亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

5首懷人詩,寫盡世間悲歡

五月白楊

<p class="ql-block">人這一生,會遇見很多很多人,有的與我們擦肩而過,有的陪我們走過一段漫長的路,也必定有個人愿意陪我們一直終老。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">無論如何,相遇都是美好的,哪怕有些人注定只是從我們生命中走來,再從我們的生命中離去。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">那些錯過的人,曾在我們心里留下淺淺的印記,我們小心珍藏,妥帖安放。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">正是因為有他們,我們的人生才會變得更加飽滿,所以今天我們讀幾首古詩詞。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>城上斜陽畫角哀,沈園非復舊池臺。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>傷心橋下春波綠,曾是驚鴻照影來。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">出自陸游的《沈園二首 · 其一》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">宋寧宗慶元五年,公元1199年,75歲的陸游復游沈園,念起與前妻唐婉的點滴,提筆寫下了這首詩。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">此時,距離唐婉過世已經(jīng)過去了40多年。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">我不知道,一個人用一輩子來想念另一個人,是怎樣的一種感覺。但我猜想,那一定是很辛苦,且充滿深情的。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">原本陸游和唐婉是郎才女貌、天作之合,可是陸游的母親不喜唐婉,僅僅是通過一次占卜就拆散了這對鴛鴦。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">那一年陸游31歲,科舉失敗后于沈園借酒澆愁,偶遇了前妻唐婉和她的現(xiàn)任丈夫趙士程。在征得丈夫同意后,唐婉走進亭內(nèi)敬了陸游一杯酒,并叮囑他照顧好自己,不要總是貪杯。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">陸游望著唐婉離去的背影,悲從中來,于是在沈園的墻壁上寫下了那首著名的《釵頭鳳》。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">次年春,陸游入京為官,唐婉再游沈園,無意中看見了陸游所題之詞,忍不住潸然淚下,也寫下了另一首《釵頭鳳》。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">那支鳳頭釵本是他們的定情信物,如今卻成了一生的訣別。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>同年秋,唐婉因思成疾,郁郁而終,過世的時候僅僅只有27歲。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>去年今日此門中,人面桃花相映紅。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>人面不知何處去,桃花依舊笑春風。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">出自崔護的《題都城南莊》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">那一年,崔護進京趕考,落榜后行至長安郊外,偶遇了美麗的少女,給他留下了深刻的印象。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">歸家后,崔護發(fā)現(xiàn)自己仍舊對這位少女念念不忘,于是次年開春重返長安,發(fā)現(xiàn)這位住在郊外竹林深處的少女已經(jīng)不見。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">因此,崔護寫下了這首詩。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">根據(jù)《太平廣記》記載,崔護遍尋少女不見后才知道,這位少女生了病,已經(jīng)奄奄一息。于是他尋到了少女的父親,少女的父親揪住他的衣領大喊,原來就是你害了我女兒。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">崔護不明就里,仔細問過才知道,少女對崔護也是一見鐘情,崔護離開后,她以為這輩子再也見不到他了,后來就因相思過度病倒了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">崔護苦苦相求,少女的父親才讓他去見少女最后一面,神奇的是,少女見到崔護后,突然就變得活蹦亂跳,病一下就好了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>不久,崔護向父母稟報實情后,就將少女娶回了家。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">貞元十二年,公元796年,崔護進士及第,累官京兆尹,后升御史大夫、嶺南節(jié)度使。他和少女的故事廣為流傳,而這首詩也成為了古今經(jīng)典。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>別夢依依到謝家,小廊回合曲闌斜。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>多情只有春庭月,猶為離人照落花。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">出自張泌的《寄人》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">張泌早年曾與一位女子相戀,但那個時候,他還是一個窮酸秀才,門不當戶不對,所以這門親事也沒成。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">后來,張泌發(fā)奮讀書,終于考中進士,并累官至南唐監(jiān)察御史??傻人厝ピ偃フ夷俏还媚飼r,他心愛的女子卻已經(jīng)嫁人了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">因此,張泌寫下了這首詩感懷舊事。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">詩中的“謝家”泛指閨中女子,尤謝秋娘、杜秋娘。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">所以你看,不是所有相愛的人最終都能走在一起,我們都應該學會珍惜眼前人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">秋風清,秋月明,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">落葉聚還散,寒鴉棲復驚。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>相思相見知何日?此時此夜難為情!</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">入我相思門,知我相思苦。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">長相思兮長相憶,短相思兮無窮極。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>早知如此絆人心,何如當初莫相識。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">出自李白的《三五七言》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">公元756年,李白流放夜郎,與妻子宗氏依依惜別。在流放的路上,李白因思念妻子,便寫下了這首詩以寄懷。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">幸運的是,當時關中大旱,唐肅宗頒布了大赦令,李白收到消息后狂喜,連夜就趕回了宣城。那首著名的《早發(fā)白帝城》就是作于此間,所以你看,就連一心求仕的“詩仙”也有兒女情長的時候。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">李白筆下的情詩不多,這首尤為經(jīng)典,不過后三句存在一定爭議,多有人認為是后人續(xù)筆。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">颯颯東風細雨來,芙蓉塘外有輕雷。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">金蟾嚙鎖燒香入,玉虎牽絲汲井回。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">賈氏窺簾韓掾少,宓妃留枕魏王才。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>春心莫共花爭發(fā),一寸相思一寸灰!</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">出自李商隱的《無題》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">李商隱筆下的“無題”太多,也不知道他想掩飾什么,就像他所經(jīng)歷的那些感情一樣,復雜而又糾纏。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">他那首著名的《錦瑟》究竟是不是寫給亡妻的悼亡詩,至今也沒有定論。因為王宴媄過世后,李商隱依舊對玉陽山道姑宋華陽念念不忘,并寫下了另一首《無題》:相見時難別亦難,東風無力百花殘。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">在這首詩中,李商隱提到了西晉賈充的次女,以及陳思王曹植和甄宓之間的故事。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">晉賈次女在門簾后窺見韓壽,一見傾心,后私通,并以皇帝賜的異香相贈,被賈充發(fā)覺,遂以女嫁給韓壽;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">而曹植所戀之人,則是曹丕之妃,當時甄宓已被曹丕賜死,曹植聞聽落淚,曹丕便把甄宓生前的玉枕送給了自己的弟弟。曹植歸途中經(jīng)洛水,寫下了那首千古經(jīng)典《洛神賦》。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《洛神賦》還有一個別名,叫《感甄賦》,所以李商隱在詩中提到的兩段感情,都不是正常的感情,也許這首《無題》也是他寫給宋華陽的,未嘗可知。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">自然這首詩也是千古經(jīng)典。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <a href="https://mp.weixin.qq.com/s/zoFZZTZf0bn691YRPxTOCg" >查看原文</a> 原文轉載自微信公眾號,著作權歸作者所有 <p class="ql-block">【文字圖片來自網(wǎng)絡】</p>