞勺指未成童者學習勺舞。</p><p class="ql-block"> 唐代詩人劉允濟有詩:禮樂富垂髫,詩書成舞勺。</p><p class="ql-block"> 及笄[jī] / 女15歲</p><p class="ql-block"> 笄,原指古代束發(fā)用的簪子,古代女子一般到15歲以后,就會把頭發(fā)盤起來,并用簪子綰住。</p><p class="ql-block"> 宋代王炎有詩:娉婷及笄女公子,素腕擁項相攜扶。</p><p class="ql-block"> 志學之年 / 男15歲</p><p class="ql-block"> 子曰:吾十有五而志于學,三十而立,四十而不惑……</p><p class="ql-block"> 陸游有詩:圣門志學豈容差,山立方當斥百家。</p><p class="ql-block"> 成童 / 15歲以上</p><p class="ql-block"> 陸游有詩《示兒禮》:燕居侍立出扶行,見汝成童我眼明。</p><p class="ql-block"> 結(jié)發(fā)之年 / 16歲成年</p><p class="ql-block"> 古代男子自成童始束發(fā),指初成年,亦有可婚之意,故稱“結(jié)發(fā)夫妻”。</p><p class="ql-block"> 白居易《太行路》中有:與君結(jié)發(fā)未五載,豈期牛女為參商。</p><p class="ql-block"> 舞象之年 / 男15到20歲</p><p class="ql-block"> 舞象:象舞、武舞,成童所學。</p><p class="ql-block"> 王世貞有詩:子厚舞象年,奕奕著才行。</p><p class="ql-block"> 二八年華 / 女16歲</p><p class="ql-block"> 亦稱“破瓜”、“碧玉年華”。</p><p class="ql-block"> 李白在《江夏行》中有:</p><p class="ql-block"> 適來往南浦,欲問西江船。</p><p class="ql-block"> 正見當壚女,紅妝二八年。</p><p class="ql-block"> 弱冠 / 男20歲</p><p class="ql-block"> 亦稱“加冠”,因體猶未壯,故稱弱冠。</p><p class="ql-block"> 魏晉左思有詩:</p><p class="ql-block"> 弱冠弄柔翰,卓犖觀群書。</p><p class="ql-block"> 著論準過秦,作賦擬子虛。</p><p class="ql-block"> 桃李年華 / 女20歲</p><p class="ql-block"> 徐渭在《又啟嚴公》中有:誓將收桑榆之效,以毋貽桃李之羞,一雪此言,庶酬雅志。</p><p class="ql-block"> 以此喻青春年少。</p><p class="ql-block"> 黃庭堅有詩:桃李春風一杯酒,江湖夜雨十年燈。</p><p class="ql-block"> 花信年華 / 女24歲</p><p class="ql-block"> 花信,指二十四花信風</p><p class="ql-block"> 明代張新有詩:一番花信一番新,半屬東風半屬塵。</p><p class="ql-block"> 而立之年 / 30歲</p><p class="ql-block"> 論語:三十而立,四十而不惑,五十而知天命,六十而耳順,七十而從心所欲,不逾矩。</p><p class="ql-block"> 始室 / 30歲</p><p class="ql-block"> 初有家業(yè)。</p><p class="ql-block"> 陶淵明有詩:弱冠逢世阻,始室喪其偏。炎火屢焚如,螟蜮恣中田。</p><p class="ql-block"> 不惑 / 40歲</p><p class="ql-block"> 陶淵明有詩:少年罕人事,游好在六經(jīng)。行行向不惑,淹留遂無成。</p><p class="ql-block"> 知命之年 / 50歲</p><p class="ql-block"> 曹植《箜篌引》中有:生存華屋處,零落歸山丘。先民誰不死,知命復何憂?</p><p class="ql-block"> 半百 / 50歲</p><p class="ql-block"> 杜甫有詩:年過半百不稱意,明日看云還杖藜。</p><p class="ql-block"> 耳順 / 60歲</p><p class="ql-block"> 亦稱:花甲、還歷之年。</p><p class="ql-block"> 白居易有詩:敦詩夢得且相勸,不用嫌他耳順年。</p><p class="ql-block"> 從心之年 / 70歲</p><p class="ql-block"> 人生七十古來稀,亦稱古稀之年。</p><p class="ql-block"> 李商隱有詩:花情羞脈脈,柳意悵微微。莫嘆佳期晚,佳期自古稀。</p><p class="ql-block"> 懸車之年 / 70歲</p><p class="ql-block"> 懸車:致仕,古人一般至七十歲辭官家居,廢車不用,故云。</p><p class="ql-block"> 阮籍有詩:飛泉流玉山,懸車棲扶桑。</p><p class="ql-block"> 杖朝 / 80歲</p><p class="ql-block"> 禮記·王制:八十杖於朝,謂八十歲可拄杖出入朝廷。</p><p class="ql-block"> 明代屈大均有詩:待到杖朝曰,來看鸞鶴姿。</p><p class="ql-block"> 耄耋之年 / 高壽</p><p class="ql-block"> 七、八十歲為耋;八、九十歲為耄。</p><p class="ql-block"> 曹操《對酒》詩中有:人耄耋,皆得以壽終。恩德廣及草木昆蟲。</p><p class="ql-block"> 鮐背之年 / 90歲</p><p class="ql-block"> 老人背上生斑如鮐魚之紋,為高壽之征。</p><p class="ql-block"> 宋蔡襄有詩:空村鮐背行歌去,古寺頭陀乞食還。</p><p class="ql-block"> 期頤之年 / 100歲</p><p class="ql-block"> 蘇東坡有詩:到處不妨閑卜筑,流年自可數(shù)期頤。</p><p class="ql-block"> 作者:槐序姑娘</p>